sezon wirusowy 2010/11 otwarty!

Leci sobie wrzesień. Jeszcze do przedwczoraj leciał sobie spokojnie i jesiennie. Tymko chodził grzecznie i dość chętnie do przedszkola. A tu napadło nas jakieś wirusowe choróbsko ;(. Mnie skosiło w niedzielę w ciągu 3h, Tymko był na weekend z Tatką na działce i w poniedziałkowy poranek był bardzo nienadającym się do wyprawy ku przedszkolu. Najgorsze że ja także się do niczego nie nadawałam, ba - nawet nie nadawałam się bardziej niż Synuś. I tak oto pozostaliśmy w domku. Poniedziałek mijał miło, nawet udało mi się nieco zdrzemnąć w ciągu dnia! Chyba pierwszy raz pozwoliłam sobie na drzemkę (prawdę pisząc nie miałam za bardzo sił walczyć z atakująca mnie sennością) podczas gdy Tymko był w domu nieśpiący obok. Ale siedział przy mnie i oglądał grzecznie bajeczki.
Aby zorganizować choćby namiastkę obiadu postanowiłam uruchomić moje zamrażalnikowe zapasy ciasta na pizzę, szczęśliwie ser żółty zawsze u nas jest. I tak oto wyczarowaliśmy z Synkiem piękną obiadową pizzę ;)

Pan Pizzer we własnej dumnej z siebie osobie




ja też ubrana byłam w gustowny fachowy fartuszek ;)

Dziś natomiast Tymko spędził przedpołudnie pod opieką Ujka. Oto dokumentacja przedstawiona mi po moim powrocie z fabryki.

Bardzo chore, cierpiące i osłabione Dziecko


;D


Tia ;)



Jeśli chodzi o przedszkole to generalnie jest dobrze! Rano nie ma zbytnich nieporozumień i ociągania, w samym przedszkolu ładnie i grzecznie, a jak odbieram Pierworodnego to - podobnie jak w żłobku, słyszę że "wszystko w porządku". Staram się ciągnąć trochę Tymka za jęzorek, wypytuję o to i owo ale On dość oszczędny w opowieściach. No a zgodnie z tym co wyczytałam w mojej ulubionej książce "Jak mówić żeby dzieci nas słuchały, jak słuchac żeby dzieci do nas mówiły" nie mogę tego jęzorka zbyt mocno ciągnąć bo się jęzorek zatnie, zawiąże w supełek i nic mi nie będzie chciał mówić. Ech, liczę na to że jeszcze chwila i nie będę się mogła opędzić od przedszkolnych opowieści :) A aby być bliżej przedszkolnych newsów i "władzy" :D zgłosiłam się do Rady Rodziców. Tadaaa ;)

Parę dni temu zauważyłam że Tymko mruży lub zasłania jedno oczko jak patrzy na różne przedmioty. Umówiłam Go od razu do okulisty - idziemy na wizytę 13. października, oczywiście prywatnie - państwowo nie ma już zapisów do końca roku. Ech. Martwię się, ale z drugiej strony, jeśli spojrzeć na obie Rodziny R. (w sensie że moją i Tatki), gdzie - poza Bratem Qby wszyscy noszą okulary.... to chyba nie ma się czemu dziwić. Zwłaszcza że T ostatnio bardzo urósł. .. No nic, czekamy co powie okulistka.

Pierwsze Spotkanie z...

Dziś byliśmy na wspaniałym spacerze! W moim ulubionym Parku Skaryszewskim, z najnowszymi dziećmi z naszej paki ;) Poznaliśmy dziś Natalkę i Szymka o których szczęśliwych narodzinach donosiłam tu - w Tymkowie, 2. sierpnia, prosto z Broku ;)

A zatem Bliźniaki mają ponad miesiąc! A są tak cudni, tak pięknie noworodkowi ;) I tacy mali - mimo że już sporo urośnięci od narodzin! Przy nich mój "maleńki" Synek-Tymek jest wielkim ludziem ;)

Poznajcie zatem i Wy - Natalkę:

i Szymka:

Szymek moim zdaniem to wykapany Tata-Miś. Natalka zdaje się bardziej ku Mamusi urodę swą kierować. Ot - sprawiedliwość ;)
Pogoda była dziś piękna, świeciło słońce, trochę wiało, ale te 3h spaceru to było to czego było nam potrzeba :) Tymek bardzo był zaaferowany Maluszkami, ciągle chciał im wtykać smoczki ;), chciał pchać wózek, chciał brać Natalkę na ręce. Udało mu się nawet aktywnie uczestniczyć w karmieniu ;)



Fajnie tak z bliźniakami ja Wam tu napiszę ;) Każdy Rodzic może karmić, przewijać - i to jednocześnie! Nikt nie czuje się pokrzywdzony czy odepchnięty na bok ;) Oczywiście piszę to z przymrużeniem oka - trudno mi sobie nawet wyobrazić jak ciężko czasem musi być w Bliźniakowie. I jestem pod wrażeniem jak świetnie J. i M. ogarniają ten swój Duecik. I jacy wydają się wyluzowani ;) Mam Kochani nadzieję że to nie poza - tylko że naprawę macie taki spokój w sobie i dystans - to bardzo cenne i pomocne.

Wiecie że pchać bliźniaczy wózek to nie takie łatwe zadanie? nawet jeśli to wózek super-hiper-new-wypasik :) Tymek co-nie-co może Wam opowiedzieć ;)

jestem sobie przedszkolaczek....

...hopsa sa! hopsa sa!

od wczoraj Tymko jest przedszkolakiem!!!
Z ostrożną radością donoszę iż pierwsze dwa dni minęły całkiem nieźle. Tymko nie płakał (to wersja Tymka i Helenki), ładnie jadł (to wersja Tymka i Pani Przedszkolanki), ładnie siusiał do ubikacji (to wersja Tymka i ubranek), śpiewał i bawił się i generalnie jest zadowolony. No ale jak nie być zadowolonym - znaczek Rycerza zobowiązuje ;D
Wczoraj w trakcie leżakowania Tymko nie spał, ponoć ładnie leżał i słuchał muzyki. Sprawa jest nieco podejrzana bo Tymek i spokojne leżenie przy muzyce zdają się być nieco niekompatybilnymi ;), ale z drugiej strony w wakacje sporo leniuchowaliśmy w pozycji horyzontalnej, więc może? Dziś udało się zasnąć. Jednak po południu - i wczoraj i dziś był nieco nie w sosie. Widać że jednak zmiana w życiu jest odczuwalna i stres daje się we znaki. Trochę zluzowałam dyscyplinę, musi sobie Dziecko jakoś odreagować stres. W sumie zadowolona jestem że to "tylko" popołudniowa histeria, a nie poranne ryki. Ach no i fajnie się złożyło że 1. września wypadł w środę i ten tydzień jest krótszy. Jeszcze jutro i weekend by odetchnąć, zregenerować i oswoić z nową sytuacją.

sierpień

Nie było mnie tu cały sierpień! Nie było mnie tu, ponieważ byłam tam, albo tutam, albo jeszcze gdzieś indziej ;) Sierpień obfitował w relaks, duuuużo pracy, potem znowu relaks a teraz się już kończy i został jedynie 1 sierpniowy wolny dzień. A pojutrze już wrzesień i czas do przedszkola!

Ale zanim powrót do rzeczywistości i rutyny roku pracowo-przedszkolnego, wspomnienie ledwo-co mijających wakacji.

Pierwsze 2 tygodnie sierpnia spędziłam z Tymkiem na działce w Broku. My się wypoczywaliśmy i relaksowaliśmy działkowo, a w tym samym czasie Tata walczył w domu z podłogą - tzn zrywał starą peerelowską podłogę klasy PCV i kładł nową, drewnianą, deskowo-jesionową.

Pierwszy tydzień spędziliśmy z T samotnie na działce. Co prawda plany i zapowiedzi były nieco inne, ale wiadomo - Ktoś się rozchorował, Ktoś rozmyślił a Ktoś jeszcze trochę olał. Dzięki temu mieliśmy dla siebie mnóstwo czasu i było doprawdy miło. I - o zgrozo! - totalnie bez pośpiechu! Cudnie! Czytaliśmy, rysowaliśmy, malowaliśmy, wycinaliśmy, lepiliśmy, rozmawialiśmy, wspominaliśmy, słuchaliśmy odgłosów, przeżywaliśmy (na szczęście) burze, oglądaliśmy tęcze i podglądaliśmy naturę. Ależ było odkrywczo!




Dzięki hektolitrom wylanej codziennie wody, trawa na działce nigdy nie była bardziej zielona i bujna w sierpniu ;)


Tymek ulepił mi z plasteliny...torebkę :) w moim ulubionym torebkowym kolorze ;)


Nasza najnajpiękniejsza tęcza (była calusia - od morza do morza)


Co wieczór Tymko zarządzał zawijanie Go w kocyk - tak jak był dzidzią ;) (bo jak był noworodkiem to Go tak "pętałam", tyle że wtedy mieścił się we flanelowej pieluszce a nie standardowej wielkości kocu :D)


Tymko wymyślał różne fajne (serio serio fajne!) zabawy


Szorował nam czerwoną strzałę


A to wcale nie Tymek;) tylko nasze blokowe! kicie. Po przyjeździe do Broku zarzucają kanapowy styl życia i zamieniają się w najdziksze pantery. Polują, brykają. Szczęśliwie, w tym sezonie. żadna nie przypomniała sobie o wchodzeniu na drzewa.


Brokowski bębniarz w stroju tradycyjnym


Walka na miny :)


Pewnego dnia w nasze skromne progi zawitały 3 urocze Damy. Ciocia D. z Tosią oraz Marysią, zwaną też Marianem ;)

Tu pierwsze podejście do basenu - wszyscy w obowiązkowych "k'stiumach" - po ok 3 minutach biegali już jak żeśmy ich urodziły ;) i tak do końca pobytu - a zatem zdjęć basenowych więcej tu nie będzie ;)


Suszenie


Lodów jedzenie



Tymek był bardzo opiekuńczy dla swojego ukochanego Kotka


a to widok z naszego sypialnianego okna.....mmmmm...... mogłabym TAK zawsze ;)


A tu plener malarski. Malujemy żywą naturę, nieco niestety mało statyczną, choć koń na okrzyki "nie ruszaj się koniu!" i "koniu stóóóój!" reagował dość posłusznie (w sensie że na okoliczność wrzasków nie odwrócił się i nie odszedł dumnie w drugi koniec swego pola)


Tosia malowała konia, Maryś DLA konia, a Tymko.....malował.



A po uroczych 14 dniach porzuciłam T na działce - na całe 7 dni!!! i wróciłam do domu pomagać, poganiać i sprzątać po remoncie. Udało mi się to prawie ;)
Tydzień rozłąki dobrze nam zrobił. Tymko się stęsknił, ja się stęskniłam okropnie! Spędził czas z Dziadkami, Arkiem i ponoć był grzeczny ;) a ponieważ miałam tu mnóstwo pracy to prawdę pisząc nawet nie zauważyłam kiedy te dni zleciały....

A ostatnie dni sierpnia spędziliśmy na re-wizycie ;) czyli tym razem my u Dziewczynek w Bełchatowie ;) Prawie nie robiłam zdjęć. Prawie - ponieważ Tymko rozczulił mnie strasznie i skłonił do wyjęcia aparatu - zobaczcie sami czym:



Chodził i wszystkim tłumaczył "Mama mnie tak na brzuszku i na plecach nosiła jak byłem dzidzią". No miód na moje serce. Nosiłam Cię Kochanie i bardzo mi przykro, że tak szybko wyrosłeś z tego naszego noszenia...

I tak to zleciał nam sierpień. Jutro wrzucę kilka moich "złotych myśli" pisanych na gorąco w Broku. Niewiele tego, ale zawsze coś tam zostanie "ku pamięci"

radośnie ;)

ja tylko na chwileńkę
ja tylko donieść cudne wieści
Dziś Natalka i Szymek P. wydostani zostali z maminego brzucha ;)
Witajcie na świecie!

A Miśkom ogromne gratulacje!

to już jest koniec....

I stało się! Pożegnaliśmy dziś Żłobek na dobre. Ponieważ upominki wręczyliśmy Ciociom już wczoraj, dziś cała "akcja" odbyła się szybko i sprawnie. Tymek dziarsko wymaszerował z salki, cofnięty przeze mnie - ucałował uroczyście Ciocie na "do wiedzenia". Jeszcze w locie wręczenie pięknego dyplomu






I wyszliśmy.... i to by było na tyle. A więc mam w domu Absolwenta ;)

Teraz przed nami miesiąc wakacji...

w skrócie

znowu zastój na Tymkowie. Jakoś nie mogę się ostatnio zmusić, zapał opada, słomiany...cała ja!

No ale skoro już tu zajrzałam ;) to napiszę co u nas

M:Tymku, zdejmij sandały!
T: robi się!

No i się robi...wiele się robi. Robi się na przykład znowu ciepło. Po kilku tygodniach okrutnych upałów nastąpiło kilka dni deszczu, burz i zimna. Tzn zimno nie było bardzo zimne, bo około dwudziestostopniowe, ale biorąc pod uwagę że zanim się ochłodziło było w granicach 30-36 stopni, to odczuwaliśmy wszyscy to ochłodzenie dość mocno.

Robi się także mi smutno, bo jutro Tymko idzie ostatni raz do żłobka... I sama nie wiem czy się cieszyć czy smucić, bo to pierwszy etap "edukacji" zakończony. I to dyplomem! Na pamiątkę i w podzięce przygotowałam dla Cioć kubki z Tymkiem ;) o takim Tymkiem:



Ciocie wyglądały dziś na szczerze wzruszone i zaskoczone. I tak miało być ;)

Robi się także powoli remont, a właściwie to przygotowania do remontu się robią. Kupiliśmy już drewno na podłogę, wynosimy powoli mieszkanie na korytarz (nie mówcie nic straży pożarnej!). W weekend opuszczę z Synem lokal i udamy się w kierunku działki, a pozostawiony na stanowisku Tata będzie zrywał zalegające na podłogach wykładziny, płytki PCV, będzie kuł, równał i kładł dechy. I będzie pięęęęknie. Niestety ma na to tylko 2 tygodnie. Marnie to widzę.... ;/

Robi się także małe zamieszanie, ponieważ dziś rano, w trakcie podróży do żłobka, Tatko miał stłuczkę. Pewna pani swoim seatem postanowiła zaparkować w naszym punto. Na całe szczęście Tymkowi ani Tacie nic się nie stało, ale auto najprawdopodobniej nie będzie się już nadawało do czegokolwiek. To w obliczu wakacji, remontu oraz tatkowej pracy jest bardzo fatalnym wydarzeniem.

Pomimo tego staram się cieszyć że już za niecałą dobę będę na urlopie ;) doprawdy zasłużonym. Ostatnie miesiące w pracy były ciężkie a i Tymko przechodzi(ł?) znowu jakiś okres buntu i próby sił były częste. Mam nadzieję że uda nam się spędzić miło czas na działce, w doborowym towarzystwie (to aluzja do towarzystwa :P). Szkoda tylko ze w tym roku urlop bez tatki się szykuje no i działkowy znowu. Ech kiedyś sobie odbijemy Synku!