Spacerowo, wyprawowo

Ostatnie dni wypełnione atrakcjami. Od 3 dni wreszcie ruszamy się z domu na dłuższe spacery i wyprawy. I pogoda znośna bo temperatura przyzwoita i się nie przemarza i nie przymarza zbytnio. Spacerowanie jest wspaniałe! W środę i dziś spacerowaliśmy po Łazienkach. Wróciły wspomnienia sprzed roku, kiedy to maleńki Tymuś i ja przemierzaliśmy dzielnie, pilnie i regularnie zaśnieżone Łazienkowskie alejki. A tu mój Tuptuś czasem sam tup-tup-tupta tu i tam i tylko alejki wciąż te same. A perspektywa całkiem inna…

Oba spacery w uroczym Towarzystwie Dwóch Dam – niezwykle to towarzystwo miłe, wesołe i (chyba) obustronnie inspirujące ;)

A z kolei wczoraj byliśmy baaaaardzo daleko. No, może nie aż tak bardzo bardzo, ale biorąc pod uwagę że pojechaliśmy TAM autobusami (trzema! w jedną stronę), i że tak długo jechaliśmy tylko we dwoje i po raz pierwszy, to możecie chyba przyznać iż była to niezła wyprawa! A byliśmy w Legionowie, u naszych formowych znajomych – Ignasia i Jego Mamy Ani, zwanej dalej Clakierem ;). Przyszła jeszcze Olga z Mamą Bogusią.

Chłopaki świetnie się bawili, Olga nie miała jakoś przekonania i śmiałości by dołączyć do chłopakowych igraszek i psot. A faceci jak to faceci – przepychali się i sprzeczali o różne rzeczy… Teraz o zabawki a w przyszłości o…. Oni rywalizację i polowanie mają ewidentnie w genach :)

Teraz o książeczkę, chwile wcześiej o stojące obok auto :)

O kiszoniaka:

Na koniec naszej wizyty Panowie załagodzili wszystkie nieporozumienia – tyle przytulasów i buziaków dawno nie widziałam ;) prawdziwie męska to przyjaźń.

Teraz kilka fotek z Tymkiem solo - widać że nie miał oporów, wstyd zostawił w domu i czuł się jak u siebie

Zdjęcia robiła Ciocia Clakier, dlatego są takie ładne i fachowe :)

Tak właściwie to była to nasza druga wizyta u Ignasia, poprzednim razem byliśmy w Legionowie w kwietniu zeszłego roku, czyli 9 miesięcy temu. Wtedy także była Olga. Dla porównania zdjęcie Krasnali z kwietnia’08

Teraz Tymuś już śpi, a my nie ;) my ogarniamy chałupkę bo niebawem zjadą do nas nasi nocni goście – nasze bełchatowskie dobre duszyczki. Posiedzą u nas calusi weekend, zapowiada się więc wesołe i szalone zakończenie ferii zimowych. Nie oczekujcie zatem nowego wpisu przed poniedziałkiem :P

He can dance!

Tymek uwielbia tańczyć

Dużo u nas w domu muzyki - nic konkretnego, słuchamy głównie radio - czyli leci mydło-powidło, eterowa sieczka. Do niedawna oraz przez całą ciążę raczyłam nas Antyradiem, czyli dobrymi rockowymi klasykami i nie tylko. Ale od kilku miesięcy (zimowych) wyjątkowo mam ochotę na coś ....hmmmm.....lżejszego i słoneczniejszego. No i słuchamy radio Pogoda. Trochę mych ukochanych hiciorów '70, '80, '90. Jest git. Lubimy sobie przy nich radośnie pląsać.

Tu tylko wspomnę o moim planie wychowania sobie (?) synka-tancerza. Niestety Q to mój królewicz z drewna i tylko poddany mej presji (prośby, groźby, błagania lub podstęp alkoholowy, heee) porusza się w takt ruchem posuwistym poparkietowym...

