Gajowy!

Wczoraj Bernardyńskie Krasnale miały wielki karnawałowy BAL A.D. 2011!
Przygotowania do balu trwały tygodniami. Najpierw ustalanie za kogo dzieci chcą się przebrać a potem poszukiwanie i kombinowanie strojów. Byłam przekona że Tymek będzie chciał się przebrać za strażaka albo pirata, ewentualnie policjanta. Przeszukałam allegro, zlokalizowałam kilka strojów i pewnego wieczoru zasiedliśmy z T przed komputerem aby ostatecznie dokonać wyboru i zakupić strój. Więc strażakiem nie, piratem nie (??), policjantem nie, nawet królem nie (bo, cytuję: "dzieci powiedziały że to jest GŁUPIE"!). Więc - już nieco zniecierpliwiona i podłamana wizją braku decyzji, "Tymek, to kim Ty w końcu chcesz być na tym .... balu" - wysyczałam.......
Nie ukrywam że Tymko mnie niezwykle zaskoczył gdy powiedział że chce na balu być...gajowym ;D tym z bajki-grajki o Czerwonym Kapturku - najwyraźniej pierwszym bohaterem Tymkowego dzieciństwa ;))

O to Tymko - Gajowy a la Robin Hood (bo przecież Robin Hood był/jest najbardziej znanym gajowym, PRAWDA????)




A oto dwururka (a raczej dwurura :P) wykonana osobiście w ramach zajęć plastyczno-technicznych przez Tatkę i Synka. Nóż też ;)



Ponoć było fajnie - wśród dziewczynek królowały elfy, motylki i królewny (cóż za zaskoczenie, hehe) a wśród chłopców byli piraci, strażacy, królewicze i ....jeden gajowy :)
czekamy na foty z przedszkola (za jedyne 7zeta/szt)

Szczęśliwie następny bal dopiero za rok ;D

debiut rowerowy - na gorrrąco

Przed chwilą wróciliśmy.... od razu wrzucam. Tymko zachwycony ;) wsiadł i pojechał jakby już od pół roku śmigał na tym rowerze ;D Korzystamy z chwili przerwy w zimie :)



Dmuchanie w kółka... na stacji...full profeska ;)

Tato, kup rowerek, taki jak ma Felek

Wyczytałam wczoraj na forum zakupowym że w Decathlonie jest wyprzedaż dziecięcych rowerów z kolekcji 2010. A dokładniej 16". Po krótkiej konsultacji z Tatką została podjęta decyzja - jechać, przymierzyć, obejrzeć i ewentualnie zakupić. Zapakowałam więc dziś rano niczego się niespodziewającego Tymka do auta i pognaliśmy w stronę Piaseczna. Dopadliśmy do wystawki z rowerami i zanim zdążyłam cokolwiek powiedzieć/zrobić/zasugerować Tymek już stał przyklejony do swojego roweru marzeń.Lekko zaskoczona bowiem, ujrzałam tam rowery które królowały w ubiegłym sezonie na osiedlowych parkowych alejkach i które wywoływały niezmiennie u Tymka jęk zachwytu, gwałtowną potrzebę zdobycia i wypróbowania a - najchętniej, odbicia z rąk nieprzyjaciela.

I co prawda, nie był to dokładnie ten rower który planowałam kupić, ale ponieważ też był znacząco przeceniony i zaledwie trochę droższy - nie wahając się zbyt długo (a właściwie to wcale), po niezbędnej przymiarce będącej właściwie ledwie formalnością, poprowadziliśmy (zwracam uwagę na liczbę mnogą) cudo do kasy. I tak oto Tymko stał się właścicielem roweru szeryfa (to chyba znaczy że stał się tym samym Szeryfem, a ja matką szeryfa? czuję się o jakieś 20 lat starzej, hmmmm)

tak tak, ten kogut na kierownicy świeci i wyje.... mamy z Tatką nadzieję że bateryjka lichą jest i baaaaardzo trudno wymienialną. Wręcz niemożliwie.

Kupiliśmy także kółka boczne i spodnie ortalionowe, które bardzo chciałam kupić na okoliczność zbliżających się wiosennych przedszkolnych spacerów. Tak więc wyjazd zdecydowanie uznać można za udany... i dość kosztowny ;) ale czego to się nie robi by dziecku dogodzić. Właściwie - ponieważ kupiliśmy rower przeceniony o 200 złotych to raczej mam wrażenie że ten wyjazd to był czysty zysk i zarobek a nie wydatek. O!

A teraz jest wieczór... Tymek kazał wstawić rower do pokoju i biedulek usnąć nie może ;D snuje plany i marzy o wyprawach rowerowych. Pamiętam z własnego dzieciństwa te wieczory i noce kiedy radość z dostania czegoś nie pozwalała spokojnie spać... piękne były to chwile i wciąż - gdy tak sobie wspominam - ogarnia mnie takie błogie uczucie i tli się resztka tych wszystkich szczęść. Niezwykle się cieszę że teraz ja mogę Tymkowi "fundować" takie noce szczęścia.

Obawiam się że sezon rowerowy otworzymy w tym roku dużo wcześniej :) szczęsliwie chwilowo alejki są suche i bezśniegowe, więc da się pojeździć.

Wigilia 2010

Choć od wigilii A.D. 2010 minął już miesiąc, to dopiero teraz wrzucam tu kolejną fotkę z mojego wigilijnego projektu.



U nas powoli wychodzimy na prostą. Od 14. stycznia - kiedy to otworzyło się zło - ciągle choruję. To już prawie 2 tygodnie. I gdy już już myślałam że zdrowieję - przyplątało się zapalenie ucha i trwa do teraz. A od tygodnia choruje Tymek. Dziś już nie miał gorączki i mam nadzieję że w piątek nada się do przedszkola. Okropne to wirusisko - osłabiające i męczące strasznie. No ale szczęśliwie kończy się styczeń - ponoć najgorszy miesiąc w roku. I choć trudno mi w to uwierzyć ale z optymizmem i lekką nadzieją czekam na luty...że będzie lepszy. Patrząc na styczeń to wiele nie trzeba - drogi luty abyś był lepszy...

Tydzień...

Tydzień temu... Tydzień temu planowałam podzielić się z Wami radosną nowiną - niestety na porannej wizycie okazało się, że serduszko naszego dzidziusia przestało bić :(. Mimo że czułam że coś jest nie tak, to przeżyłam szok. Tym bardziej że 2 tygodnie wcześniej miałam robione USG i wszystko było OK, serduszko biło a Kropeczka wyglądała tak optymistycznie...

Tydzień temu planowaliśmy powiedzieć Tymkowi że mam w brzuchu dzidziusia. Nie mogłam się doczekać tego wybuchu radości. Tymek bardzo czeka na dzidzię. Synku, tak mi przykro :(

Bardzo mi źle... Wiem że czas pomoże... że pozwoli oswoić się z tym wszystkim. Ale już zawsze będzie we mnie myśl o tej małej istotce...

Ten tydzień spędziłam w domu. Dopadło mnie straszne przeziębienie - w duecie z obezwładniającym uczuciem pustki i żalu... jest dość kiepsko. A dzisiejszej nocy Tymek miał 40 stopni gorączki... Zaczynam mieć dość.

Tymku

nawet nie wiesz jak to dla mnie ważne że JESTEŚ

higienista A.D. 2010

W drodze z przedszkola do samochodu:

Tymko: Mamo, a gdzie będziemy teraz jechać?
Mama: Do domu Synku
T: a ręce będę musiał myć?
M: No tak, zawsze trzeba myć rączki jak się wraca do domu
T: ale ja nie będę nic dotykał to nie będą brudne! nie trzeba myć!

Żyjemy! Przeżyliśmy remont instalacji gazowej i dość mozolne doprowadzanie mieszkania do stanu wyjściowego. Potem przeziębienia i święta. Wszystko absorbujące i nieco męczące. Ale daliśmy radę ;) a jutro - koniec roku. Sylwester!

Pierwszy raz od nie-wiem-kiedy spędzimy tę noc w naszym mieszkanku. Może odwiedzą nas nasi Przyjaciele i będzie miło i przytulnie ;)

Trochę podsumowuję ten mijający Rok. Wiele się wydarzyło w życiu - tym dorosłym i tym dziecinnym. U Tymka największa zamiana - przedszkole i gwałtowny rozwój gadulstwa. Samodzielność i nowe umiejętności. Tona piosenek i wierszyków. Trochę przygód, atrakcji i zabawy. Myślę że to był po prostu dobry rok. Następny też taki będzie - to oczywiste! Bo się kochamy i lubimy spędzać razem czas. I niezależnie co robimy - ważne że robimy to razem.