powróceni

Jejku! Od czego by tu zacząć, o czym potem pisać i jak tu zakończyć wpis o naszym pobycie na działce Dziadków Ru.?

Bo i muszę napisać że byliśmy tam tydzień
I że kompletnie odcięci od wieści ze świata - nawet radio milczało - bo i po co miało zagłuszać ptactwo i robactwo i dziecięce urocze wrzaski?
I że byliśmy TAM w czwórkę - ja z Tymkowskim i Ciocia eM z Madzią uroczą i śliczną
I że siedzieliśmy na działce, nosa nam się nie chciało wyściubiać bo i po co? Raz byliśmy w Broku na szybkich zakupach i potem ja 2 razy po świeże pieczywko ino śmignęłam swą strzałą. A tak to błogie lenistwo i za dziećmi i z dziećmi ganiactwo. Cudowne chwile!

Dzieciaki się wyganiały, powietrza prosto z lasu nawdychały, opaliły, rumieńców nabrały, urosły (!) - a przynajmniej Tymko, nauczyły nowych słów (słówek?) - na własne oczy wielokrotnie w ciąg dnia widziały konika (i-haaaa!) i kury ganiały (ko-ko) i koguta wołającego swój harem (kry kry - oj bo kukuryku to nie takie proste wcale!) słyszały i muchy przeganiały (sio!) i wołały się wzajemnie (dzieeeeeeeeeciiiii!) itepe itede - słodkie i urocze

Tymek niestety (głównie dla biedulki filigranowej Madzi) ma rozbuchany instynkt posiadacza i właściciela.... nie było lekko chwilami, mam nadzieję że Ciocia eM i Madzia mimo tego miło wspominają nasz wyjazd!

Zajęci byliśmy okrutnie cały czas - od samego rana aż do zmierzchu kiedy to następowała błoga cisza i mogłyśmy wsłuchać się wreszcie w kojące i relaksujące bzyczenie komarów i much.

Poza wieloma sukcesami mamy także jedną porażkę - nie powiodło się Tymkowe nocnikowanie. Mimo wielu prób było równie wiele porażek. Widać jeszcze nie czas, nie pora. To przegrana walka, ale wojny z pieluchami na pewno nie przegramy ;)

Zdjęć mam ogrom i chwilę zajmie mi ogarnięcie ich - powrzucam niebawem - obiecuję!