rok w Skrzatach

Tymek od 1. września jest Żaczkiem! Znaczy się przeszedł do starszej grupy w żłobku. Zmieniły się Ciocie, sala, wejście do żłobka, ale bardzo dużo dzieci awansowało do starszaków razem z Tymkiem.

Cięzko i smutno było rozstać nam się z Ciociami ze Skrzatów. Przez miniony rok wspaniale zajmowały się Tymkiem i resztą bandy, dając dzieciakom wiele serca, ciepła, zaangażowania i sympatii. Tymek codziennie z radością biegł do sali, bez jęków, kwęków i rozpaczy. Wielokrotnie chwalony, wydawał się budzić u Cioć sympatię ;) co akurat wcale mnie nie dziwi, hehe.

Na pożegnanie dostaliśmy płytę CD z przeróżnymi zdjęciami z całego roku. Na niektóre załapał się nawet Tymkowski. Zapraszam!

Zdjęcia są w misz-maszu chronologicznym - wybaczcie

Miejsce: żłobek Bajkowy Zakątek, sale Skrzatów oraz Ogródek
Czas: rok szkolny 2008/9
Bohaterowie: Tymek, Ciocia K., Ciocia W., Ciocia B., cieci (dzieci)


kumple z jednej bandy..... z Franiem


froterka?

pojenie

zbiórka, siedzimy grzecznie i czekamy....

...czekamy..... na bąbelki!


nie no, ale ubaw!


obiadek - Ciocia W.


chwila samotności, zadumy


spanki, luli luli


wstanki





z Ciocią B.

z Ciocią K.

przytulaski


w zagrodzie


w ogrodzie


ech... a za rok do przedszkola!

po przerwie... co u nas

strasznie przepraszam, zaniedbałam Tymkowo ostatnimi czasy ;(
obiecuję wziąć się w garść, a konkretniej to wziąć w garść laptopa mego Szczepana i ponadrabiać nieco zalegających zaległych zaległości... Mam jakieś tam alibi - że dużo pracy w pracy i w domu trochę dalej dłubiemy i wijemy nasze gniazdo i może przed 10 urodzinami Tymek doczeka swego pokoju... no ale byle do przodu :)

Nadchodzi jesień...czuć ją w powietrzu, zapach więdnącej przyrody, coraz cieplejsze barwy na drzewach, chłodniejsze dni, zimniejsze noce, deszcze, wiatry... idzie zima :( a w zimie najgorsze jest to że jest zimno, brrrrr. No ale nie ma co teraz marudzić i narzekać, bo póki co jeszcze słoneczko nas grzeje jak może i przed nami piękna polska złota jesień z szeleszczącymi liśćmi, kasztanami i złoto-czerwoną oprawą. Powoli szykujemy się do boju z aurą, ostatnio kupiłam Tymkowi przecudne kaloszki na jesień, ocieplane, żółte i rybkami - Tymek lubi bardzo rybki, ma zaprzyjaźnioną rybkę z Mini mini a także ulubione wielkie piękne akwarium u mnie w pracy.

W takich kaloszkach nie straszne nam jesienne chłody i deszcze!

Wczoraj byliśmy na ślubie Znajomych naszych, to nie pierwszy ślub tego lata ;) ale chyba ostani. Piszę to nieco z ulgą... lubię śluby i wesela, ale chwilowo czujemy się wyślubowani i wyweselowani ;) Z poprzednich dwóch ślubów zdjęć Tymka nie mamy (jeszcze?), ale wczoraj wzięłam w końcu naszą popsutą nieco idiot-kamerę i pstryknęłam kilka (dosłownie) fotek.



Tymek jest już dużym i coraz samodzielniejszym Chłopcem - całą zupkę zjadł sam! I nawet zbytnio nie porozlewał. Chodzenie z Nim na różne przyjęcia staje się coraz wygodniejsze ;)


Ponieważ wszyscy wokół stawali, śpiewali i wykrzykiwali tradycyjne weselne przyśpiewki a następnie moczyli gardła napojami z kieliszków, Tymek oczywiście dał nam wyraźnie do zrozumienia że On też chce! Więc wznosił toasty z soku...





Na przyjęciu przygrywała nam fajna kapela - grali słowiańskie różne tradycyjne (wiejskie) pieśni i przyśpiewki, bardzo nam się podobało! No ale najważniejsze że zespół miał baaardzo dużo różnych ciekawych instrumentów - od gitar, perkusji, skrzypiec, po bęben, tarkę, flety i tamburyn. Tymek był zafascynowany! Właściwie cały wieczór spędził w salce gdzie grał zespół, słuchając oczarowany, tańcząc lub próbując wydobyć dźwięki z różnych instrumentów. Panowie z zespołu byli bardzo mili i sami zachęcali nas do wypróbowywania instrumentów. To była wspaniała zabawa! I ja spełniłam swoje marzenie i siedziałam za perkusją i pod Tymkowym pretekstem trochę na niej pobrzękałam. Bo zawsze marzyłam o perkusji. Postanowiłam że na stare lata nauczę się walić w bębny! Och, nie zrobiłam ani jednego zdjęcia z instrumentami ;( ale chyba Pan Fotograf zrobił i mocno liczę że uda mi się zdobyć tę dokumentację naszych muzycznych dokonań :)


Mama - Tymku, nie jest Ci chłodno? Może założymy sweterek?
Tymek - nie cieba!

jak nie trzeba to nie trzeba....

kaskader

Zgodnie z obietnicą - dziś o mrożących krew w żyłach (głównie matczynych), przerażających (głównie matkę), nieco nierozsądnych oraz świadczących o wielkiej odwadze cywilnej (Tymka), wyczynach Małego Kaskadera

Prosto z grilla u Milenki pojechaliśmy - omijając piętnastosierpniowy HOT SPOT, czyli Częstochowę, cudnymi dróżkami przez okoliczne śliczne i malownicze niezwykle miasteczka - do Bełchatowa! W Bełchatowie mieszkają nasze Wspaniałe: Tosia i Marynia z Rodzicami. Od soboty do poniedziałku gościliśmy się, relaksowaliśmy i spędzaliśmy jak zawsze miło czas. U Wujostwa Klaksonów jak zwykle - niespiesznie, pysznie i wesoło było!

jedną z głównych atrakcji minionego naszego bełchatowskiego turnusu, była wycieczka do OSiR na (w??) Górze Kamieńsk. 25 km od Bełchatowa, zimą stok narciarski, a latem tor saneczkowy, gokarty, kłady i inne atrakcje. W tamtejszej restauracji zjedliśmy obiad (nie polecamy) i ruszyliśmy na podbój atrakcji.

Tymek zaczął lajtowo - od przeznaczonej dla swego przedziału wiekowego, wielkiej dmuchanej dżungli

Tymko w dżungli

Po wyskakaniu wszystkich dżunglowych skoków, ruszyliśmy do naszego właściwego celu wyprawy, czyli na tor saneczkowy. Droga była oczywiście pod górę, ale z takim wsparciem nie mogło się nie udać ;)

Ta śliczna dziewczynka, to Marianna, zwana Marynią, starsza od Tymka o 8 miesięcy - chrześnica Tymkowego Taty!

łaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa! zakręty były ostre... pierwszy zjazd "rozpoznawczy".... Tymek wrzeszczy z radochy, Mama chwilami z przerażenia i radochy oczywiście też ;)

Za drugim razem jechaliśmy tak szybko (Mamusia jechała nieco pewniej :D) że Wujo nie dał rady strzelić porządnej foty ;P

Jako że szalone saneczkowe zjazdy podniosły nam poziom adrenaliny, trzeba było jakoś ją jeszcze wykorzystać i zapewnić jej wysoki poziom we krwi przez dłuższy czas ;)
Oto jak to zrobił Tymkowski:

(Mama myśli: aaaaa, spoko, NA PEWNO nie da rady się wdrapać!)

(Mama wciąż myśli: eeee, spoko, zaraz się zniechęci, źle stanie, nóżka zacznie boleć i zrezygnuje)

(Mama wciąż myśli: hmmmmm..... nieźle Mu idzie....hmmmmm)

(Mama wymienia przerażone spojrzenia z Tatą.... no nic.... ryzyk fizyk...)

Tymko: Mamo! Zobacz jak wysoko jestem!
Mama: oj...no.... pamiętaj Tymku! Nóżkami do dołu!

Mama: Tymek! Zjeżdżasz czy wzywać wsparcie?

Choć w locie mina nietęga, po wylądowaniu, policzeniu kosteczek, sprawdzeniu wszystkich stawów Tymek powtórzył swój wyczyn jeszcze 2 razy. A potem czas na hulanki się skończył, siły totalnie się wyczerpały i Mama zarekwirowała wyraźnie dające znać o swoim niezadowoleniu tym faktem Dziecko i sprowadziła Je na ziemię.

To była super wyprawa! Dzieciaki były tak wymęczone że następnego dnia spali do 9! W Tymkowie takie spanie odbywa się arcyrzadko, więc jest to fakt godny odnotowania :)

PS Prawdę pisząc to przed saneczkowymi harcami Mama zjechała z tej wielkiej zjeżdżalni razem z Tymkiem - i to 3 razy! Więc to nie do końca tak że puściliśmy go na żywioł. Ale muszę z radością odnotować że to był moje pierwsze w życiu zjazdy z takiej zjeżdżalni! Cudnie mieć "pretekst" i zupełnie beztrosko móc bawić się jak dziecko....

bo za nami weekend pełen wrażeń

Ależ wspaniały weekend za nami! Nie wiem czy dam radę opisać całą jego wspaniałość w jednym poście ;) no ale od początku...

miniony weekend był tzw i kochanym przez wszystkich Polaków Długim Weekendem ;) Nie był to klasyczny długi weekend ponieważ święto wypadało w sobotę, ale z tej okazji należał się każdemu uczciwie pracującemu na etacie dzień wolny gratis ;) Z tej okazji, dostawszy w pracy wolny poniedziałek, wybłagawszy u Szefa wolny piątek i oznajmiwszy Tymkowemu Tacie że wyjeżdżamy :) spowodowaliśmy rodzinny wypad na prawie całe 4 dni! Nasze mini wakacje rozpoczęliśmy w piątek, opuściwszy Stolicę w samiusie południe. Specjalnie o tej porze, żeby dać szansę Tymkowi na przespanie większej części podróży. Ponieważ nie tylko my mieliśmy wolne ruch na trasie był spory i więcej niż szacowaliśmy czasu zajęło pokonanie nam tych zaledwie 250 km które mieliśmy do przejechania, by znaleźć się w LUBLIŃCU! Do Lublińca zaprosiły nas nasze forumowe Koleżanki - Milenka z Mamą Anią. Zaproszonych było mnóstwo a przyjechało - jak zwykle - garstka. Ale za to miałyśmy okazje dokładnie się sobie "przyjrzeć" ;)

Milenka mieszka w pięknym starym domu! Niestety nie zrobiłam zdjęcia ani jednego, ale wierzcie mi - ten dom ma to COŚ - mogłabym w takim mieszkać! W Milenkowie jest wiele fascynujących rzeczy - najfajniejszy okazał się traktor, na którym odbyła się sesja, modele pozowali fachowo, a ja pokażę tu tylko zdjęcia Tymkowskiego ;P BO TAK, hehe

Milenkowy Tata jest najprawdziwszym Szefem Kuchni i świetnym kucharzem i przygotował dla nas wspaniałe i przepyszne przyjęcie! Były różne specjały, objedliśmy się strasznie! Hmmmm

Szef na stanowisku

Szef - dumny Tata

Spędzaliśmy razem miło czas, na gadkach wszelkich - oczywiście głównie o dzieciach, bo o czym by tu innym można rozmawiać ;P Tymko zawsze musi obdarzyć szczególną sympatią którąś Ciocię. Tym razem ten zaszczyt spotkał Ciocię Dorotkę, która cierpliwie znosiła jego zaloty ;)
On chyba wyczuwa fajnych ludzi ;D

Tu fotka grupowa, choć grupa niekompletna niestety

Myśli...

Zabawa z Agnieszką, starszą koleżanką

O! A tu jedna z niewielu fotek na którą załapała się nasza Gospodyni - Milenkowa Mama (pierwsza z lewej)

To było naprawdę fajne spotkanie! Jakże inaczej spotkać się z kimś twarzą w twarz, posłuchać głosu, obserwować gesty... Dzięki Wszystkim!

A następnym razem doniosę o kaskaderskich wyczynach Tymka na bełchatowskiej ziemi

Do Tymka

Kochany Synku

Piszę do Ciebie te słowa
bo bardzo boli mnie głowa
I sił już mam niemal ostatek
Bo z Ciebie taki Gagatek
Słuchać się nie chcesz mamusi
a maluch słuchać się musi
gdy mama woła z przestrogą
byś nie wdepnął w coś nogą
byś nie wpadł pod auto pędzące
byś uważał bo TO jest gorące
byś mył dokładnie ząbki
do buzi nie wkładał gąbki
mydła nie jadł bo bee
czasem ostrzec Cię chcę

byś nie biegł gdzie nogi poniosą
po dworzu nie chodził boso
nie szturchał dzieci i nie bił
byś zabawkami się dzielił
nie krzyczał, wił się i nie wył
byś w śmieciach nie grzebał i nie rył
bo bardzo bym chciała Tymeczku
byś był bezpieczny Syneczku
szczęśliwy, wesoły i miły
by wszystkie się ciocie dziwiły
że takiego Super-Synusia
ma Twa Kochająca Mamusia

mówca

Mama: Tymku czy robisz kupę?
Tymko: TAK!
Mama: A może zrobisz do nocniczka?
Tymko: NIE!

no i tak właśnie wyglądają nasze postępy w odpieluchowywaniu

obiecałam donos o postępach oratorskich Mego Syna Pierworodnego :)
pojawiają się nowe słówka czasem zupełnie niemal niezauważalnie czasem z dumą i pełnym przekonaniem:

pampa - lampa
kici - kotek - który oczywiście robi piszczące auuu auuu, w odróżnieniu do pieska który robi także auuu auuu ale gardłowe i basowe
hrrrry grrrrrry to groźny lew i/lub tygrys
pipi robi myszka, ihaha - konik, muuuu krówka, ale tylko czasami
kaaka - kawka (ta do picia, ta niesmaczna i ta tylko dla dorosłych - okropni rodzice wmawiają dziecku że coca-cola to też zła i niedobra kawka)
ko-ko to jak wiadomo kura i kogut, ale także wróbelki, gołębie (choć tu uparcie ćwiczymy grrrru grrru) ka-ka to niezmiennie kaczka siesi to śmieci, ale także czasem zamiennie z sieci - dzieci

w ogóle z tyma ka-ka to jest tak że słowo to w zalezności od kontekstu i wskazania paluszka oznaczać może kaczkę, kawkę

ulubionymi przez Tymka są pojazdy wszelkie czyli bibi, ze szczególnym uwzględnieniem wszelkich pojazdów posiadających koguty i potencjalnie wydających jazgotliwe dźwięki łejuuuu-łejuuuuu-łejuuuuu oraz motory (w tym skutery) uwielbiane przez T, oraz ciiiciiii czyli najlepsza ciuchcia drewniana z Ikei, z extradodatkową porcją torów i wiaduktów i zajmująca od 3 tygodni połowę naszego "dużego" pokoju. Oczywiście wszelkie napotkane ciuchcie - wywołują pełen podniecenia okrzyk ciiiiciiii!

Si to oczywiście standardowa fizjologiczna procedura No 1, ale także w niektórych sytuacjach standardowa fizjologiczna procedura No 2.

Nie to nie, tak to tak. Mama to mama, tata to mama, tata to tata. Proste!

Tymek: Taaak?
Tymek: Taaak?
Tymek: Taaak?
Mama: Co TAK Tymku?
Tymek: Taaak?
Tymek: Taaak?
Tymek: Taaak?
Mama: Ale co TAK Tymku?
Tymek: Taaak?
Tymek: Taaak?
Tymek: Taaak?
Mama (lekko podirytowana): TAK!

Po pobycie na działce Tymko na wszelkie owady latające (a zwłaszcza typu mucha) woła SIO! Mówiąc sio odgania także wszelkie śmietki i paprochy które mu w danym momencie przeszkadzają.

Tymkowi czasem mylą się słówka ;) zwłaszcza te podobne do siebie.
W trakcie podróży samochodem:

Tymko: Si!
Mama: Tymku, co jest gorące?
Tymko: Sisi!
Mama: Tymku, chcesz siusiu?
Tymko: Sio!
(Mama zauważa latającego przy szybie owadzika)

Z całą pewnością zapomniałam pochwalić się także innymi słówkami, ale obiecuję czynić donosy


PS. Licznik odwiedzin donosi że Tymkowo odwiedziliście już ponad 1000 razy! Dzięęęęęki!

po drugim turnusie i jeszcze trochę

znowu zrobiłam sobie w pisaniu a Wam Drodzy Czytacze w czytaniu przerwę dość znaczną ale usprawiedliwiam się sama przed sobą bo i wyjechani byliśmy a teraz wir pracowo-żłobkowy i już nie ma tyle czasu na wszystko ile by się chciało

ale od początku....

cały ubiegły tydzień spędziliśmy rodzinnie - my w trójkę oraz nasze sierściowe dziewczynki - na drugim turnusie na działce Dziadków Ru w Broku (nie, nie tym od piwa). Pogoda dopisała, choć słońce nie paliło aż tak jak w trakcie naszego poprzedniego pobytu. Nadal ciepło, słonecznie, spokojnie, blisko natury. Ponieważ nie udało nam się wyjechać na wczasy do jakiegoś fajnego ośrodka z różnymi atrakcjami - postanowiłam że zrekompensuję nam te niedogodności i kupię dla Tymka fajny basen. Basen był suuuuuuuper ale.... tylko wtedy kiedy nie było w nim wody, hehehe

Po nalaniu wody do basenu Tymek zdecydowanie odmówił współpracy. Nawet mama w mej osobie się poświęciła i pomimo braku kostiumu własnym przykładem (i nie tylko nim) świecąc chciała udowodnić Dziecku że fajnie się pluskać w wodzie i na zjeżdżalni zjeżdżać... jedyne co się udało to zabawa piłeczkami i topienie i łowienie i turlanie piłeczek po piłeczkowej pochylni... może za rok...

aaaaa - anagdota..... basen przed prawie tydzień koegzystował z tą oto usierścioną panienką, cierpliwie znosił picie z siebie i inne harce (a wiedzieć musicie że Lufcia jest typem wodnego kota - lubiącego się w wodzie pluskać i chlapać). Ale PRZEDOSTATNIEGO dnia na biednym materacu usiadł boguduchawinny motylek.... którego Lufcia upatrzyła sobie jako ofiarę swych myśliwskich zapędów... po tym zdarzeniu musieliśmy opatrzeć basen - ma 3 rany kłute :(

Atrakcji na działce jak zwykle wiele, nowością dla Tymka były rowery. Mój poprzedni rower - śliczna fioletowo-biała damka, został oddany Babci i zamieszkał na działce. Zabraliśmy z Warszawy na działkę fotelik rowerowy i kask, oczywiście z zamiarem rowerowania.
Ale zanim mogliśmy gdziekolwiek wyruszyć Tata musiał pomóc Tymkowi w uruchomieniu kolarki Taty...

paluszki przeżyły :)

Na rowerach byliśmy dwa razy - niestety rower Babciny, na którym woziłam Tymka jest zbyt miejski żeby komfortowo można było wozić Człowieka na foteliku piaszczystymi drogami.

A w sobotę przyjechali Dziadkowie Ru. Spędziliśmy razem dzień, a wieczorem wróciliśmy do domku.

Tu Tymko w trakcie zajęć plastycznych z Dziadkiem:

I tak oto zakończyliśmy sezon wakacyjny AD2009. Od poniedziałku ja w pracy - Tymko w żłobku. Ciężko się przestawić na tryb pracowy. Bo fajnie tak móc spędzać całe dnie z Tymkiem...
Następnym razem napiszę o Tymkowym gadaniu :) bo Tymek dużo mówi, jeszcze więcej rozumie i ma super poczucie humoru :)