utalentowany

(wieczór, duży pokój, włączony telewizor, oglądamy "Mam talent")

Tata: A Ty masz talent Synku?
Tymko: Mam!
Tata: a jaki Synku?
Tymko: DUŻY!

oto objawił się Tymkowy talent!

wielki robak

Tymek nie chce wieczorem myć zębów. Początkowo informacja że robaki zjadają ząbki i że trzeba je wygonić szczoteczką i pastą, nie zrobiła na Nim wrażenia, ale gdy zajrzałam do buzi i znalazłam tam "wielkiego robaka" to poleciał z prędkością błyskawicy do łazienki. Mam nadzieję że nie wyrabiam w Dziecku robakofobii ;). Właśnie Tata zapewnia że wszystkie robaki zostały wygonione z buzi i ząbków.

Od około 2 tygodni Tymek boi się ciemności. Wszystko chyba zaczęło się od nocowania na działce. Na działce jak to na działce - noc jest czarna jak...noc. I Tatko opowiadał że T się w nocy przebudził i strasznie płakał i lamentował bo się bał, bo pewnie biedulek nie skojarzył gdzie jest i czemu jest aż TAK ciemno i przestraszył się zwyczajnie. I tak to się zaczęło. Aby ratować zlęknionego Synusia, kupiłam na allegro lampkę do kontaktu, z ulubionym "misiem Puchatkiem" i prosiaczkiem także wielbionym. I właśnie drugą noc towarzyszą Tymkowi. Dziś w ogóle ciężki wieczór. Bo do lęku przed ciemnością dołączył się strach przed samotnością i "ja się sam boję, ja chce z mamą i tatą". Jakiś kryzysik dopada Młodego. Ale przetrwamy! Cierpliwością ich weźmiemy :) Obu - lękusia ciemniusia i lękusia samotniusia.

Od kilku dni pada i zimno. Brzydka jesień :( Wracamy więc do domu po przedszkolu i trochę nam nudnawo - bo po letnich szaleństwach podwórkowo-placozabawowych ciężko się przyzwyczaić do takiego domowego trybu życia. Odkurzamy zabawki, odnajdujemy pędzelki, kredki i inne czasoumilacze ;) czytamy zapomniane książeczki. I też jest miło - tylko inaczej troszkę.

W przedszkolu raczej wszystko OK, choć nieco trudno dowiedzieć się konkretów od naszych Pań. Inna sprawa że ostatnio nie docierałam do przedszkola przed 16 - czyli końcem pracy pań i nie miałam okazji z nimi rozmawiać. Tymko rano trochę marudzi, ale popołudniu twierdzi że wszystko fajnie i że się bawił i śpiewał i jadł. Więc generalnie chyba jest dobrze. Choć jak rano mówi że nie chce do przedszkola tylko że chce do żłobka, to mi nieco smutno się robi. Wiem że w żłobku było Mu dobrze, wiem że uwielbiał żłobkowe ciocie i dzieci. A w przedszkolu jest już inaczej - poważniej. Widzisz Synku - nie ma co się do dorosłości spieszyć :) bo im dalej w las tym mniej przytulnie.

sezon wirusowy 2010/11 otwarty!

Leci sobie wrzesień. Jeszcze do przedwczoraj leciał sobie spokojnie i jesiennie. Tymko chodził grzecznie i dość chętnie do przedszkola. A tu napadło nas jakieś wirusowe choróbsko ;(. Mnie skosiło w niedzielę w ciągu 3h, Tymko był na weekend z Tatką na działce i w poniedziałkowy poranek był bardzo nienadającym się do wyprawy ku przedszkolu. Najgorsze że ja także się do niczego nie nadawałam, ba - nawet nie nadawałam się bardziej niż Synuś. I tak oto pozostaliśmy w domku. Poniedziałek mijał miło, nawet udało mi się nieco zdrzemnąć w ciągu dnia! Chyba pierwszy raz pozwoliłam sobie na drzemkę (prawdę pisząc nie miałam za bardzo sił walczyć z atakująca mnie sennością) podczas gdy Tymko był w domu nieśpiący obok. Ale siedział przy mnie i oglądał grzecznie bajeczki.
Aby zorganizować choćby namiastkę obiadu postanowiłam uruchomić moje zamrażalnikowe zapasy ciasta na pizzę, szczęśliwie ser żółty zawsze u nas jest. I tak oto wyczarowaliśmy z Synkiem piękną obiadową pizzę ;)

