Pa, Ciociu!

Ostatnie dni mieliśmy wypełnione po brzegi. Dobra bywała za krótka, czasu na wpisy brakowało, ale dziś chwilka oddechu i spieszę z donosami. Zacznę od tych najnajnajważniejszych i najzaleglejszych, czyli napiszę o naszej wielkiej stracie ;(((

Ciocia G. poleciała sobie ;(
Poleciała za wielką wodę, na drugi koniec świata. Poleciała daleko, dwoma samolotami. Poleciała na długo... Poleciała... po prostu spakowała, wsiadła i frruuuuuuuuu już Jej nie ma tu :(
smutne to dla nas bardzo ;(

Ciocia G. to jedna z najulubieńszych Tymkowych Cioć. Cudowna, zawsze wesoła, uśmiechnięta, pomocna, no po prostu cud-miód a nie kobieta ;P

Ciocia G. poleciała do swojego raju-na ziemi, żyć, pracować, czerpać garściami, ułożyć sobie życie na nowo. Kochana! Oby Twój "american dream" się spełnił... a nawet jeszcze więcej! I nie zapomnij o nas :)

Jakże zazdroszczę Ludziom odwagi w realizacji marzeń... dajcie mi jej trochę! A może trzeba po prostu do tego wszystkiego dojrzeć? Powoli układa mi się w głowie, tworzę nową hierarchię wartości - proces rozpoczął się wraz z pojawieniem się na tym świecie Pewnego Małego Ludzia, konsekwencji (procesu) jest już wiele, ale to jeszcze nie koniec. Wciąż są sprawy które przewalam w swojej głowie i nie wiem co z tego wszystkiego wyniknie ;) Oby samo dobro :D, he

Wraz z Tymkiem żegnaliśmy Ciocię G zarówno w mojej ex-pracy (zdjęcia robiła E.M.):

obowiązkowy pożegnalny torcik:

wspólna fotka

jak i u nas w domku (niespełna 48 h przed wylotem)


Tymek bardzo przeżył pożegnanie z Ciocią G. - pojawiły się u Niego pewne niepokojące bardzo symptomy...






Tato, polej jeszcze!

Ciociu, wypiłem Twoje zdrówko!


Tęsknimy.....

gość w dom, zabawa w dom!

Och, uwielbiamy spotykać się z ludźmi. Lubimy być goszczeni, lubimy spotykać się "na mieście", ale również bardzo bardzo bardzo lubimy kiedy nas odwiedzają fajni goście i jest fajna zabawa w naszej fajnej (a jakże!) bawialni ;)

W ubiegłym tygodniu odwiedzili nas Grześ z Mamą K. Grześ jest także Listopadziątkiem 2007. Cudownie jak spotykają się dwa takie równomiesięczne małe Stworki. Uwielbiam patrzeć jak Tymek reaguje na "konkurencję" do zabawek, niekapków, ciasteczek. Czasem mi nieco wstyd ;) bo nie zawsze jest uosobieniem słynnej polskiej gościnności, nie zawsze jest w stanie okiełznać swój lęk o dobytek zabawkowy ;) nie zawsze częstuje szacownych gości strawą i napitkiem. Ciężka praca, orka wręcz, przede mną jeszcze, hehe.

Popatrzcie jak się Chłopcy świetnie razem bawili. Fotki pstrykała Ciocia K.



Hmmm Grzesiu, soryyy ale


...na wszelki wypadek zabiorę MÓJ znikopis!


Portrety Łakomczucha



a tymczasem Grześ, póki Mama pstryka Tymkowi



Ooooooooooooooooooooooooooooooooooooo!


Ależ śmieszne te booooo-boooooo (bąbelki że w sensie)


i wkręcamy żaróweczki


Super zabawa!


Grześ wyjątkowo przypadł Tymkowi do gustu! Chłopacy fajnie ko-egzystowali w jednym pomieszczeniu, przejawiali pozytywne i w miarę pokojowe zainteresowanie sobą, no a bąbelki były ewidentnym hiciorem.

Zapraszamy ponownie!

wiosna!!!

chyba wreszcie jest! wiossssna! najwyższa pora! ha!
co prawda Sadyba wciąz szaro-bura, trawniki wydeptane, upstrzone pozimowymi psimi.... wiecie czym. Drzewa nadal łyse i smutne. Krzewy podobnie. Ale od kilku dni czuć wiosnę, słońce coraz dłużej i mocniej nas grzeje. Mam nadzieję że przyroda ruszy niebawem i za parę tygodni będzie pięknie, świeżo i zielono.

My jesteśmy wymęczeni zimą. Wychorowani, bladzi, zmęczeni. Czekamy na słońce, witaminy, ciepełko i kolory...

trwa właśnie weekend pod hasłem - mama pracuje w domu, chłopaki pomagają Dziadkom Ru. w ogarnięciu poremontowego bajzelku ;) i wszyscy są zadowoleni. Mama ma ciszę i spokój, Tymek atrakcje, Q robotę a Dziadkowie pomocników :)

Pomimo napiętego planu udało nam się dziś wyskoczyć na rodzinny spacerek po naszej okolicy. Zauważyłam, a raczej upewniłam się ostatnio, że Tymek nie przepada za chodzeniem. Ciekawe po kim to ma.... ;> w końcu nie po to ma furaka żeby na nogach świat przemierzać ;) co nie??
zatem na spacer wybrał się z nami ponownie Paniczowy pojazd - póki co nogo-bieżny, ale od czegoś zacząć trzeba ;)






Dotarliśmy także na pobliski plac zabaw, gdzie główną atrakcją są huśtawki




Huśtawki są atrakcyjne, ale tylko póki na horyzoncie nie pojawi się coś atrakcyjniejszego ;)
rowerek:


a oto i ja - radosna, wypoczęta, zrelaksowana, uśmiechnięta, wylansowana.....



Po dość burzliwym rozstaniu z rowerkiem, Tymuś postanowił spróbować off-road'u
(szczęśliwie w nic nie wjechał, ani nie wdepnął)


O, i tyle naszego rodzinnego spacerowania.

Doniosę zainteresowanym naszą kondycją psychiczną i wyspaniem że jest nieco lepiej ;) trójka już prawie cała po tej stronie dziąsła. Obawiam się jednak że wychodzi pojedynczo ;( więc jeszcze wieeeele zębów przed nami ;/

a z pozytywnych nowin - Q zakupił dziś materiał na łóżko! zatem warsztat stolarski "Ru. i Syn" reaktywuje niebawem swą działalność...
Aha - szafa już już prawie gotowa ;) dziś Q kupił także brakujące elementy i będzie można zakończyć budowę ;) Zostanie jedynie zamówić i zamontować lustra...


Są deski - będzie robota!

Taaak, to za Tymkiem to moja piękna szafa - dzieło Chłopaków!

Na koniec - husiawkowy Tymek :)

njusy, njusy, njusy

Znowu miałam przerwę w pisaniu - trochę praca, trochę leń, trochę brak weny
Wydawało mi się że nie mam w zasadzie o czym pisać, ale przecież nie ma tak że się nic nie dzieje w Tymkowie! No jakże mogłam w ogóle tak pomyśleć, hihi
Dziś sobie uświadomiłam że przecież w ciągu ostatnich dni wydarzyło, a w zasadzie nadal wydarza, coś bardzo dla mnie jako Mamy i Tymka- synka ważnego - od kilku dni Tymcio już nie jest Przyssawą! Pisałam jakiś czas temu że postanowiłam zakończyć karmienie, i że robię to wbrew swoim przekonaniom, planom i potrzebom psychicznym... no i dokonało się! Tymuś od kilku nocy nie konsumuje nocnych mlecznych posiłków prosto od...mamy ;D
Obyło się bez płaczu, bez histerii - spokój i spokój i spokój. Chwilowo braki nadrabiamy smokiem (zwanym także dydkiem), ale przyjdzie i na niego czas ;)

Poza tym idzie trójka.... jedna, a może nawet i dwie - nie wiem dokładnie ponieważ Panicz niezbyt chętnie poddaje się przeglądowi uzębienia - ani tego wyrżniętego, ani tego się wyżynającego też. Niestety Tymuś bardzo cierpi ;( mamy za sobą zarwaną noc pod wezwaniem "dolnej-lewej-trójki", ma chwile ze stanem podgorączkowym, marudny, śliniący i dziamgający smoczka non stop.

Dziś chciałam Wam i reszcie świata pokazać, jak spędzamy poranki ;) a dokładnie poranki dni wolnych od porannego wymarszu do żłobka - a jeszcze dokładniej - jak szykujemy pierwszy Tymkowy posiłek - czyli wagonikowe śniadanko. A najdokładniej - z jakim wspaniałym asystentem mam przyjemność to śniadanko czynić ;)


Mamo! Jestem gotowy - możemy zaczynać





Po odłożeniu aparatu, spowodowałam kanapeczki
Najlepiej smakują jedzone na różowej kanapie ;)




tak tak - te skarpetki to tak specjalnie ;P

wiosna????

Och, dzieje się!
Nadchodzi wytęskniona wiosenka! wreszcie! co prawda w marcu jak w garncu i prognozy pogody zapowiadają na najbliższe dni deszcze i śnieg, ale pierwsze wiosenne dni za nami! I cudownie się złożyło że to właśnie weekend uraczył nas tak sprzyjającą aurą. Wciąż zimno ale jednak słonko i wiosenny deszcz - zapach wiosny roznosił się cudownie!
Wczoraj (sobota) byliśmy na spacerze oraz na obiedzie z naszą "paką" - długo niewidziani przyjaciele, wiele zmian i wspaniałych planów imprezowych :) gratulujemy wszystkim i każdemu (a dokładniej każdej z 3! naszych par po-słownych) z osobna.
Dziś przed obiadem u Dziadków Ru., udało nam się wyskoczyć na nasz podblokowy spacerniak. Zabraliśmy z sobą Tymkowy jeździk. Miałam przeczucie że będzie fajnie - i było! Niestety zdjęcia nie oddają radości z jaką Tymek pruł do przodu na swoich czterech kółkach ;) Zrobiliśmy wielgaśną rundę. Tymek szalał jak.... szalony :) a gdy opadał z sił Tata brał Go na hol :)) Ja jak zwykle po drugiej stronie obiektywu...cóż zrobić, taki los mój


Pierwsza prosta


Rodzinka w komplecie


Do przodu! Ku przygodzie!


Pierwszy kryzys - pierwszy hol





Tymek na smyczy.... a może to Tata na smyczy?


Czasem zbaczał z drogi


Dumny...mimo że wiatr w oczy wiał


A tu już wybieramy się na obiad do Dziadków


Film dokumentalny:

;)

uwolnieni!

co prawda nie przez naszą ped, ale też miło ;)

droga powrotna z przychodni była wspaniałym spacerkiem - niespiesznym, bezstresowym, relaksującym, w słoneczku
Tymek prawie całą drogę przeszedł na własnych nóziach! A nawet więcej...;P bo każdym 10 metrom do przodu towarzyszyło 15 metrów w bok lub w przeciwnym kierunku :)) urocze doprawdy ;)

wózek staje się wrogiem
choć miło i śmiechowo się go pcha :D

były pieski małe i duże, dzidzie małe i duże
a pośrod nich my - uradowani ledwo-co odzyskaną wolnością

teraz Tymuś śpi - po takim spacerze.... hehe


dziś zdjęcie jedno, ale wymowne
zobaczcie do czego prowadzi zamknięcie Dziecka w domu na 10 dni...
ciekawe co by było gdyby..... :>

wolności!

(u)więzienie nam nie służy
nawet jeśli to areszt domowy
męczymy się strasznie
Tymuś tęsknym wzrokiem, z poziomu kuchennego blatu, ogląda świat za oknem
smutno nam i melancholijnie
inna sprawa, że pogoda sama w sobie nie nastraja optymistycznie, a jak do tego dołożyć cierpienie ciała i ducha z powodu niemożności opuszczenia naszych czterech ścian... no ale już widać światełko w tunelu (do tematu tunelu wrócimy w dalszej części dzisiejszej mej słów-pisaniny). Ospa zdaje się być w odwrocie. Ranki się goją, strupki zaczynają odpadać. Jutro (piątek) chcę wybrać nas do naszej ped - oczekuję usłyszeć że już jest OK, że od poniedziałku możemy iść do praco-żłobka, że możemy zakończyć naszą izolację - tym bardziej że na sobotę mamy już zaplanowane atrakcje towarzyskie ;)
Prawdę pisząc już dziś chciałam wyjść na krótki spacer, ale za oknem bardzo nieciekawie niestety ;(

Dziś mieliśmy mały sukces! Tymuś przespał calusią noc w swoim łóżeczku! Co prawda dwukrotnie musiałam zwlekać się do Niego na nocne karmienie, ale udało mi się powstrzymać się (i jego) przed zabraniem go do nas. Jestem z nas obojga bardzo dumna! Mam nadzieję że uda nam się ten stan utrzymać. Póki co zmiany zachodzą niemal bezboleśnie i bezłzowo. Grunt to spokój! I opanowanie! I nie stawianie na ostrzu noża. Bo oboje wiemy i czujemy ze to nasz wybór a nie konieczność (przynajmniej ja tak czuję i mam nadzieje że udziela się to też Tymkowi)

Kiedy Tata był w Ikei po łóżeczko, zamówiłam wtedy dla Tymka kilka rzeczy. Tak właściwie to nie dla Tymka, tylko dla mnie - nazwałam to zestawem ratunkowym ;D wiecie, jak już jest źle, nuda wygląda z każdego kąta, zabawki już się opatrzyły, książeczki wyczytały, koty pouciekały, zjadło się wszystko co było do zjedzenia - to wtedy mama może wyciągnąć z sekretnego schowka COŚ ;) coś, co uratuje nas z opresji, coś co sprawi że choć na moment nuda zniknie a widmo katastrofy nieco chociaż się odsunie. Tym razem tym czymś był tunel!

Tunel to super sprawa!



Przedstawiam Wam mój tunel ;)



A ku ku!



Tymczasem po drugiej stronie....


Uwaga! Idę!


Super zabawa!


No to pa!