Ku mej radości Tymek wygina śmiało ciało przy każdej nadarzającej się okazji. Muzyka mu zwykle nie przeszkadza :P, czasem go "uruchamia", choć nie jest czynnikiem niezbędnym. Czasem wystarczy że zawołamy radośnie "Tymek! tany-tany!" i Panicz rozpoczyna swój szoł. Czasem wyzwala go jakaś grająca zabawka. Ale naszym pewniakiem jest.... znienawidzony przeze mnie program w TiViPi "Jaka to melodia". Moim zdaniem totalna bzdura to jest, nie mam żadnej frajdy z oglądania ludzi którzy po jednej nutce rzucają najbardziej znanymi tytułami danego wykonawcy mając nadzieję że producenci programu są aż tak tendencyjni... i zwykle trafiają! Ot, rozrywka dla mas.... i nas! Bo Tymek przy "Jaka to melodia" potrafi przetany-tanać dobre kilka lub nawet kilkanaście minut. Więc program ten gości w naszym domu, na naszym 14" (chyba) pudelku, dość często. Bo moja chęć sprawienia dziecku pretekstu do wygibasów, które niezmiernie mnie bawią i cieszą, jest silniejsza niż moja irytacja Panem R.J. (prowadzący) i graczami...

Niedawno korzystając ze sprzyjających okoliczności :) pojechaliśmy do Dziadka W. I tam Tymek zaprezentował się na tle wieeeeeeelkiego telepudełka. Niestety fonii niet, ale wizja (moim skromnym zdaniem) jest rewelacyjna. Sesja wykonana przez Wujka G.
wieeem, zdjęć dużo ale nie miałam sumienia....

Twórca i Jego Dzieło

Dziś krótko, ale treściwie:

Oto Artysta i Jego Dzieło (fresk na kuchennej ścianie)

Dzieło i Ręka Twórcy (powiększyłam abyście mogli dostrzec kunszt Artysty)


zwracam uwagę na niezwykle ciekawy dobór kolorów
dzieło utrzymane w tonacji czerwieni, wspaniale współgra z czerwienią naszej kuchni
granat nawiązuje do ciemnej podłogi


a nie dalej jak przedwczoraj ubolewałam że ta ściana taka goła i nieudekorowana...

głaz z serca

Długo nie pisałam – ale obowiązki zawodowo-uczelniano-kurodomowe mnie ostatnio tak pochłonęły że ledwom
miała czas zastanowić się w co się ubrać a co dopiero pisać cokolwiek.

No ale dziś wreszcie (!) poniedziałek i mam chwilę. Taaaaaak, Ludzie pracujący! Jest poniedziałek a ja mam wolne bo – są ferie! Ha! Praca nauczyciela ma poza minusami (obyś cudze dzieci uczył) także plusy. Yeaaaaaah

Pisałam poprzednio ze udało mi się, dzięki Listopadziątkowo-forumowej Mamie, znaleźć dorywczą opiekunkę dla Tymka (zwaną dalej Ciocią/Panią Krysią). No i dziś zostali pierwszy raz razem na 3 godzinki. Tymuś ma katar i kaszel – to w sumie nie problem bo kaszel sporadyczny a katar niewielki i wodnisty – chodził tak w zeszłym tygodniu do żłobka i nie było gorzej a nawet zaczynało być lepiej. No ale wczoraj zaczęły mu ropieć oczka, więc postanowiłam potrzymać go trochę w domu i zobaczyć jaki będzie rozwój wypadków. No a że mam swoje poniedziałkowe ważne sprawy to i Tymkowi opieka Cioci Krysi była potrzebna. Dobrze się (ponoć) bawili, Tymuś nawet nie zapłakał jak mamcia zniknęła za drzwiami, jadł, pił, nawet kupa była ;P

Nie sądziłam że świadomość że mam kogoś kto posiedzi z Tymkiem kiedy trzeba a my nie możemy, da mi takie poczucie ulgi. Czuję się jakby ktoś zdjął ze mnie kamień… chyba nawet głaz a nie kamień. A do tego Tymek bardzo lubi Ciocię Krysię, to widać, słychać i czuć (tzn. Ona czuje słodki ciężar na swych rękach/kolanach, na które Tymek pcha się nieustannie). Kolejny Ciocio-Krysiowy dyżur w czwartek bo idę do dentysty ratować resztki szóstki i siódemki.

Dziś spędziliśmy prawie cały dzień razem. Tęskniłam za takim dniem przez ostatnie ponad 2 tygodnie. Zobaczymy kiedy zatęsknię za żłobkiem,hehehehehe

Oto co dziś robiliśmy

(zdjęcia wyszły jakieś takie poruszone wszystkie – nie wiem czy to kwestia słabej baterii czy też jest to konsekwencja Tymkowych brutalnych zabaw aparatem ;/)

Przytulaliśmy podusię z Kubusiem i Osiołkiem

Robiliśmy to, co Tygryski lubią najbardziej czyli strzelaliśmy sobie z flesza po oczach


Tymek realizował się artystycznie



Podwieczorek w pozie podwieczorkowej, podłogowej, przedtelewizorowej


Konsumpcja podwieczorku była dość rozrzutna - odkurzaliśmy okruchy


A tak Tymuś "dmucha" nosek

w skrocie

Dziś na szybko, nakolanowo i niemal przezsennie
ostatnie dni ciężkie - Ja - Mama, mam bardzo pracowity tydzień - dużo lekcji w szkole, plus zjazd w najbliższy weekend. Jestem wykończona, ale jeszcze 4 dni i trochę odsapnę

Tymek znowu ma katar :( i kaszel. Idzie dolna dwójka, już prawie jest. Szczęśliwie (tfuu tfuuu tfuuu) nie gorączkuje i dzielnie chodzi do żłobka... tam wszystkie dzieci zakichane... Ale żeby nie było - prawie cały grudzień siedzieliśmy w domu i 5. stycznia Panicz poszedł do żłobka zdrów jak przysłowiowa rybka...a teraz od prawie tygodnia ma ten katar...ręce i uszy opadają. Ząb już niemal po tej stronie dziąsła no ale marna to pociecha - to dopiero "nasz" siódmy...

Zdesperowana i nieźle zestresowana sytuacją zdrowotno-pracową intensywnie rozpoczęłam w ostatnią niedzielę poszukiwania dorywczej Opiekunki i dziś była u nas Pani Krysia. Bardzo się Tymkowi spodobała, popisywał się przed nią aż miło było patrzeć :) mam nadzieję że współpraca będzie się nam dobrze układała.

Kończę bo już mi powieki widok zasłaniają
dziś bez zdjęcia...
BO TAK!

niespodziankowa wizyta

Dziś mieliśmy super fajną i dość spontaniczną wizytację. Goście mili, a konkretniej dwie miłe Gościówy (no dobra - 2 Gościówy i Ktosiątko :) ) odwiedziły nas porą popołudniową, zapowiadając się 1,5h wcześniej i wprowadzając niewielki zamęt w nasz leniwy sobotni bajzel. Doprawdy jestem wdzięczna, gdyby nie to, to spędziłabym caaaaałą sobotę w piżamie, ze stertą niepozmywanych rzeczy w kuchni i w ogólnym rozmemłaniu. A tak - szybka i pełna mobilizacja. 150% normy!

Pewnie z niecierpliwością szarpiecie biedne myszki...gryziecie monitory.... klikacie nerwowo w boguduchawinną strzałkę i zadajecie sobie w myślach jedno pytanie: Któż to zawitał w nasze skromne progi?
Ha! Nieszczęśni! Cierpliwości...niedługo wszystko się wyjaśni.

Fotorelacja z odwiedzin poniżej. Zdjęcia niestety wyszły kiepsko ;( ale całą odpowiedzialność biorę na siebie, bo przecież Modelki i Model jak zwykle piękni i fachowi w pozowaniu.


W ramach rozluźniania atmosfery i zapoznawania z nowym otoczeniem Młodzież raczyła się (i podłogę) jabłuszkiem. Poznajecie (Niektórzy z Was, Drodzy Czytelnicy) tę Młodą Damę obok Tymka?


Taak! To Pięknooka Nataszka (pseudonimy artystyczne - Taszka, Natka, Nacia). Taszka jak na Prawdziwą Damę przystało zachowywała się skromnie i pozowała dyskretnie. Za to Tymek - gwiazda pierwszego planu.......


..........i drugiego też (tu po konsumpcji deserków)

a kuku! Oto i Ewcia - Mama Naci (i Ktosiątka)


Tymek objaśnia - bo pewnie Dziewczyny same by nie wpadły gdzie i jak pacnąć łapką


A na koniec....hmmmmm....no nie wiem..... a z resztą napiszę! Ta oto Młoda Dama wykonała dziś zamach na LOKI! I do tego posłużyła się podstępem! Mała Spryciara, he? Najpierw że niby milusia, że się chce do Tymcia poprzytulać, a potem, jak tylko chłopina wykazał zaniepokojenie tymi pieszczotami, haaaaaaps za loki i ciągnie (no jak dziadek rzepkę niemal) i ciągnie. A Tymek ryczy. I my ryczymy. Tyle że my ze śmiechu a Biedne Dziecko z przerażenia, no i bólu. Najgorsze że Ona nie chciała wypuścić Tymowych włosów i ciągnęła, ciągnęła (szczęśliwie nie wyciągnęła). Potem ja trzymałam włosy, Ewa usiłowała wyrwać Taszce je z piąstki. Ta szarpanina trwała wieki. Ale w końcu się udało. Tymek natychmiast przestał płakać i po chwili już wszystko było OK ;P
Droga Taszko! Już Ty wiesz co! buhehehehe
Nie możemy się doczekać następnego spotkania ;>


Na koniec zdjęcie które mnie rozwaliło. Proszszszsz:


Dzięki za wizytę Dziewczyny! Zapraszamy ponownie!

sankowo...zimowo...

Po dniu przerwy :) spieszę z nowinami

Wczoraj wieczór pełen wrażeń
Hmmm, właściwie odkąd Q wraca późno to wieczory stały się najatrakcyjniejszą częścią dnia. No bo Tata sam w sobie jest niezłą atrakcją - robi się z Nim przecież same fajne psoty! A czasem bywa tak, że Tata przynosi COŚ. I COŚ staje się atrakcją Nr 1. No i wczoraj właśnie Tata przytachał (wreszcie!) zdobyte nie bez trudu SANKI dzidziusiowe. Ponieważ jest oczywistą oczywistością że w związku z wrodzonym sceptycyzmem NIE kupiliśmy sanek dla Tymka kiedy to w każdym odwiedzanym przez nas sklepie stały ich cale piramidy. O nie! To byłoby zbyt proste. My czekaliśmy aż spadnie śnieg. No i spadł. Leży już od dni kilku. Za to oczywiście sanek już nigdzie nie uświadczysz. Wygrzebałam na allegro że w Falenicy.... no i Q wczoraj był w Falenicy i zanabył śliczne i bajeranckie sanki dla Tymcia. I wczoraj wieczorem...

Szczęśliwie udało mi się zmusić Ich żeby najpierw wykąpali Panicza ( bo to Taty zadanie - o ile jest w domu), a dopiero potem zajęli się przymierzaniem i zabawą sankami... Dlatego na poniższych zdjęciach Tymek w odzieniu nocnym-piżamowym


Nauka prawidłowej pozycji (Nóżki razem Synku)

Hmmmm jakie miękkie oparcie :)


Wio Tato! Wio! (Nóżki RAZEM Synku!)


Są sanki - jest impreza!


Dziś po raz pierwszy zapchaliśmy Tymka do żłobka na sankach. Po raz pierwszy i OSTATNI. Never ever! Nie chce mi się opisywać ile się naszarpałam z Tymkiem, sankami, Tymkiem na sankach - zwłaszcza przy przechodzeniu przez ulicę - musiałam przenosić sanki z jakże Drogą mi Zawartością.... Po dotarciu na nasze osiedle udaliśmy się na spacerek. I chyba się podobało, bo Mama pchała, ciągnęła, biegała, skakała, robiła głupie miny... więc dziecko się śmiało i zdawało być zadowolonym


Nowy kombinezon, nowe sanki, Mama się wydurnia - są powody do radości




Potem Dziecku się zachciało do domu. Histeria na pół osiedla. Mama bardzo, ale to bardzo nie miała ochoty nieść Dzieciny na rękach a sanek pchać nie wiem czym. Byłam już doprawdy wykończona wcześniejszą walką z asfaltem. Tymek zaprezentował cały swój urok osobisty, rzucając się na śnieg, spełzając z sanek, wrzeszcząc i wyprężając do tyłu. Kilka razy także zleciał z sanek, raz niestety zarył buzią w śniegu... To była ewidentna próba sił, wojna na asertywność. Matka vs Dziecko. Nawet dwie "urocze" ciągnące za sobą wózeczki z zakupami z pobliskiego Kerfura emerytki (znacie TEN typ troskliwych emerytek prawda?) z nienawiścią do mnie w oczach i oburzeniem na twarzach miały czelność mówić do Tymka coś w stylu "nie płacz Dziewczynko"... jeszcze słowo by padło z ich ust i zaproponowałabym żeby w takim razie zaniosły mi to urocze Dziecko do "o! tamtego bloku" skoro mają w sobie tyle empatii

szczęśliwie pod blokiem spotkaliśmy Tatę
szczęśliwie dla Tymka
szczęśliwie dla mnie
szczęśliwie dla sanek

i tak to właśnie skończył się nasz pierwszy sankowy spacer
jestem padnięta, Chłopaki JUŻ padli. Tymek dziś usnął o 19.20! Alleluja!

Na zakończenie jeszcze 2 specjalne pozdrowienia

Po pierwsze baaaardzo serdecznie pozdrawiamy Ciocię B. która ma dziś urodzinki! :) Sto lat Ciociu B.! I żeby udało się co ma się udać!

A po drugie przytulamy szczególnie mocno Ciocię Lulę. Kochana! Jeszcze będzie wspaniale!

przedwczesne pożegnanie choinki

Nasza pierwsza choinka - kupiona w pędzie i ostatniej chwili w wigilię, tania, śliczna i pachnąca...
Ma jednak jedną, ale dość kluczową wadę - gubi igiełki na potęgę, a niektóre jej gałązki zamieniły się już w łyse patyczki

Dziś nadszedł kres jej żywota jako drzewka świątecznego. Po spacerkowym powrocie ze żłobka, babcinym rosołku na rozgrzanie (dziś było - 20 st C!), zabraliśmy się z Tymciem za robotę.

Tu, ostatnie pożegnanie z choinką i jej anielskimi mieszkańcami:


Tymek najchętniej zdejmował, a następnie konsumował, TE ozdóbki :)


Nawet mi się dostało pierniczkiem


Ciekawe że dzisiejszego dnia doczekały tylko te pierniczki, które wisiały .... wysoko :P
po wiszących niżej już wcześniej znajdowałam walające się tu i ówdzie wstążki :)



Muszę uczciwie przyznać że w porządki pochoinkowe zaangażowanych było nieco więcej łapek...



A propos tych łańcuchów - Tymkowi nie przypadły one totalnie do gustu. Brał je dziś w dwa paluszki (znacie TEN chwyt dwupalcowy prawda?) i z miną pełna obrzydzenia oraz wymownym "yyyyy yyyyyy" na ustach wręczał mi je z nadzieją zapewne że schowam gdzieś głęboko :)

Za to lampki - dziękuję, świetne, rewelacja, git i superowe.
I można nimi machać i majtać
ha!



Najlepsze że choinka nadal stoi. Smutna, łysawa i naga.
Bez wnikania w szczegóły ;P - dopiero jutro się rozstaniemy

Listopadziątkowy temat topowy - usypianie

Usypianie Bardzo Młodego Ludzia spędza sen z powiek niejednej Mamie i niejednemu Tacie.
Każdy Rodzic próbuje opracować najskuteczniejszą technikę. Niejedno drzewo ścięto byśmy mogli czytać wspaniałe książki-poradniki o tym kiedy, jak, gdzie i jak szybko POWINNO usypiać nasze dziecko.
Pozwoliłam sobie wyrzucić te wszystkie mądre księgi, z pamięci wymazać to co z nich wyczytałam, uodpornić się na pełne zdziwienia lub politowania komentarze i dać szansę naturze, naszej miłości i Tymkowym potrzebom.
Ileż radości dają nam nasze wieczorne przytulaski
Ileż byśmy stracili gdyby usypianie sprowadzało się do buziaczka w czółko i zamknięcia za sobą drzwi...

Oczywiście nie zawsze usypianie Tymkowe jest miłe, łatwe, przyjemne i szybkie, ale zwykle winowajcy takich sytuacji są znani i nie do przeskoczenia. No bo na ząbkowanie lub choroby nie poradzimy...

Dziś wieczór z Tymkiem był z tych moich najulubieńszych. Tymcio rozkoszny, przytulasiński, wymęczony żłobkowymi wrażeniami... Najpierw szybka kąpiel. Szybka bo.... Tymek rozprawił się z korkiem i woda uciekła :) Potem piżamka (pajacyk - I love Daddy) i fru do kuchni zrobić kaszencję. Jednak zamiast kaszki na kolacje Tymek skonsumował kolejną porcje rozrywki:


Po chwili zabawy poszliśmy do sypialni, zapakowałam Tymka do śpiworka, zgasiliśmy lampkę, położyliśmy się i... wrócił Tata. Ta da!

Tymek sprawdza czy Tatuś dokładnie umył ręce:


Tymek zaganiany na materac wygląda tak:


Gasimy światełko (uprzejmie proszę o przemilczenie tematu estetyki drugiego planu - ale oto dowód że łóżeczko nie stoi bezużytecznie, ;P )




Teraz wszyscy leżymy na naszym wypaśnym, 7-dmio strefowym materacu. Trochę Tymuś cyca, trochę śpiewa, trochę się przytula.

Efekt końcowy wygląda TAK: