O.S.P.A.

prosto z przychodnianej izolatki przyleciałam do kompa ;) by donieśc światu iz Tymek ma ospę. Wersja oficjalna - cieszymy się, planujemy przejść ją szybko, mało-swędząco, skromnie-krostowo, i mieć ospisko "z głowy".

Póki co, czyli ok 24h od pierwszego wysypu, krostek jest bardzo niewiele. Mam nadzieję że tak zostanie ;) bo gencjanowanie uwielbiającego golasowe bieganie Tymka może byc zabójcze dla naszego mieszkanka ;)

Zdjęć jeszcze nie ma.
Będę czyniła donosy z linii frontu.

nowa porcja....spaghetti

daaaaaaaawno nic nie pisałam
za mną ciężki tydzień - dużo pracy w tygodniu a w weekend byłam na uczelni - więc czasu zwyczajnie na wpis zabrakło ;(. Ale niedzielny spokojny wieczór - wprost idealny by nadrobić zaległości, choć nie ukrywam że zmęczenie bardzo negatywnie na mą wenę wpływa :)

Dwa tygodnie temu podjęłam bardzo ciężką dla mnie decyzję o odstawieniu Tymka ;(. Marzyłam i planowałam, i jeszcze 1,5 miesiąca temu zarzekałam, że chcę i będę Go karmiła co najmniej do wakacji. Wbrew i pomimo przeróżnych, bardziej lub mniej kąśliwych uwag - bardziej lub mniej dobrze-mi-życzących, lub "znających się", tudzież "wiedzących lepiej" ode mnie co nam (tzn Tymkowi i mi) jest potrzebne. Niestety właśnie około 1,5 miesiąca temu Tymek zaczął znowu traktować mnie - a konkretniej moje (swoje?) piersi... hmmmm ... brutalnie. Piszę znowu, ponieważ początki karmienia to była dla mnie gehenna, tortura, droga przez mękę i cierpienie. Było strasznie. Ale jeszcze straszniej i bardziej chciałam Go karmić i udało się! Z małą pomocą doradcy laktacyjnego (z poradni Bona Mater), z dużą pomocą forum o karmieniu piersią, wsparciem ze strony Q, pokonałam ból, złą technikę ssania i przyczynę problemów. I przez ponad rok cieszyliśmy się z Tymkiem naszą bliskością, naszymi chwilami, byciem dla siebie. Ja dla Niego, a On dla mnie. W ten jedyny i niepowtarzalny sposób.

Obecnie walka o przedłużanie intensywnego karmienia jest - pomimo mego uwielbienia doń, już chyba nieco bezsensowna. Tymuś jutro kończy 16 miesięcy! No i ma zęby. Z nimi mogę nie wygrać. Aktualnie udało nam się wyeliminować wszystkie dzienne karmienia oraz - uwaga! uwaga! karmienie wieczorne, przedspalne. I to właściwie bezboleśnie! Zastosowaliśmy z Q technikę "na wymęczenie" - pamiętacie dzień budowania szafki? Właśnie tamtego dnia Tymek był tak wymęczony atrakcjami że padł nie mając czasu/sił na domaganie się cycocha. Następnego dnia powtórzyliśmy "procedurę", a trzeciego wieczoru już jakoś "poszło". Czasem w ciągu dnia przypomina sobie o "nas", ale bardzo łatwo odwrócić Jego uwagę i po kłopociku.
Aktualnie Tymek je dwukrotnie - w nocy. Raz przebudza się koło północy, drugi raz między 4 a 6 rano. Trochę liczę na to że sam zrezygnuje z tych pobudek, jeśli nie, to jak mnie znowu najdzie na przełomowe zmiany, to się tym zajmę. Taki stan póki co bardzo mi odpowiada. I Tymciowi chyba też.

Na osłodę - Tymek vs spaghetti (z mojej ulubionej kategorii - Tymek je i je i je)

Plany...

Tymek jest wszechstronnie utalentowany - hmmmm, może inaczej. Tymek ma wszechstronne zainteresowania. A jego fenomenalne zdolności to osobna sprawa ;) We wszystko co go aktualnie interesuje angażuje się w 100, a czasem mam wrażenie że w 150%. Aktualne zaangażowanie trwa różnie długo - od kilkudziesięciu sekund, do nawet kilkudziesięciu minut (jak w przypadku fascynacji wspólnym z Tatką budowaniem szafy).

Uwielbiam obserwować jak Tymek odkrywa świat. Poznaje właściwości i cechy różnych rzeczy i zjawisk. Nie wiem czy jest coś wspanialszego w byciu Rodzicem niż poznawanie świata oczami dziecka i podzielanie jego entuzjazmu. Myślę sobie czasem jak będzie wspaniale jak kiedyś pojedziemy w góry, nad morze, pospacerujemy po lesie i będziemy podziwiali piękno. Nie mogę się doczekać kiedy pójdziemy pierwszy raz do kina, do muzeum, teatru, będziemy czytali książki, a potem poobgadujemy bohaterów ;)

Mam wielką nadzieję że będziemy to wszystko kiedyś robić...

Oczywiście już teraz oglądamy książeczki, podziwiamy przyrodę, Tymek wiele rozumie, jest ciekawy świata. Ale wiecie ja czekam na takie bardziej świadome przeżywanie, na wymianę myśli, wrażeń. Z jednej strony spieszno mi do tego a z drugiej - teraz jest tak rozkosznie że lubię myśleć "chwilo trwaj!"

A tymczasem.... Tymek i komputer (a konkretniej monitor i klawiatura)

Tymon Budowniczy

Chłopaki budują szafę. Szafę wnękową, wspólnego naszego projektu. Powstaje pooooowoooooli, majestatycznie. Z namaszczeniem wręcz.
Jest szansa że jeszcze w tym dziesięcioleciu..... ;P

U nas rzadko kiedy jest tak, że nie ma jakiś pr...zygód (żeby nie napisać problemów, hehe) - kłopociki były już na etapie kupowania i wycinania płyt na tę szafkę. Raz nawet wzywałam kierownika bo zostaliśmy niezbyt fajnie potraktowani przez stolarza... generalnie coraz mniej lubimy L.M. w Ursusie...
No ale kiedy wreszcie wszystkie niezbędne elementy zostały zdobyte i skompletowane, Chłopaki zabrali się za robotę. Tata dzielnie pomagał Tymkowi, trochę czasem przeszkadzał.....a z resztą - zobaczcie sami. Nie do przecenienia jest także wkład Kotek naszych - pełniły funkcje nadzorcze. Ja, jedynie jako skromny fotograf-dokumentalista.


Tato! Co to jest?


Aha! Poziomica!


Kurczaczki, jak się jej używa?


No to skręcam


Co dwa śrubokręty to nie jeden...


Na cztery ręce


Wkręcanie synchroniczne


szesnaście, dwanaście, siedem


Mierz Tato! Ja tu pilnuję!


Hmmmmmm.....coś mi sie nie podoba. Gdzie ta poziomica ?!?
(fachura, nie?)


Szafki nadal nie ma..tzn jest ale pojawiło się pewne ALE, które przedstawię w formie równania matematycznego, mam nadzieję że odpowiednio sobie je zinterpretujecie ;)

szafka idealnie prosta + krzywe ściany = stuk stuk, puk puk + mnóstwo sprzątania

ech

znowu...śniegowo

wpis o tematyce sezonowej ;)

po kilku dniach zwiastujących rychłą (?) wiosnę - wczorajszy ranek zaskoczył nas zimową oprawą. W nocy z piątku na sobotę spadło sporo śniegu! Nie czekając na lepsze (bo jak wiadomo lepsze jest wrogiem dobrego) pognaliśmy na przedobiadowe sankowanie. Wszystko byłoby super i fajnie gdyby... nie śnieg. Tymek ma do śniegu stosunek ambiwalentny. Bo z jednej strony zdaje się być ( ten śnieg) ciekawym zjawiskiem, taki biały i czysty gdy świeży i sanki po nim mkną napędzane siłą maminych lub tacinych (?) mięśni, a jednak z drugiej strony ten śnieg to zimny taki i się do rękawiczek przyczepia jak rzep jaki, a potem w rączki zimno i mokro. Nie wspominając że przez śniegowe zaspy strasznie ciężko się przedostać, łatwo upaść, nosem w to białe i zimne coś zaryć. Właściwie więcej minusów niż plusów... ot i ambiwalencja okazała się być jednak raczej antypatią. Szczęśliwie Tymek nie jest uprzedzony i daje się przekonać że na śniegu może być fajnie i miło. Zwłaszcza gdy Rodzice pokażą że śnieg nie gryzie, a nawet można z niego coś wybudować! O, na przykład wieżę! (bo bałwany są takie... tendencyjne!)


