Wieści z frontu
ospa nadal atakuje, za nami bardzo ciężka i niemal nieprzespana noc
rano odkryliśmy nowe pokolenie krostek :(
niech już sobie idą
kysz! kysz!
biedny mój Synuś ;(
sobota, 7 marca 2009
czwartek, 5 marca 2009
wieści z Gencjanowa
Ospa atakuje
wczoraj było całkiem znośnie - krostek niewiele, zbytnio nie dokuczały, Tymek długo spał w ciągu dnia, był osłabiony i czasem cieplejszy - no, w końcu chory, ale tragedii nie było
dziś gorzej - marudzi, słaby, krostek znacznie przybyło (ale wciąż nie ma ich jakoś strasznie dużo), swędzą. Dużo ma na głowinie i w buzi i te są najgorsze ;( Tymek cieplutki, poszedł spać o 11 i wciąż śpi, no a ja mam chwilkę żeby tu skrobnąć. Zrobiłam mu dziś kilka fotek, ale wygląda na nich tak żałośnie i smutno że postanowiłam nie wrzucać ich tu, pomimo że krwiożercze Ciotki się domagają ;P i problem nie w tym że jest cały w fioletowe plamy ale jest na tych zdjęciach zwyczajnie nieszczęśliwy i zmęczony. Jeśli uda mi się zrobić korzystniejszą sesję to może się skuszę :)
Z okazji naszego aresztu domowego postanowiliśmy z Q jakoś umilić Tymkowi (i mnie!) ten czas oraz wykorzystać go praktycznie. Od pewnego czasu nosiliśmy się z zamiarem kupienia Tymkowi dorosłego łóżka. Ponieważ Tymek śpi z nami na materacu, łóżeczka pozbyliśmy się już dawno - jako zbędnego mebla, zbieracza kurzu i prowodyra bajzlu. A że Tymek coraz lepiej przesypia noce, często budzi się nie z własnej potrzeby tylko budzony przez nas - np. gdy przekładamy go kiedy idziemy spać, pomyślałam że może spróbujemy oddzielnego spania. No i stąd pomysł i potrzeba zakupu.
Zatem Q wczoraj pojechał do Ikei i zanabył upatrzone łóżeczko. Potem do sklepu z materacami po materacyk do kompletu (bo te z Ikei jakieś siakieś niefajne i drogie). Nooooo! A potem wieczorne szaleństwo! Ależ się Tymuś cieszył! Oczywiście nie cieszył się z łóżeczka jako takiego ;) , ale te kartony, kolorowe deski, śrubki, deseczki, śrubokręty! WOOOOOW! Akcja "łóżeczko" była wspaniała, radosna i oczywiście zakończona sukcesem ;)
oto "skromna" fotorelacja
Rany, ile roboty!
Eeeee, Tato, nie rób wiochy! Schowaj tę instrukcję! Obserwują nas!
A więc to jest kotek...
Dobra Tato, ogarniam dechę!
Ale fajnieeee!
Mamo, potrzymałabyś a nie tylko ciągle tym fleszem po oczach, wiesz...
Stoi!
No przecież muszę po Ojcu podokręcać bo chłopina siły nie ma!
Bez komentarza!
Hmmm a te druty po co?
Równo deseczki! Równo! Żeby mi się wygodnie spało!
O, o!
A na koniec...Tymek sadysta. (biedny kotek)
Łózio stanęło o 21 w naszej sypialni. Pora to straszna i późno było, dziecię zmęczone ale zadowolone. Usnął wczoraj w nowym, własnym łóżku! Było mu co prawda nieco ciasno, bo Tata się rozpychał... (dobrą wiadomością jest że łóżeczko pozytywnie przeszło testy obciążeniowe). Po 2 w nocy, gdy się obudził na cyca, wzięłam go do nas i spał z nami do rana. Spokojnie. Przyjdzie czas kiedy będzie spał sam do rana....kiedyś. Na razie to początki, poza tym Tymek jest chory i często się przebudzał zeszłej nocy. Biedulek mój. Ech, musimy przeżyć te kilka dni...