Pan Pizzer we własnej dumnej z siebie osobie




ja też ubrana byłam w gustowny fachowy fartuszek ;)

Dziś natomiast Tymko spędził przedpołudnie pod opieką Ujka. Oto dokumentacja przedstawiona mi po moim powrocie z fabryki.

Bardzo chore, cierpiące i osłabione Dziecko


;D


Tia ;)



Jeśli chodzi o przedszkole to generalnie jest dobrze! Rano nie ma zbytnich nieporozumień i ociągania, w samym przedszkolu ładnie i grzecznie, a jak odbieram Pierworodnego to - podobnie jak w żłobku, słyszę że "wszystko w porządku". Staram się ciągnąć trochę Tymka za jęzorek, wypytuję o to i owo ale On dość oszczędny w opowieściach. No a zgodnie z tym co wyczytałam w mojej ulubionej książce "Jak mówić żeby dzieci nas słuchały, jak słuchac żeby dzieci do nas mówiły" nie mogę tego jęzorka zbyt mocno ciągnąć bo się jęzorek zatnie, zawiąże w supełek i nic mi nie będzie chciał mówić. Ech, liczę na to że jeszcze chwila i nie będę się mogła opędzić od przedszkolnych opowieści :) A aby być bliżej przedszkolnych newsów i "władzy" :D zgłosiłam się do Rady Rodziców. Tadaaa ;)

Parę dni temu zauważyłam że Tymko mruży lub zasłania jedno oczko jak patrzy na różne przedmioty. Umówiłam Go od razu do okulisty - idziemy na wizytę 13. października, oczywiście prywatnie - państwowo nie ma już zapisów do końca roku. Ech. Martwię się, ale z drugiej strony, jeśli spojrzeć na obie Rodziny R. (w sensie że moją i Tatki), gdzie - poza Bratem Qby wszyscy noszą okulary.... to chyba nie ma się czemu dziwić. Zwłaszcza że T ostatnio bardzo urósł. .. No nic, czekamy co powie okulistka.

Pierwsze Spotkanie z...

Dziś byliśmy na wspaniałym spacerze! W moim ulubionym Parku Skaryszewskim, z najnowszymi dziećmi z naszej paki ;) Poznaliśmy dziś Natalkę i Szymka o których szczęśliwych narodzinach donosiłam tu - w Tymkowie, 2. sierpnia, prosto z Broku ;)

A zatem Bliźniaki mają ponad miesiąc! A są tak cudni, tak pięknie noworodkowi ;) I tacy mali - mimo że już sporo urośnięci od narodzin! Przy nich mój "maleńki" Synek-Tymek jest wielkim ludziem ;)

Poznajcie zatem i Wy - Natalkę:

i Szymka:

Szymek moim zdaniem to wykapany Tata-Miś. Natalka zdaje się bardziej ku Mamusi urodę swą kierować. Ot - sprawiedliwość ;)
Pogoda była dziś piękna, świeciło słońce, trochę wiało, ale te 3h spaceru to było to czego było nam potrzeba :) Tymek bardzo był zaaferowany Maluszkami, ciągle chciał im wtykać smoczki ;), chciał pchać wózek, chciał brać Natalkę na ręce. Udało mu się nawet aktywnie uczestniczyć w karmieniu ;)



Fajnie tak z bliźniakami ja Wam tu napiszę ;) Każdy Rodzic może karmić, przewijać - i to jednocześnie! Nikt nie czuje się pokrzywdzony czy odepchnięty na bok ;) Oczywiście piszę to z przymrużeniem oka - trudno mi sobie nawet wyobrazić jak ciężko czasem musi być w Bliźniakowie. I jestem pod wrażeniem jak świetnie J. i M. ogarniają ten swój Duecik. I jacy wydają się wyluzowani ;) Mam Kochani nadzieję że to nie poza - tylko że naprawę macie taki spokój w sobie i dystans - to bardzo cenne i pomocne.

Wiecie że pchać bliźniaczy wózek to nie takie łatwe zadanie? nawet jeśli to wózek super-hiper-new-wypasik :) Tymek co-nie-co może Wam opowiedzieć ;)

jestem sobie przedszkolaczek....

...hopsa sa! hopsa sa!

od wczoraj Tymko jest przedszkolakiem!!!
Z ostrożną radością donoszę iż pierwsze dwa dni minęły całkiem nieźle. Tymko nie płakał (to wersja Tymka i Helenki), ładnie jadł (to wersja Tymka i Pani Przedszkolanki), ładnie siusiał do ubikacji (to wersja Tymka i ubranek), śpiewał i bawił się i generalnie jest zadowolony. No ale jak nie być zadowolonym - znaczek Rycerza zobowiązuje ;D
Wczoraj w trakcie leżakowania Tymko nie spał, ponoć ładnie leżał i słuchał muzyki. Sprawa jest nieco podejrzana bo Tymek i spokojne leżenie przy muzyce zdają się być nieco niekompatybilnymi ;), ale z drugiej strony w wakacje sporo leniuchowaliśmy w pozycji horyzontalnej, więc może? Dziś udało się zasnąć. Jednak po południu - i wczoraj i dziś był nieco nie w sosie. Widać że jednak zmiana w życiu jest odczuwalna i stres daje się we znaki. Trochę zluzowałam dyscyplinę, musi sobie Dziecko jakoś odreagować stres. W sumie zadowolona jestem że to "tylko" popołudniowa histeria, a nie poranne ryki. Ach no i fajnie się złożyło że 1. września wypadł w środę i ten tydzień jest krótszy. Jeszcze jutro i weekend by odetchnąć, zregenerować i oswoić z nową sytuacją.

sierpień

Nie było mnie tu cały sierpień! Nie było mnie tu, ponieważ byłam tam, albo tutam, albo jeszcze gdzieś indziej ;) Sierpień obfitował w relaks, duuuużo pracy, potem znowu relaks a teraz się już kończy i został jedynie 1 sierpniowy wolny dzień. A pojutrze już wrzesień i czas do przedszkola!

Ale zanim powrót do rzeczywistości i rutyny roku pracowo-przedszkolnego, wspomnienie ledwo-co mijających wakacji.

Pierwsze 2 tygodnie sierpnia spędziłam z Tymkiem na działce w Broku. My się wypoczywaliśmy i relaksowaliśmy działkowo, a w tym samym czasie Tata walczył w domu z podłogą - tzn zrywał starą peerelowską podłogę klasy PCV i kładł nową, drewnianą, deskowo-jesionową.

Pierwszy tydzień spędziliśmy z T samotnie na działce. Co prawda plany i zapowiedzi były nieco inne, ale wiadomo - Ktoś się rozchorował, Ktoś rozmyślił a Ktoś jeszcze trochę olał. Dzięki temu mieliśmy dla siebie mnóstwo czasu i było doprawdy miło. I - o zgrozo! - totalnie bez pośpiechu! Cudnie! Czytaliśmy, rysowaliśmy, malowaliśmy, wycinaliśmy, lepiliśmy, rozmawialiśmy, wspominaliśmy, słuchaliśmy odgłosów, przeżywaliśmy (na szczęście) burze, oglądaliśmy tęcze i podglądaliśmy naturę. Ależ było odkrywczo!




Dzięki hektolitrom wylanej codziennie wody, trawa na działce nigdy nie była bardziej zielona i bujna w sierpniu ;)


Tymek ulepił mi z plasteliny...torebkę :) w moim ulubionym torebkowym kolorze ;)


Nasza najnajpiękniejsza tęcza (była calusia - od morza do morza)


Co wieczór Tymko zarządzał zawijanie Go w kocyk - tak jak był dzidzią ;) (bo jak był noworodkiem to Go tak "pętałam", tyle że wtedy mieścił się we flanelowej pieluszce a nie standardowej wielkości kocu :D)


Tymko wymyślał różne fajne (serio serio fajne!) zabawy


Szorował nam czerwoną strzałę


A to wcale nie Tymek;) tylko nasze blokowe! kicie. Po przyjeździe do Broku zarzucają kanapowy styl życia i zamieniają się w najdziksze pantery. Polują, brykają. Szczęśliwie, w tym sezonie. żadna nie przypomniała sobie o wchodzeniu na drzewa.


Brokowski bębniarz w stroju tradycyjnym


Walka na miny :)


Pewnego dnia w nasze skromne progi zawitały 3 urocze Damy. Ciocia D. z Tosią oraz Marysią, zwaną też Marianem ;)

Tu pierwsze podejście do basenu - wszyscy w obowiązkowych "k'stiumach" - po ok 3 minutach biegali już jak żeśmy ich urodziły ;) i tak do końca pobytu - a zatem zdjęć basenowych więcej tu nie będzie ;)


Suszenie


Lodów jedzenie



Tymek był bardzo opiekuńczy dla swojego ukochanego Kotka


a to widok z naszego sypialnianego okna.....mmmmm...... mogłabym TAK zawsze ;)


A tu plener malarski. Malujemy żywą naturę, nieco niestety mało statyczną, choć koń na okrzyki "nie ruszaj się koniu!" i "koniu stóóóój!" reagował dość posłusznie (w sensie że na okoliczność wrzasków nie odwrócił się i nie odszedł dumnie w drugi koniec swego pola)


Tosia malowała konia, Maryś DLA konia, a Tymko.....malował.



A po uroczych 14 dniach porzuciłam T na działce - na całe 7 dni!!! i wróciłam do domu pomagać, poganiać i sprzątać po remoncie. Udało mi się to prawie ;)
Tydzień rozłąki dobrze nam zrobił. Tymko się stęsknił, ja się stęskniłam okropnie! Spędził czas z Dziadkami, Arkiem i ponoć był grzeczny ;) a ponieważ miałam tu mnóstwo pracy to prawdę pisząc nawet nie zauważyłam kiedy te dni zleciały....

A ostatnie dni sierpnia spędziliśmy na re-wizycie ;) czyli tym razem my u Dziewczynek w Bełchatowie ;) Prawie nie robiłam zdjęć. Prawie - ponieważ Tymko rozczulił mnie strasznie i skłonił do wyjęcia aparatu - zobaczcie sami czym:



Chodził i wszystkim tłumaczył "Mama mnie tak na brzuszku i na plecach nosiła jak byłem dzidzią". No miód na moje serce. Nosiłam Cię Kochanie i bardzo mi przykro, że tak szybko wyrosłeś z tego naszego noszenia...

I tak to zleciał nam sierpień. Jutro wrzucę kilka moich "złotych myśli" pisanych na gorąco w Broku. Niewiele tego, ale zawsze coś tam zostanie "ku pamięci"

radośnie ;)

ja tylko na chwileńkę
ja tylko donieść cudne wieści
Dziś Natalka i Szymek P. wydostani zostali z maminego brzucha ;)
Witajcie na świecie!

A Miśkom ogromne gratulacje!