Byłam dziś z wizytą u Maleńkiej Alicji. Ala ma prawie 2 tygodnie i kazała się wyjąć na ten świat trochę za wcześnie (ale nie zbyt wcześnie!). Urodziła się tak malutka - ważyła zaledwie 2200 gram! Ale dzielna i silna z Niej kobietka. Miałam wspaniały pretekst żeby Ją dziś poznać, nie to że wprosiłam się tak szybko z wizytą ;) Ala jest śliczna... wciąż mam przed oczami Jej widok. Takie Maleństwo jest tak bezbronne, tak ufne, tak zależne od Rodziców że to aż boli. Zawsze bardzo mnie ta zależność wzrusza.
Przy takiej Kruszynce, którą autentycznie bałam się wziąć na ręce! - Tymek to wielkie, samodzielne i rozbrykane chłopię. A przecież to nadal mój Mały Syneczek, wymagający wiele troski, opieki, uwagi. Może nawet więcej czasami.
Wciąż i wciąż zazdroszczę moim koleżankom że przeżywają to co ja już mam za sobą. Zastanawiam się w takich chwilach czy przy drugim dziecku przeżywa się te wszystkie emocje tak samo mocno? Czy może efekt "drugiego razu" powoduje że już nie jest aż tak.....hmmmmm.....po prostu - AŻ TAK? Mam nadzieję że kiedyś się przekonam, ale póki co jestem głównie zajęta opanowywaniem żywiołu któremu na imię Tymek
Tymek dziś rozebrał się w trakcie obiadu do rosołu... i konsumował makaron a la przegląd szafki będąc nagiusim jakiegom Go urodziła! Wieczorem jadł styropian a teraz już słodko śpi... regeneruje się by jutro radośnie brykać kolejne psoty.... nawet cieszę się że częścią z nich uraczy Ciocie w żłobku ;D
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz