chciałam donieść Szanownym Czytaczom, upamiętnić tę chwilę dla nas i Tymka.
Oto za nami pierwsza noc bez pieluszki!!!!
Trochę to trwało, ale generalnie odpieluchowywanie Tymka uważam za zakończone ;D
Oczywiście pieluszki będą nam jeszcze towarzyszyły w podróżach i w gościnach Myślę że do wiosny, kiedy to aura będzie już bardziej sprzyjająca załatwianiu różnych Tymkowych potrzeb
Odnotowuję także że mrozy u nas trzaskają - dziś w słońcu -14C, jutro ma być jeszcze zimniej! Brrrrrr
sobota, 23 stycznia 2010
sobota, 16 stycznia 2010
a w Chełmie tydzień temu....
Nie zważając na wielce śniegową aurę, zamiecie śnieżne i problemy z transportem, postanowiliśmy miniony (tydzień temu) weekend spędzić u naszych Serdecznych Chełmskich Znajomych. I tak w piątkowy wieczór załadowaliśmy się do mej czerwonej strzały i pomknęliśmy na południowy-wschód, do Chełma. Podróż "tam" minęła całkiem nieźle. Ponieważ dojechaliśmy późno w nocy zabawy i atrakcje wszelkie rozpoczęły się dopiero w sobotę rano. Kilka zdjęć autorstwa Cioci Marty (bo ja - gapa, zapomniałam naszego aparatu)
Tymek jak zwykle przy komputerze ;)
Przy okazji - Tymko w nowej długości grzywy i reszty
Poranno-piżamowe harce w Madziowym łóżku ;) Madzia macha a Tymek się chichra
Leżakowanie na łące
Madzia! Zróbmy coś szalonego....
....przekręćmy się na brzuchy!
Przed wyjazdem do Chełma zajrzałam do mojej pogodowej wróżki co-to-prawie-nigdy-się-nie-myli. Wróżyła ona na sobotę wielkie opady śniegu. Spowodowało to u mnie obawy o nasz powrót do Warszawy ale także potrzebę zabrania z nami sanek, co po dodatkowym apelu ze strony Wujostwa, uczyniliśmy. Niestety w Chełmie padał głównie nieprzyjemny marznący deszcz, powodując powstanie na leżącym śniegu warstwy lodu, bardzo nieprzyjemnej w obsłudze, kontakcie z sankami i znacznie utrudniającej brnięcie w śniegu. Wyprowadzone na spacer sankowy dzieci dość szybko zarzuciły nasz pomysł na bycie ciągniętymi tudzież spychanymi z górki. Były za to przeszczęśliwe ponieważ.....w bezpośrednim sąsiedztwie górki znajduje się plac zabaw - opustoszały oczywiście, a na nim zjeżdżalnie. I tak najlepszym zimowym sportem okazało się zjeżdżanie ze zjeżdżalni przy ok 10 stopniowym mrozie. Well. Co kto lubi, co komu w duszy gra....
A tu dla porównania - znane Wam już zdjęcie z naszych wspólnych wakacji.
Niedzielna podróż do domu była dłuższa, trudniejsza i znacznie wolniejsza. Ale dojechaliśmy cali. Tymek był tak wykończony weekendem że przespał niemal całą drogę! W sumie dobrze bo wynudziłby się jak mopsik. Jakie było nasze zaskoczenie gdy okazało się, że podczas gdy na nas w Chełmie padał deszcz ze śniegiem, tu w Warszawie spadło mnóstwo wspaniałego białego puchu! Warszawa przywitała nas wręcz sterylną bielą. Niestety już w poniedziałek rano przekonałam się że taka ilość śniegu skutecznie uniemożliwa poruszanie się po mieście, ba - nawet wyjazd z parkingu był sztuką! A zaparkowanie "na mieście" graniczyło momentami z cudem. W zasadzie to nadal graniczy, ponieważ wciąż mróz trzaska i śnieg się nieźle trzyma. Szkoda tylko że coraz bardziej szary, brudny i brzydki.
Tymek robi postępy w porozumiewaniu się z nami w Języku. Co prawda daleko Mu do Madzi czy Helenki, ale widać postępy i wcześniej czy później nie będę mogła się doprosić o chwilę ciszy ;D
Tymka nowe (lub stare ale lepiej brzmiące) słówka: stół, stój, nos, psiasiam (przepraszam), cześć, Luna (imię bohaterki bajki), Lalo (bohater książeczki), kap (kap-kap woda).... więcej nie pamiętam.
Dziękujemy Cioci Martusi i Wujkowi Marcinkowi oraz Uroczej Madzi za gościnę i przemiły weekend!
Tymek jak zwykle przy komputerze ;)
Przy okazji - Tymko w nowej długości grzywy i reszty
Poranno-piżamowe harce w Madziowym łóżku ;) Madzia macha a Tymek się chichra
Leżakowanie na łące
Madzia! Zróbmy coś szalonego....
....przekręćmy się na brzuchy!
Przed wyjazdem do Chełma zajrzałam do mojej pogodowej wróżki co-to-prawie-nigdy-się-nie-myli. Wróżyła ona na sobotę wielkie opady śniegu. Spowodowało to u mnie obawy o nasz powrót do Warszawy ale także potrzebę zabrania z nami sanek, co po dodatkowym apelu ze strony Wujostwa, uczyniliśmy. Niestety w Chełmie padał głównie nieprzyjemny marznący deszcz, powodując powstanie na leżącym śniegu warstwy lodu, bardzo nieprzyjemnej w obsłudze, kontakcie z sankami i znacznie utrudniającej brnięcie w śniegu. Wyprowadzone na spacer sankowy dzieci dość szybko zarzuciły nasz pomysł na bycie ciągniętymi tudzież spychanymi z górki. Były za to przeszczęśliwe ponieważ.....w bezpośrednim sąsiedztwie górki znajduje się plac zabaw - opustoszały oczywiście, a na nim zjeżdżalnie. I tak najlepszym zimowym sportem okazało się zjeżdżanie ze zjeżdżalni przy ok 10 stopniowym mrozie. Well. Co kto lubi, co komu w duszy gra....
A tu dla porównania - znane Wam już zdjęcie z naszych wspólnych wakacji.
Niedzielna podróż do domu była dłuższa, trudniejsza i znacznie wolniejsza. Ale dojechaliśmy cali. Tymek był tak wykończony weekendem że przespał niemal całą drogę! W sumie dobrze bo wynudziłby się jak mopsik. Jakie było nasze zaskoczenie gdy okazało się, że podczas gdy na nas w Chełmie padał deszcz ze śniegiem, tu w Warszawie spadło mnóstwo wspaniałego białego puchu! Warszawa przywitała nas wręcz sterylną bielą. Niestety już w poniedziałek rano przekonałam się że taka ilość śniegu skutecznie uniemożliwa poruszanie się po mieście, ba - nawet wyjazd z parkingu był sztuką! A zaparkowanie "na mieście" graniczyło momentami z cudem. W zasadzie to nadal graniczy, ponieważ wciąż mróz trzaska i śnieg się nieźle trzyma. Szkoda tylko że coraz bardziej szary, brudny i brzydki.
Tymek robi postępy w porozumiewaniu się z nami w Języku. Co prawda daleko Mu do Madzi czy Helenki, ale widać postępy i wcześniej czy później nie będę mogła się doprosić o chwilę ciszy ;D
Tymka nowe (lub stare ale lepiej brzmiące) słówka: stół, stój, nos, psiasiam (przepraszam), cześć, Luna (imię bohaterki bajki), Lalo (bohater książeczki), kap (kap-kap woda).... więcej nie pamiętam.
Dziękujemy Cioci Martusi i Wujkowi Marcinkowi oraz Uroczej Madzi za gościnę i przemiły weekend!
niedziela, 3 stycznia 2010
Mili Goście i Mały Jubileusz
Opowieści Świątecznej ciąg dalszy.....
w Bożonarodzeniowe popołudnie przyjechały do nas z weekendową wizytą Marysia z Tosią i Rodzicami. Odwiedziła nas także Magdusia z Rodzicami, przebywająca w Warszawie u Dziadków na okoliczność świąt. Dzieciaki się bawiły, Staruszki sobie gadały. Wszyscy byli zadowoleni, jedli, pili. Z tamtego popołudnia, wieczoru i nocy (!) brak dokumentacji zdjęciowej.
Następnego dnia wszyscy wstali w dobrych humorach.... no prawie wszyscy. Ale zostawmy pokonanych - ważne kto i co miał siłę i ochotę robić.
Przed obiadkiem wybraliśmy się na obowiązkowy spacer po Łazienkach. Miejsce wybrane nieprzypadkowo - Tosia czuła i zgłaszała okropną potrzebę spotkania z pawiem (yyy, takim ptakiem). A zatem do Łazienek!
Moi Panowie w Łazienkach prezentowali się tak:
A spotkany z najbliska paw prezentował się tak:
Skupiony na południowej toalecie totalnie ignorował oglądaczy.
Na dzielnych spacerowiczów czekały gofry.... niektórzy dostali najbardziej wypasione ;) z bitką śmietką czekoladą polewaną
Marianna:
Dobrze że zdjęcie nieostre ;) może nikt nas nie pozna ;)
Madzia z Mamą
Bełchatowianki
to sem ja
Zimowe Ludki
Popołudniu pojechaliśmy na Nowy Świat i Krakowskie Przedmieście, podziwiać wspaniałe świąteczne iluminacje! Byliśmy nieco zszokowani ilością ludzi w ten niedzielny zimny wieczór
A oto nasza ekipa w komplecie...no prawie, bo ja jak zwykle po drugiej stronie obiektywu
Nowy Świat
Zmarznięci postanowiliśmy rozgrzać się i nadrobić stracone kalorie pijąc pyszną acz okrutnie słodką czekoladę w Pijalni Czekolady Wedla. Obiektyw zaparowany, zdjęcie nijakie, ale najważniejsze widać :)
A na koniec pozwolę sobie zauważyć skromnie że dziś jest mała rocznica - Tymkowo obchodzi swoje pierwsze urodzinki ;)
Synku - to nadal miejsce o Tobie i dla Ciebie, jestem pewna że nigdy nie zabranie mi tematów i imprez do upamiętnienia i opisania
Naszym wiernym odwiedzaczom - dziękuję i zapraszam nadal
Sobie - wytrwałości i systematyczności i weny częściej!
w Bożonarodzeniowe popołudnie przyjechały do nas z weekendową wizytą Marysia z Tosią i Rodzicami. Odwiedziła nas także Magdusia z Rodzicami, przebywająca w Warszawie u Dziadków na okoliczność świąt. Dzieciaki się bawiły, Staruszki sobie gadały. Wszyscy byli zadowoleni, jedli, pili. Z tamtego popołudnia, wieczoru i nocy (!) brak dokumentacji zdjęciowej.
Następnego dnia wszyscy wstali w dobrych humorach.... no prawie wszyscy. Ale zostawmy pokonanych - ważne kto i co miał siłę i ochotę robić.
Przed obiadkiem wybraliśmy się na obowiązkowy spacer po Łazienkach. Miejsce wybrane nieprzypadkowo - Tosia czuła i zgłaszała okropną potrzebę spotkania z pawiem (yyy, takim ptakiem). A zatem do Łazienek!
Moi Panowie w Łazienkach prezentowali się tak:
A spotkany z najbliska paw prezentował się tak:
Skupiony na południowej toalecie totalnie ignorował oglądaczy.
Na dzielnych spacerowiczów czekały gofry.... niektórzy dostali najbardziej wypasione ;) z bitką śmietką czekoladą polewaną
Marianna:
Dobrze że zdjęcie nieostre ;) może nikt nas nie pozna ;)
Madzia z Mamą
Bełchatowianki
to sem ja
Zimowe Ludki
Popołudniu pojechaliśmy na Nowy Świat i Krakowskie Przedmieście, podziwiać wspaniałe świąteczne iluminacje! Byliśmy nieco zszokowani ilością ludzi w ten niedzielny zimny wieczór
A oto nasza ekipa w komplecie...no prawie, bo ja jak zwykle po drugiej stronie obiektywu
Nowy Świat
Zmarznięci postanowiliśmy rozgrzać się i nadrobić stracone kalorie pijąc pyszną acz okrutnie słodką czekoladę w Pijalni Czekolady Wedla. Obiektyw zaparowany, zdjęcie nijakie, ale najważniejsze widać :)
A na koniec pozwolę sobie zauważyć skromnie że dziś jest mała rocznica - Tymkowo obchodzi swoje pierwsze urodzinki ;)
Synku - to nadal miejsce o Tobie i dla Ciebie, jestem pewna że nigdy nie zabranie mi tematów i imprez do upamiętnienia i opisania
Naszym wiernym odwiedzaczom - dziękuję i zapraszam nadal
Sobie - wytrwałości i systematyczności i weny częściej!
święta, święta....
takiego mamy czuba, o!Och minęły nam i Święta i Sylwester! Szybko - jak z bicza strzelił. Witam w Tymkowie w 2010!
Wiele się działo i z całą pewnością nie uda mi się wszystkiego dziś streścić, opisać i ogłosić.
Ale zacznijmy mniej więcej chronologicznie
Wigilia się odbyła. Ku radości wszystkim-którym-zależało. Był opłatek i prezenty i choinka i nawet barszcz był! Choinka w naszym mieszkanku pojawiła się dopiero w samiuśką wigilię, a ubierana była etapami a rozbierana z ciasteczek jest do tej pory i odzierana ze słomkowych naszych ozdóbek także. Tymek + koty w ilości 2 to nieźle destrukcyjne trio.
Ale wróćmy do obchodów - Chłopcy na wigilijnej kolacji (a raczej podwieczorku) prezentowali się tak:
Ich uprasowane koszule obkupiłam potężną blizną oparzeniową od żelazka - wciąż boli - straty nie zostały w żaden sposób mi zrekompensowane! Ani te na ciele, ani tym bardziej duszy (duszy tego ciela)Tymuś został uraczony....a raczej może czekoladowy Mikołaj został uraczony przyjemnością zostania pożartym przez czekoladożercę. Z tego szczęścia Mikołaj aż stracił głowę
Bożonarodzeniowy dzień minął nam spokojnie, acz plan był dość napięty. Najpierw nasze rodzinne świąteczne śniadanko, z sałatką jarzynową w roli głównej, przedwcześnie rozpoczęte przez Mego Pomocnika Kuchennego. Falstart!
Przed południem odwiedziły nas nasze Drogie Helenka z Mamą! Świąteczne wizyty Przyjaciół są zawsze zaczarowane! Niby spotkanie jakich wiele, ale jednak wszyscy czują powagę okazji i grzecznie się zachowują i bawią. PRAWDA? :)
Dzieciaki wypróbowują Tymkowe sztalugi - prezent od świętego
Chichranie przy poczęstunku
siedzą, piją, się chichrają
Tańce, hulanki, swawole
dobrze że lulek nie palą (jeszcze?)
Dobra zabawa, podobnie jak wojna, nie może obejść się bez ofiar. Tymek zaliczył spotkanie z fotelem i nabił sobie imponującego guza. Tylko łaciate....
Popołudnie spędziliśmy ponownie u Dziadków Ru na obiedzie. Leniuchowaliśmy i leniliśmy się, ponieważ już w drugi dzień świąt czekały na nas wspaniałe atrakcje! Ale o tym może jutro...
A na koniec mała seria ;)
Dla uspokojenia dodam że Tatkowy efekt koszulowy wywoływany był i będzie w kolejnych latach celowo ;)
niedziela, 20 grudnia 2009
byłam u Alicji!
Byłam dziś z wizytą u Maleńkiej Alicji. Ala ma prawie 2 tygodnie i kazała się wyjąć na ten świat trochę za wcześnie (ale nie zbyt wcześnie!). Urodziła się tak malutka - ważyła zaledwie 2200 gram! Ale dzielna i silna z Niej kobietka. Miałam wspaniały pretekst żeby Ją dziś poznać, nie to że wprosiłam się tak szybko z wizytą ;) Ala jest śliczna... wciąż mam przed oczami Jej widok. Takie Maleństwo jest tak bezbronne, tak ufne, tak zależne od Rodziców że to aż boli. Zawsze bardzo mnie ta zależność wzrusza.
Przy takiej Kruszynce, którą autentycznie bałam się wziąć na ręce! - Tymek to wielkie, samodzielne i rozbrykane chłopię. A przecież to nadal mój Mały Syneczek, wymagający wiele troski, opieki, uwagi. Może nawet więcej czasami.
Wciąż i wciąż zazdroszczę moim koleżankom że przeżywają to co ja już mam za sobą. Zastanawiam się w takich chwilach czy przy drugim dziecku przeżywa się te wszystkie emocje tak samo mocno? Czy może efekt "drugiego razu" powoduje że już nie jest aż tak.....hmmmmm.....po prostu - AŻ TAK? Mam nadzieję że kiedyś się przekonam, ale póki co jestem głównie zajęta opanowywaniem żywiołu któremu na imię Tymek
Tymek dziś rozebrał się w trakcie obiadu do rosołu... i konsumował makaron a la przegląd szafki będąc nagiusim jakiegom Go urodziła! Wieczorem jadł styropian a teraz już słodko śpi... regeneruje się by jutro radośnie brykać kolejne psoty.... nawet cieszę się że częścią z nich uraczy Ciocie w żłobku ;D
Przy takiej Kruszynce, którą autentycznie bałam się wziąć na ręce! - Tymek to wielkie, samodzielne i rozbrykane chłopię. A przecież to nadal mój Mały Syneczek, wymagający wiele troski, opieki, uwagi. Może nawet więcej czasami.
Wciąż i wciąż zazdroszczę moim koleżankom że przeżywają to co ja już mam za sobą. Zastanawiam się w takich chwilach czy przy drugim dziecku przeżywa się te wszystkie emocje tak samo mocno? Czy może efekt "drugiego razu" powoduje że już nie jest aż tak.....hmmmmm.....po prostu - AŻ TAK? Mam nadzieję że kiedyś się przekonam, ale póki co jestem głównie zajęta opanowywaniem żywiołu któremu na imię Tymek
Tymek dziś rozebrał się w trakcie obiadu do rosołu... i konsumował makaron a la przegląd szafki będąc nagiusim jakiegom Go urodziła! Wieczorem jadł styropian a teraz już słodko śpi... regeneruje się by jutro radośnie brykać kolejne psoty.... nawet cieszę się że częścią z nich uraczy Ciocie w żłobku ;D
sobota, 12 grudnia 2009
zapraszam!
Znowu zaniedbałam Tymkowo ;( na swą obronę i usprawiedliwienie mam jedynie to że Tymek ostatnio bardzo późno zasypia a ja zaraz po nim padam i zasypiam niemal w locie. A poza tym czytałam super książkę którą mi poleciło kilka koleżanek (niezależnie! dzięki Dziewczynki :P) i wciągnęła mnie jak czarna dziura! A to dopiero pierwszy tom! Och, ciężko pogodzić wszystkie ważne sprawy! Bo i wyspaną warto być, i zrelaksowaną (a mnie najbardziej relaksuje literatura papierowa) ale i zblogowaną warto...
Dziś zapraszam Was wszystkich!
Najpierw do wspaniałego miejsca Cioci Izollldy, Mamy Helenki. Otóż Ciocia Iza dokładnie dziś otworzyła swój prześliczny sklepik z używanymi ubrankami dla dzieci! Galeria Miś jest warta odwiedzenia nie tylko dlatego że można tam kupić śliczne, markowe ubranka w świetnym stanie i super cenie. Galerię Miś warto też odwiedzić ponieważ to miejsce jedyne w swoim rodzaju! Piękne, nastrojowe, przyjazne Mamom i Dzieciom! Jest przewijak, kącik do karmienia, nastrojowa muzyka, piękne obrazki, detale nadające charakteru i tworzące niezwykła atmosferę.
Przyjdźcie a sami się zachwycicie i zapewniam że będziecie wracać z ogromną przyjemnością... Piszę to zupełnie uczciwie i szczerze!
A Cioci Izoldzie gratuluję i życzę powodzenia!
A teraz zapraszam do Tymka na podwieczorek!
Tu także Miś w roli głównej, wraz z Kotkiem z resztą, ulubieńcy Tymkowi ostatnich tygodni.
To z resztą oczywiste że żeby zasłużyć na TAKI podwieczorek, z TAKĄ oprawą i obsługą oraz TAKIM menu, trzeba się nieźle natrudzić i w łaski Panicza się wkupić.
Konsumpcja rozpoczęta
Prowiant suchy realny i mokry wirtualny (szczęśliwie dla mnie, podłogi, wykładziny a także Misia i Kotka)
Misie pij!
(misie= misiu)
Auuu pij!
(auuu=kotek)
Auuuuu am!
(kotku, jedz!)
Misie am!
Och, ale się najedliśmy!
U nas codzienność wpadła w rutynę. Popołudniami pożlobkowymi najpierw się szlajamy po opuszczonych przez dzieci i ich mamy parkowych alejkach (gdzie są te wszystkie dzieci których latem było więcej niż mrówek?) - w miarę pogodowych możliwości oczywiście. Potem spędzamy czas w domku, bawimy się, czasem gościmy gości lub u gości, oglądamy bajki. I tak mija dzień za dniem. Byle do wiosny!
Dziś pierwszy dzień mrozu. Już dopiero jak mawiał mój brat (o właśne, ciekawe co u Wujka G.??? żyje???). Chyba pora sprawić Paniczowi zimowy obuw. Ogłaszam konkurs na obuwie chłopięce zimowe w niedoprowadzających mnie do depresji kolorach żałobnych!
Jeśli chodzi o umiejętności różne to przeżywamy rozkwit umiejętności oratorskich. Tymek powtarza coraz więcej słów, pięknie mówi "osze!" czyli proszę, wóz, doda (woda) itee itede. Wraz z rozwojem mowy zaliczamy zwój sikowy. Tymek siusia często w majtki, czym udaje mu się doprowadzić mnie do rozpaczy - zwłaszcza gdy zsiusia się 15 sekund po tym jak Go pytam czy chce siusiu i usiłuję posadzić na nocnik....
Ale generalnie jest OK
niech się tylko wreszcie ten bunt dwulatka skończy ... ale to na inną opowieść
Dziś zapraszam Was wszystkich!
Najpierw do wspaniałego miejsca Cioci Izollldy, Mamy Helenki. Otóż Ciocia Iza dokładnie dziś otworzyła swój prześliczny sklepik z używanymi ubrankami dla dzieci! Galeria Miś jest warta odwiedzenia nie tylko dlatego że można tam kupić śliczne, markowe ubranka w świetnym stanie i super cenie. Galerię Miś warto też odwiedzić ponieważ to miejsce jedyne w swoim rodzaju! Piękne, nastrojowe, przyjazne Mamom i Dzieciom! Jest przewijak, kącik do karmienia, nastrojowa muzyka, piękne obrazki, detale nadające charakteru i tworzące niezwykła atmosferę.
Przyjdźcie a sami się zachwycicie i zapewniam że będziecie wracać z ogromną przyjemnością... Piszę to zupełnie uczciwie i szczerze!
A Cioci Izoldzie gratuluję i życzę powodzenia!
A teraz zapraszam do Tymka na podwieczorek!
Tu także Miś w roli głównej, wraz z Kotkiem z resztą, ulubieńcy Tymkowi ostatnich tygodni.
To z resztą oczywiste że żeby zasłużyć na TAKI podwieczorek, z TAKĄ oprawą i obsługą oraz TAKIM menu, trzeba się nieźle natrudzić i w łaski Panicza się wkupić.
Konsumpcja rozpoczęta
Prowiant suchy realny i mokry wirtualny (szczęśliwie dla mnie, podłogi, wykładziny a także Misia i Kotka)
Misie pij!
(misie= misiu)
Auuu pij!
(auuu=kotek)
Auuuuu am!
(kotku, jedz!)
Misie am!
Och, ale się najedliśmy!
U nas codzienność wpadła w rutynę. Popołudniami pożlobkowymi najpierw się szlajamy po opuszczonych przez dzieci i ich mamy parkowych alejkach (gdzie są te wszystkie dzieci których latem było więcej niż mrówek?) - w miarę pogodowych możliwości oczywiście. Potem spędzamy czas w domku, bawimy się, czasem gościmy gości lub u gości, oglądamy bajki. I tak mija dzień za dniem. Byle do wiosny!
Dziś pierwszy dzień mrozu. Już dopiero jak mawiał mój brat (o właśne, ciekawe co u Wujka G.??? żyje???). Chyba pora sprawić Paniczowi zimowy obuw. Ogłaszam konkurs na obuwie chłopięce zimowe w niedoprowadzających mnie do depresji kolorach żałobnych!
Jeśli chodzi o umiejętności różne to przeżywamy rozkwit umiejętności oratorskich. Tymek powtarza coraz więcej słów, pięknie mówi "osze!" czyli proszę, wóz, doda (woda) itee itede. Wraz z rozwojem mowy zaliczamy zwój sikowy. Tymek siusia często w majtki, czym udaje mu się doprowadzić mnie do rozpaczy - zwłaszcza gdy zsiusia się 15 sekund po tym jak Go pytam czy chce siusiu i usiłuję posadzić na nocnik....
Ale generalnie jest OK
niech się tylko wreszcie ten bunt dwulatka skończy ... ale to na inną opowieść
wtorek, 1 grudnia 2009
bo to piękne zdjęcia
Dziś mało słów bo czasem wystarczy patrzenie
W minioną niedzielę byliśmy u Znajomych - Cioci A i Wujka M. Było miło i została nam po tym spotkaniu wspaniała pamiątka - zdjęcia autorstwa Cioci A
gościmy się
z Wujem
Wujki pożyczyli Tymkowi swój aparacik i Tymek także mógł robić zdjęcia ze spotkania! Tu Tatka udziela instrukcji
a tak fachowo Tymuś robił pyyyyk
a oto mała próbka Tymkowej twórczości
Nogi me
Ciocia w jedynej odsłonie (?) i Eza lub Wirek
W minioną niedzielę byliśmy u Znajomych - Cioci A i Wujka M. Było miło i została nam po tym spotkaniu wspaniała pamiątka - zdjęcia autorstwa Cioci A
gościmy się
z Wujem
Wujki pożyczyli Tymkowi swój aparacik i Tymek także mógł robić zdjęcia ze spotkania! Tu Tatka udziela instrukcji
a tak fachowo Tymuś robił pyyyyk
a oto mała próbka Tymkowej twórczości
Nogi me
Ciocia w jedynej odsłonie (?) i Eza lub Wirek
Subskrybuj:
Posty (Atom)