Tymek sprawdza, czy śnieg faktycznie nie gryzie


Przedziera się przez świeżo spadnięty, nieudeptany śnieg


Buduje z Tatą wieżę


Wieeeeeelką wieżę! Gładzimy, myziu myziu

smacznego!

dziś wpis kulinarny ;)

lubię gotować. I to bardzo. Ale tylko dlatego że nie robię tego codziennie. Codzienne gotowanie zepsułoby mi radość i sympatie mą do tego procesu szlag by trafił. Gotuję zatem kiedy mnie najdzie, i tylko to, na co mam ochotę :) To powoduje że nie codziennie obiad gości w naszym domu, choć dla Tymka zwykle zawsze coś domowego się znajdzie - spokojnie :), aż tak wyrodną matką nie jestem, hehehe. Jestem za to wyrodną nie-żoną, no ale cóż, nikt nie jest doskonały a poza tym to moja jedyna wada, buheheheheheee
Oczywiście gotuję bardzo dobrze, smacznie i w ogóle :) wiem - bo mi smakuje ;) i Tymkowi póki co wszystko też. I tego się trzymam!

Dziś był dzień gotowania. Gotowania i smażenia. Dzień dwóch Tymkowych debiutów smakowych - zupa porowa i placki z jabłkami ... mniamiiii

Jeśli chodzi o porową zupę to bardzo ją lubię. Rzadko robię, a więc rzadko jadamy, a to przecież prosta zupa niezwykle. A jaka pyszna! Z rozgotowanym ryżem bardzo Tymkowi smakowała, zjadł wielgaśną porcję i mlaskał, i wydawał pełne zachwytu okrzyki. Tada!

Racuszki to smak mego dzieciństwa. Obie Babcie raczyły mnie nimi dość często. Obie robiły oczywiście przepyszne, choć Każda nieco inne. Niejeden raz próbowałam zrobić TAKIE racuszki jak robiła Babcia W. I nigdy mi się nie udało. Cudowałam, kombinowałam i nigdy nie odtworzyłam TEGO smaku. A dziś? Dziś decyzja o racuchach była spontaniczna i nawet nie byłam pewna czy mam mąkę w szafce (dość rzadko robię mącznie). I co? Wsypałam, wbiłam i wlałam wszystko "na oko", szybko wkroiłam dwa jabłka, i usmażyłam. I...bingo! To jest TO! Wyszły dokładnie takie jak powinny. Idealny, babciny smak placuszków z jabłkami. Albo się starzeję, albo osiągam perfekcję albo to był mega fuks :)

oto nasza wyżeeeerraaaa


kto to wszystko zje?


no to jemy


racuszka?

pasje dwie

Tymek pokochał wyrzucanie śmieci. Konkretniej pokochał wyrzucanie samo w sobie... bo to, co z takim zapałem i umiłowaniem wyrzuca- nie zawsze jest śmieciem. Tzn nie zawsze jest śmieciem według nas - Mamy i Taty. Ale Mój Najdroższy Synuś nie wnika, nie analizuje i nie zastanawia się. Kieruje Nim potrzeba wyrzucania. Rzekłabym ze wyrzucanie jest aktualnie Jego hobby, konikiem, główną atrakcją i powodem do Tymkowej dumy. Bo przecież złapać "śmiecia", dolecieć do kuchni, otworzyć szafkę z koszem, wrzucić do kosza i zamknąć szafkę - wszystko to nie jest takie proste, czyż nie? A jeśli jeszcze zrobi się to niezauważonym przez APO (Aktualnie Pilnującą Osobę) to już mistrzostwo świata! Dziś APO - w osobie Taty, wyrzucając prawdziwego śmiecia ze zdumieniem odkryła (-a, bo APO) w koszu naszą kuchenną ścierkę do rąk... zastanawiam się tylko od jak dawna Tymuś prowadzi taką partyzancką zabawę.... i czego kosztem.....

Drugą pasją Tymka w ostatnim czasie jest przesiadywanie w pudłach na zabawki.
Zabawa to o tyle ryzykowna że pudła te są wywrotne i ani do nich wejść, ani z nich wyjść samemu nie potrafi - tzn potrafi ale są ofiary. Jak już Tymek jest zapakowany do pudła - w zależności od nastroju zielonego, lub niebieskiego, to najpierw trzeba mu zrobić karuzelę, potem go powozić, a jak już Mama (no bo zwykle Mama) ma omdlałe ręce to łaskawie można wykorzystać pudło jako:

lunch box


phone box