Dziś na po południowym spacerze Tymek zgubił swojego ukochanego Misia. Ukochanego ostatnimi czasy. Ukochanego do tego stopnia że już 2 razy w okolicach 3 nad ranem szukałam misia po całym naszym wielkim domu ponieważ był wzywany celem przytulenia i utulenia do dalszego snu. Misia ukochanego a nie uwiecznionego nawet na żadnym zdjęciu! Zaginął Miś i jedyne co o Nim nam pozostało to smutek i ten oto portret pamięciowy:
Miś nie był ( buuuu) klasycznym misiem. Był koloru pomarańczowego, miał nieproporcjonalnie dużą głowę. Posiadał także znak charakterystyczny - małe czerwone serduszko na prawym pośladku.... Ktokolwiek widział, ktokolwiek wie.... czeka zrozpaczone dziecko!
Stratę Misia zauważyliśmy wracając ze spaceru - jeszcze na klatce na naszym piętrze. Wiedziałam że musiał wypaść Tymkowi na dosłownie ostatnich ok 150 metrach (ponieważ podnosiłam go z chodnika). Od razu wyruszyliśmy z wyprawą ratunkową ale Misia nie udało nam się odnaleźć ;( strasznie mi przykro. Ciekawe czy znalazło Go jakieś dziecko... w sumie dość dziwna sprawa ponieważ od zagubienia minęło dosłownie kilka minut...a już go nie było! Inna sprawa że panujące wokół ciemności nie sprzyjały owocnym poszukiwaniom.... może rano.... jeszcze się łudzę.
Po konsultacji telefonicznej z Tatą postanowiliśmy zastosować metodę klina i udaliśmy się niezwłocznie do pobliskiego smyka celem zanabycia misia. Zamiast misia Tymek chciał koparkę, ewentualnie śpiewającą okropnie Myszkę Miki, ewentualnie konika na biegunach. Żaden z dostępnych misiów nie spełniał wygórowanych oczekiwań Panicza. (Żaden poniżej metra wzrostu - uściślę).
I wtedy zobaczyłam najcudowniejszą maskotkę jaką kiedykolwiek widziałam. Ideał! Mięciutka, milutka, sympatyczna a do tego śmieszna! Niesamowite że jest na tym świecie firma zabawkowa której niemal wszystkie produkty są takie do schrupania i naprawdę zdecydowaną większość chciałoby się mieć i wtulać w nie. Oczywiście piszę o firmie NICI. Te wszystkie owieczki, baranki, żyrafki, myszki.. cudne. Ale TEN cudak powalił mnie dziś na kolana i co więcej - zdaje się że zdobył też serce Tymka (oboje już chrapią :) )
Kotek w bluzie ze zdejmowanym kapturem (z dziurami na uszy!) i pomponikami i cudnie włochatym ogonkiem. Mistrzostwo! Na żywo wygląda jeszcze słodziej.Mam nadzieję że będzie równie dobrym Tymkowym przyjacielem jak nieodżałowany Miś (...może rano.....)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz