Jejku! Od czego by tu zacząć, o czym potem pisać i jak tu
zakończyć wpis o naszym pobycie na działce Dziadków Ru.?
Bo i muszę napisać że byliśmy tam tydzień
I że kompletnie odcięci od wieści ze świata - nawet radio milczało - bo i po co miało zagłuszać ptactwo i robactwo i dziecięce urocze wrzaski?
I że byliśmy TAM w czwórkę - ja z Tymkowskim i Ciocia
eM z Madzią uroczą i śliczną
I że siedzieliśmy na działce, nosa nam się nie chciało wyściubiać bo i po co? Raz byliśmy w Broku na szybkich zakupach i potem ja 2 razy po świeże pieczywko ino śmignęłam swą strzałą. A tak to błogie lenistwo i za dziećmi i z dziećmi
ganiactwo. Cudowne chwile!
Dzieciaki się wyganiały, powietrza prosto z lasu nawdychały, opaliły, rumieńców nabrały, urosły (!) - a
przynajmniej Tymko, nauczyły nowych słów (słówek?) - na własne oczy wielokrotnie w ciąg dnia widziały konika (i-
haaaa!) i kury ganiały (ko-ko) i koguta wołającego swój harem (kry kry - oj bo kukuryku to nie takie proste wcale!) słyszały i muchy przeganiały (sio!) i wołały się wzajemnie (
dzieeeeeeeeeciiiii!)
itepe itede - słodkie i urocze
Tymek niestety (głównie dla biedulki filigranowej Madzi) ma rozbuchany instynkt posiadacza i właściciela.... nie było lekko chwilami, mam nadzieję że Ciocia
eM i Madzia mimo tego miło wspominają nasz wyjazd!
Zajęci byliśmy okrutnie cały czas - od samego rana aż do zmierzchu kiedy to
następowała błoga cisza i mogłyśmy
wsłuchać się wreszcie w kojące i relaksujące bzyczenie komarów i much.
Poza wieloma sukcesami mamy także jedną porażkę - nie powiodło się
Tymkowe nocnikowanie. Mimo wielu prób było równie wiele porażek. Widać jeszcze nie czas, nie pora. To przegrana walka, ale wojny z pieluchami na pewno nie przegramy ;)
Zdjęć mam ogrom i chwilę zajmie mi ogarnięcie ich - powrzucam niebawem - obiecuję!