wtorek, 10 listopada 2009

ktokolwiek widział, ktokolwiek wie

Dziś straciliśmy Przyjaciela....

Dziś na po południowym spacerze Tymek zgubił swojego ukochanego Misia. Ukochanego ostatnimi czasy. Ukochanego do tego stopnia że już 2 razy w okolicach 3 nad ranem szukałam misia po całym naszym wielkim domu ponieważ był wzywany celem przytulenia i utulenia do dalszego snu. Misia ukochanego a nie uwiecznionego nawet na żadnym zdjęciu! Zaginął Miś i jedyne co o Nim nam pozostało to smutek i ten oto portret pamięciowy:





Miś nie był ( buuuu) klasycznym misiem. Był koloru pomarańczowego, miał nieproporcjonalnie dużą głowę. Posiadał także znak charakterystyczny - małe czerwone serduszko na prawym pośladku.... Ktokolwiek widział, ktokolwiek wie.... czeka zrozpaczone dziecko!


Stratę Misia zauważyliśmy wracając ze spaceru - jeszcze na klatce na naszym piętrze. Wiedziałam że musiał wypaść Tymkowi na dosłownie ostatnich ok 150 metrach (ponieważ podnosiłam go z chodnika). Od razu wyruszyliśmy z wyprawą ratunkową ale Misia nie udało nam się odnaleźć ;( strasznie mi przykro. Ciekawe czy znalazło Go jakieś dziecko... w sumie dość dziwna sprawa ponieważ od zagubienia minęło dosłownie kilka minut...a już go nie było! Inna sprawa że panujące wokół ciemności nie sprzyjały owocnym poszukiwaniom.... może rano.... jeszcze się łudzę.

Po konsultacji telefonicznej z Tatą postanowiliśmy zastosować metodę klina i udaliśmy się niezwłocznie do pobliskiego smyka celem zanabycia misia. Zamiast misia Tymek chciał koparkę, ewentualnie śpiewającą okropnie Myszkę Miki, ewentualnie konika na biegunach. Żaden z dostępnych misiów nie spełniał wygórowanych oczekiwań Panicza. (Żaden poniżej metra wzrostu - uściślę).

I wtedy zobaczyłam najcudowniejszą maskotkę jaką kiedykolwiek widziałam. Ideał! Mięciutka, milutka, sympatyczna a do tego śmieszna! Niesamowite że jest na tym świecie firma zabawkowa której niemal wszystkie produkty są takie do schrupania i naprawdę zdecydowaną większość chciałoby się mieć i wtulać w nie. Oczywiście piszę o firmie NICI. Te wszystkie owieczki, baranki, żyrafki, myszki.. cudne. Ale TEN cudak powalił mnie dziś na kolana i co więcej - zdaje się że zdobył też serce Tymka (oboje już chrapią :) )
Kotek w bluzie ze zdejmowanym kapturem (z dziurami na uszy!) i pomponikami i cudnie włochatym ogonkiem. Mistrzostwo! Na żywo wygląda jeszcze słodziej.

Mam nadzieję że będzie równie dobrym Tymkowym przyjacielem jak nieodżałowany Miś (...może rano.....)

poniedziałek, 9 listopada 2009

wielkie imprezowanie

Zdaje się że dziś zakończyliśmy wielkie i nieco przewlekłe obchody drugiego jubileuszu Tymka! Rozpoczęte ponad tydzień temu imprezą dla Rodziny dziś sfiniszowały uroczym wieczorem w towarzystwie Helenki i Cioci Izollldy! A w międzyczasie odbył się bal na (prawie) sto par! W weekend gościliśmy Mariannę i Tosię z Mamą, a główną atrakcją była sobotnia impreza z mnóóóóóstwem gości Małych i Dużych i z pięknym tortem i wspaniałymi prezentami! Tymek wszystkimi zachwycony, wybawiony, wyhasany. Dziękujemy Wam Wszystkim!

Trochę statystyk:

liczba urodzin: 1
Lp urodzin: 2
totalna liczba gości: 25
w tym dzieci: 7
liczba imprez, spotkań okołourodzinowych: 4
liczba tortów: 2
liczba ciast innych: 3
liczba sałatek: 4
liczba prezentów: mnóóóóóóstwo

wrażenia: bezcenne :)



Siedzieliśmy, gadaliśmy, dzieciaki się rozkręciły szybko. Tymko w odprasowanej koszuli nie wytrzymał nawet do pierwszego zdjęcia. Zarządził "pyyyyk!" i nie było wyjścia. Oczom zgromadzonych ukazał się goryl :)


Madzia, Marynia, Tosia, Tymek, Ciocia De., Ciocia eM. i Wujko eM(uzykant)

gwóźdź, tfuuu....tort..... wszyscy widzieli białe myszki ;P




a potem impreza przekształciła się w zajęcia w podgrupach ;)

Ciocia Jot. i Wujcio eM.


Taszka z Mamą E.


Wujki: Wu. i Ku.


Julcia z Mamą A.


Julcia, Tosia i Tymek... wspaniałe ujęcie ;)


a tego samostrzała na koniec Mama schowała


Syneczku - życzymy Ci z Tatką najszczęścia w ilościach hurtowych! I wybacz że zapomniałam o balonach - za rok się poprawimy!

niedziela, 1 listopada 2009

jak co rok...urodzinki

2 lata ternu o tej porze jechaliśmy już do szpitala... 5 dni po terminie, bez skurczy przepowiadających ZACZĘŁO się. Wody odeszły i to był znak że to JUŻ. Wspominam te chwile z oczętami pełnymi łez ze wzruszenia. Bo od TAMTEJ nocy (i poranka) już nic nie było i nie jest takie samo. Moje (nasze? a Tymka z pewnością, hehe) życie dzieli się na czas przed 2.11.2007 i po... Życie, którego nie zamieniłabym na inne za nic.

Wczoraj (sobota) odbyła się mała i skromna rodzinna uroczystość. Były prezenty i tort. Było prawie idealnie...

dmuchanie świeczek (trenowane już od tygodnia przy okazji odwiedzania grobów przodków, a dokładniej przy okazji zapalania zniczy.... 150 razy)


ot, Jubilat ;)

piątek, 30 października 2009

mydło wszystko umyje, nawet podlogę i szyję

Tymek uwielbia się kąpać. Nawet najlepsza zabawa nie ma szans w starciu z wanną wypełniającą się wodą, kąpielowymi gumowymi towarzyszami zabaw, pluskaniem, chlapaniem i samodzielnym myciem. Bo Tymko sam się myć już świetnie umie. Nabiera z wielką wprawą mydełko, robi mnóstwo bąbelków na rączkach, smaruje brzuszek, cycuszki, kolanka, szyję, podnosi jedną nogę i myje stópkę a potem drugą. Na końcu Tymko sam spłukuje się prysznicem, ze szczególnym uwzględnieniem brzuszka, podłogi i szyi. Jednak najulubieńszym punktem każdej kąpieli jest radosne poddawanie się oblewaniu (przez Mamę lub Tatkę) z kubeczka. Ponieważ jedną z zabawek wannowych jest kubeczek, gdy nadchodzi TEN moment, Tymek wręcza Aktualnie Przeprowadzającemu Proces Kąpieli kubeczek, kładzie się na brzuchu lub przyjmuje inną eksponującą plecy pozycję i każe je sobie polewać ;D musimy wreszcie na ten basen się wybrać! i to koniecznie!

Jutro uroczysta inauguracja obchodów drugich urodzin. Przewidujemy cykl imprez, ostatnie zapewne za około 10 dni ;) więc szykuje się huczne i przewlekłe świętowanie ;)

poniedziałek, 26 października 2009

muzyka znowu i wciąż


Cześ(ć)!



Tymek nieustannie i nieustająco zafascynowany jest muzyką (z akcentem na mu). Codziennie gra, gra na czym popadnie - gra na lampce, na stołkach, na stołach, na meblach, nawet na....poziomicy (!). Nasze cymbałki sprzed kilku wpisów powoli dokonują żywota... ponieważ Tymek gra na wielu rzeczach oraz gra wieloma rzeczami. Gry tłuczkiem do mięsa (szczęśliwie drewnianym) te cymbałki nie zniosły zbyt dobrze. Póki co brakuje nam tylko żółtego klawisza (?), ale następne już czekają w kolejce do opuszczenia cymbałków :) Na zbliżające się urodzinki zamówiliśmy kilka instrumentów. Tymek ewidentnie wykazuje zainteresowanie muzyką, zdaje się mieć dobry słuch. Zadziwiająco (przynajmniej mnie) potrafi zanucić coś pasującego do tego co gra. Oprócz dogorywających cymbałków Tymek bardzo lubi swój fałszujący okrutnie instrument klawiszowy. Instrument ów jest okropnie głośny i okropnie wyje ale daje Tymkowi tyle radości że nie mamy sumienia .... no wiecie ;> Poznajcie talent Mojego Małego Mozarta




Tymek gra różnymi technikami ;) czasem tak jak na filmie, czasem wali jak popadnie a czasem spokojnie paluszkami naciska i wychodzą mu naprawdę miłe melodyjki - póki co nie uwiecznione na filmie. Kompozytorek :D

Dziś Tymek nie poszedł do żłobka - powodem biegunka która pojawiła się wczoraj i męczyła wieczorem i w nocy. W dzień się poprawiło i mam nadzieję że tak już zostanie i jutro Tymek pójdzie do żłobka a ja do pracy! Ale zdradzę w sekrecie że od dawna marzyłam o dniu w piżamie i dziś właśnie udało mi się to marzenie spełnić. Bo normalnie to zawsze jest coś do zrobienia, gdzieś pojechać, wyjść, załatwić i z dnia piżamy nici. A poniedziałek w piżamie to już w ogóle szczyt rozpusty :) ale uważam nieskromnie że należało mi się ;D :D

Pan kurier przytachał dziś pakę z lampami do Tymkowego pokoju :D są śliczne i fikuśne. Mam nadzieję że niebawem Tatka zamontuje i będę mogła pokazać na łamach Tymkowa jak się prezentują.

Hehe, piszę tu na blogu a w tym czasie Tymko szaleje z Tatą - rozstawiliśmy dziś namiot w dużym pokoju (z okazji zmiany wystroju chwilowo nie ma kanapy w saloonie i jest więcej miejsca na harce i psoty). Chłopaki siedzą w namiocie, Tatka robi za drzwi (kocykiem) i Tymkowi wcale nie jest do spania po drodze ;D hyhy. Chyba już ma zdrowy brzuszek :) W ogóle Tymek zamienia się w małego KaOwca. Wydaje polecenia, mówi lub pokazuje co mamy robić, jak się z Nim bawić. Fajne to jest bardzo ;)

Mamy małe sukcesy w odpieluchowywaniu. Chwalę Synka że w domu już prawie nie używamy pieluszek, a nawet jak ma pieluchę na sobie to zwykle woła siusiu. Zdarzają się wpadki - to oczywiste, ale jesteśmy na dobrej drodze ;) Nawet biegunka nie przeszkodziła Tymkowi i nocniczek był w użyciu nawet w nocy! Ponadto od 3 nocy ranki wita z sucha pieluszką :D.

Odnotowałam także nowe słowa: łoło (czoło), łało (brawo- Tymek sam sobie bije łało i woła łało jak uda mu się załatwić swoje sprawy z nocnikiem - czasem także jak się nie uda :P), mije (w zależności od kontekstu= moje lub myje), jest jeszcze dźwięk, coś jakby oś (chodź). Powstają już zupełnie sprawnie zdania (Mama oś tu, co to jest, kto to jest, co się dzieje), prowadzimy urocze konwersacje
(T: tata?
Ja: Tata jest w pracy.
T: bi bi?
Ja: Tak, Tata jeździ autem)

dzieje się!

sobota, 24 października 2009

po....po.....pokoik :D

TA DA!

prawie skończony!!!!! oto nasz prezentu urodzinowy dla Tymka! jego własny i osobisty, nowy i specjalnie i z miłością i z zaangażowaniem i z najlepszymi życzeniami wykonany POKOIK!!!!

Zostały do zrobienia detale - lampy już kupione i kurierem do nas jadą, rolety już wybrane - zostało tylko zamówić, szafę wyposażyć w uchwyty i powiesić jakieś godne obrazki/naklejki.


Enjoy!








Tymek od 2 nocy śpi u siebie. Tzn zasypia bez najmniejszych problemów, pełen dumy bo przecież jest już TAK dużym chłopcem i ma swój własny pokoik! Nasze obawy o chęci do samotnego spania po dość długim okresie spania i zasypiania w naszym łóżku, okazały się nieuzasadnione. Co prawda w nocy odwaga i zapał nieco opadają i Tymek przeprowadza się do nas ; ) ale nam to nie przeszkadza a i z pewnością kiedyś się skończy.


Tymuś - mamy nadzieję z Tatką że pokoik Ci się podoba (zdaje się że tak!), że będziesz miło spędzał w nim czas, że wszystkie dni będą wesołe i pełne kreatywnści i radosnych zabaw!

czwartek, 15 października 2009

DOM!

Uprzejmie donoszę że pojawiło się nowe słówko
zupełnie znikąd (a może ze żłobka?) przyplątało się!

wczoraj przeglądając z Tymkiem książeczkę, pokazałam na coś palcem pytając "a co to?" a Tymkowski jakby nigdy nic odparł DOM!!!!

hmmmmm

DOM w wykonaniu Tymka ma bardzo krótkie głoski D i M, taki bardziej dym niż dom, ale ewidentnie O między d i m jest! a zatem DOM!

poza tym próbuje mówić słonko (coś jakby konko)
i ciasteczko (cio-cio)
i myju-myju (myjum-myjum)
i cześć (cześ!)

i z pewnością coś tam jeszcze ale teraz już nie pamiętam :D jak sobie przypomni moja główka to radośnie doniosę! :)

Kto nas czyta