Zatem śpimy osobno ale zarazem razem, bo póki co nasz materac nadal w Tymkowym pokoju. Jest szansa że jeszcze w tym roku doczekamy się naszej sypialni ;)
wczoraj było całkiem znośnie - krostek niewiele, zbytnio nie dokuczały, Tymek długo spał w ciągu dnia, był osłabiony i czasem cieplejszy - no, w końcu chory, ale tragedii nie było
dziś gorzej - marudzi, słaby, krostek znacznie przybyło (ale wciąż nie ma ich jakoś strasznie dużo), swędzą. Dużo ma na głowinie i w buzi i te są najgorsze ;( Tymek cieplutki, poszedł spać o 11 i wciąż śpi, no a ja mam chwilkę żeby tu skrobnąć. Zrobiłam mu dziś kilka fotek, ale wygląda na nich tak żałośnie i smutno że postanowiłam nie wrzucać ich tu, pomimo że krwiożercze Ciotki się domagają ;P i problem nie w tym że jest cały w fioletowe plamy ale jest na tych zdjęciach zwyczajnie nieszczęśliwy i zmęczony. Jeśli uda mi się zrobić korzystniejszą sesję to może się skuszę :)
Z okazji naszego aresztu domowego postanowiliśmy z Q jakoś umilić Tymkowi (i mnie!) ten czas oraz wykorzystać go praktycznie. Od pewnego czasu nosiliśmy się z zamiarem kupienia Tymkowi dorosłego łóżka. Ponieważ Tymek śpi z nami na materacu, łóżeczka pozbyliśmy się już dawno - jako zbędnego mebla, zbieracza kurzu i prowodyra bajzlu. A że Tymek coraz lepiej przesypia noce, często budzi się nie z własnej potrzeby tylko budzony przez nas - np. gdy przekładamy go kiedy idziemy spać, pomyślałam że może spróbujemy oddzielnego spania. No i stąd pomysł i potrzeba zakupu.
Zatem Q wczoraj pojechał do Ikei i zanabył upatrzone łóżeczko. Potem do sklepu z materacami po materacyk do kompletu (bo te z Ikei jakieś siakieś niefajne i drogie). Nooooo! A potem wieczorne szaleństwo! Ależ się Tymuś cieszył! Oczywiście nie cieszył się z łóżeczka jako takiego ;) , ale te kartony, kolorowe deski, śrubki, deseczki, śrubokręty! WOOOOOW! Akcja "łóżeczko" była wspaniała, radosna i oczywiście zakończona sukcesem ;)
oto "skromna" fotorelacja
Rany, ile roboty!
Eeeee, Tato, nie rób wiochy! Schowaj tę instrukcję! Obserwują nas!
A więc to jest kotek...
Dobra Tato, ogarniam dechę!
Ale fajnieeee!
Mamo, potrzymałabyś a nie tylko ciągle tym fleszem po oczach, wiesz...
Stoi!
No przecież muszę po Ojcu podokręcać bo chłopina siły nie ma!
Bez komentarza!
Hmmm a te druty po co?
Równo deseczki! Równo! Żeby mi się wygodnie spało!
O, o!
A na koniec...Tymek sadysta. (biedny kotek)
Łózio stanęło o 21 w naszej sypialni. Pora to straszna i późno było, dziecię zmęczone ale zadowolone. Usnął wczoraj w nowym, własnym łóżku! Było mu co prawda nieco ciasno, bo Tata się rozpychał... (dobrą wiadomością jest że łóżeczko pozytywnie przeszło testy obciążeniowe). Po 2 w nocy, gdy się obudził na cyca, wzięłam go do nas i spał z nami do rana. Spokojnie. Przyjdzie czas kiedy będzie spał sam do rana....kiedyś. Na razie to początki, poza tym Tymek jest chory i często się przebudzał zeszłej nocy. Biedulek mój. Ech, musimy przeżyć te kilka dni...
Zatem śpimy osobno ale zarazem razem, bo póki co nasz materac nadal w Tymkowym pokoju. Jest szansa że jeszcze w tym roku doczekamy się naszej sypialni ;)
środa, 4 marca 2009
O.S.P.A.
prosto z przychodnianej izolatki przyleciałam do kompa ;) by donieśc światu iz Tymek ma ospę. Wersja oficjalna - cieszymy się, planujemy przejść ją szybko, mało-swędząco, skromnie-krostowo, i mieć ospisko "z głowy".
Póki co, czyli ok 24h od pierwszego wysypu, krostek jest bardzo niewiele. Mam nadzieję że tak zostanie ;) bo gencjanowanie uwielbiającego golasowe bieganie Tymka może byc zabójcze dla naszego mieszkanka ;)
Zdjęć jeszcze nie ma.
Będę czyniła donosy z linii frontu.
Póki co, czyli ok 24h od pierwszego wysypu, krostek jest bardzo niewiele. Mam nadzieję że tak zostanie ;) bo gencjanowanie uwielbiającego golasowe bieganie Tymka może byc zabójcze dla naszego mieszkanka ;)
Zdjęć jeszcze nie ma.
Będę czyniła donosy z linii frontu.
niedziela, 1 marca 2009
nowa porcja....spaghetti
daaaaaaaawno nic nie pisałam
za mną ciężki tydzień - dużo pracy w tygodniu a w weekend byłam na uczelni - więc czasu zwyczajnie na wpis zabrakło ;(. Ale niedzielny spokojny wieczór - wprost idealny by nadrobić zaległości, choć nie ukrywam że zmęczenie bardzo negatywnie na mą wenę wpływa :)
Dwa tygodnie temu podjęłam bardzo ciężką dla mnie decyzję o odstawieniu Tymka ;(. Marzyłam i planowałam, i jeszcze 1,5 miesiąca temu zarzekałam, że chcę i będę Go karmiła co najmniej do wakacji. Wbrew i pomimo przeróżnych, bardziej lub mniej kąśliwych uwag - bardziej lub mniej dobrze-mi-życzących, lub "znających się", tudzież "wiedzących lepiej" ode mnie co nam (tzn Tymkowi i mi) jest potrzebne. Niestety właśnie około 1,5 miesiąca temu Tymek zaczął znowu traktować mnie - a konkretniej moje (swoje?) piersi... hmmmm ... brutalnie. Piszę znowu, ponieważ początki karmienia to była dla mnie gehenna, tortura, droga przez mękę i cierpienie. Było strasznie. Ale jeszcze straszniej i bardziej chciałam Go karmić i udało się! Z małą pomocą doradcy laktacyjnego (z poradni Bona Mater), z dużą pomocą forum o karmieniu piersią, wsparciem ze strony Q, pokonałam ból, złą technikę ssania i przyczynę problemów. I przez ponad rok cieszyliśmy się z Tymkiem naszą bliskością, naszymi chwilami, byciem dla siebie. Ja dla Niego, a On dla mnie. W ten jedyny i niepowtarzalny sposób.
Obecnie walka o przedłużanie intensywnego karmienia jest - pomimo mego uwielbienia doń, już chyba nieco bezsensowna. Tymuś jutro kończy 16 miesięcy! No i ma zęby. Z nimi mogę nie wygrać. Aktualnie udało nam się wyeliminować wszystkie dzienne karmienia oraz - uwaga! uwaga! karmienie wieczorne, przedspalne. I to właściwie bezboleśnie! Zastosowaliśmy z Q technikę "na wymęczenie" - pamiętacie dzień budowania szafki? Właśnie tamtego dnia Tymek był tak wymęczony atrakcjami że padł nie mając czasu/sił na domaganie się cycocha. Następnego dnia powtórzyliśmy "procedurę", a trzeciego wieczoru już jakoś "poszło". Czasem w ciągu dnia przypomina sobie o "nas", ale bardzo łatwo odwrócić Jego uwagę i po kłopociku.
Aktualnie Tymek je dwukrotnie - w nocy. Raz przebudza się koło północy, drugi raz między 4 a 6 rano. Trochę liczę na to że sam zrezygnuje z tych pobudek, jeśli nie, to jak mnie znowu najdzie na przełomowe zmiany, to się tym zajmę. Taki stan póki co bardzo mi odpowiada. I Tymciowi chyba też.
Na osłodę - Tymek vs spaghetti (z mojej ulubionej kategorii - Tymek je i je i je)
za mną ciężki tydzień - dużo pracy w tygodniu a w weekend byłam na uczelni - więc czasu zwyczajnie na wpis zabrakło ;(. Ale niedzielny spokojny wieczór - wprost idealny by nadrobić zaległości, choć nie ukrywam że zmęczenie bardzo negatywnie na mą wenę wpływa :)
Dwa tygodnie temu podjęłam bardzo ciężką dla mnie decyzję o odstawieniu Tymka ;(. Marzyłam i planowałam, i jeszcze 1,5 miesiąca temu zarzekałam, że chcę i będę Go karmiła co najmniej do wakacji. Wbrew i pomimo przeróżnych, bardziej lub mniej kąśliwych uwag - bardziej lub mniej dobrze-mi-życzących, lub "znających się", tudzież "wiedzących lepiej" ode mnie co nam (tzn Tymkowi i mi) jest potrzebne. Niestety właśnie około 1,5 miesiąca temu Tymek zaczął znowu traktować mnie - a konkretniej moje (swoje?) piersi... hmmmm ... brutalnie. Piszę znowu, ponieważ początki karmienia to była dla mnie gehenna, tortura, droga przez mękę i cierpienie. Było strasznie. Ale jeszcze straszniej i bardziej chciałam Go karmić i udało się! Z małą pomocą doradcy laktacyjnego (z poradni Bona Mater), z dużą pomocą forum o karmieniu piersią, wsparciem ze strony Q, pokonałam ból, złą technikę ssania i przyczynę problemów. I przez ponad rok cieszyliśmy się z Tymkiem naszą bliskością, naszymi chwilami, byciem dla siebie. Ja dla Niego, a On dla mnie. W ten jedyny i niepowtarzalny sposób.
Obecnie walka o przedłużanie intensywnego karmienia jest - pomimo mego uwielbienia doń, już chyba nieco bezsensowna. Tymuś jutro kończy 16 miesięcy! No i ma zęby. Z nimi mogę nie wygrać. Aktualnie udało nam się wyeliminować wszystkie dzienne karmienia oraz - uwaga! uwaga! karmienie wieczorne, przedspalne. I to właściwie bezboleśnie! Zastosowaliśmy z Q technikę "na wymęczenie" - pamiętacie dzień budowania szafki? Właśnie tamtego dnia Tymek był tak wymęczony atrakcjami że padł nie mając czasu/sił na domaganie się cycocha. Następnego dnia powtórzyliśmy "procedurę", a trzeciego wieczoru już jakoś "poszło". Czasem w ciągu dnia przypomina sobie o "nas", ale bardzo łatwo odwrócić Jego uwagę i po kłopociku.
Aktualnie Tymek je dwukrotnie - w nocy. Raz przebudza się koło północy, drugi raz między 4 a 6 rano. Trochę liczę na to że sam zrezygnuje z tych pobudek, jeśli nie, to jak mnie znowu najdzie na przełomowe zmiany, to się tym zajmę. Taki stan póki co bardzo mi odpowiada. I Tymciowi chyba też.
Na osłodę - Tymek vs spaghetti (z mojej ulubionej kategorii - Tymek je i je i je)
sobota, 21 lutego 2009
Plany...
Tymek jest wszechstronnie utalentowany - hmmmm, może inaczej. Tymek ma wszechstronne zainteresowania. A jego fenomenalne zdolności to osobna sprawa ;) We wszystko co go aktualnie interesuje angażuje się w 100, a czasem mam wrażenie że w 150%. Aktualne zaangażowanie trwa różnie długo - od kilkudziesięciu sekund, do nawet kilkudziesięciu minut (jak w przypadku fascynacji wspólnym z Tatką budowaniem szafy).
Uwielbiam obserwować jak Tymek odkrywa świat. Poznaje właściwości i cechy różnych rzeczy i zjawisk. Nie wiem czy jest coś wspanialszego w byciu Rodzicem niż poznawanie świata oczami dziecka i podzielanie jego entuzjazmu. Myślę sobie czasem jak będzie wspaniale jak kiedyś pojedziemy w góry, nad morze, pospacerujemy po lesie i będziemy podziwiali piękno. Nie mogę się doczekać kiedy pójdziemy pierwszy raz do kina, do muzeum, teatru, będziemy czytali książki, a potem poobgadujemy bohaterów ;)
Mam wielką nadzieję że będziemy to wszystko kiedyś robić...
Oczywiście już teraz oglądamy książeczki, podziwiamy przyrodę, Tymek wiele rozumie, jest ciekawy świata. Ale wiecie ja czekam na takie bardziej świadome przeżywanie, na wymianę myśli, wrażeń. Z jednej strony spieszno mi do tego a z drugiej - teraz jest tak rozkosznie że lubię myśleć "chwilo trwaj!"
A tymczasem.... Tymek i komputer (a konkretniej monitor i klawiatura)
Uwielbiam obserwować jak Tymek odkrywa świat. Poznaje właściwości i cechy różnych rzeczy i zjawisk. Nie wiem czy jest coś wspanialszego w byciu Rodzicem niż poznawanie świata oczami dziecka i podzielanie jego entuzjazmu. Myślę sobie czasem jak będzie wspaniale jak kiedyś pojedziemy w góry, nad morze, pospacerujemy po lesie i będziemy podziwiali piękno. Nie mogę się doczekać kiedy pójdziemy pierwszy raz do kina, do muzeum, teatru, będziemy czytali książki, a potem poobgadujemy bohaterów ;)
Mam wielką nadzieję że będziemy to wszystko kiedyś robić...
Oczywiście już teraz oglądamy książeczki, podziwiamy przyrodę, Tymek wiele rozumie, jest ciekawy świata. Ale wiecie ja czekam na takie bardziej świadome przeżywanie, na wymianę myśli, wrażeń. Z jednej strony spieszno mi do tego a z drugiej - teraz jest tak rozkosznie że lubię myśleć "chwilo trwaj!"
A tymczasem.... Tymek i komputer (a konkretniej monitor i klawiatura)
poniedziałek, 16 lutego 2009
Tymon Budowniczy
Chłopaki budują szafę. Szafę wnękową, wspólnego naszego projektu. Powstaje pooooowoooooli, majestatycznie. Z namaszczeniem wręcz.
Jest szansa że jeszcze w tym dziesięcioleciu..... ;P
U nas rzadko kiedy jest tak, że nie ma jakiś pr...zygód (żeby nie napisać problemów, hehe) - kłopociki były już na etapie kupowania i wycinania płyt na tę szafkę. Raz nawet wzywałam kierownika bo zostaliśmy niezbyt fajnie potraktowani przez stolarza... generalnie coraz mniej lubimy L.M. w Ursusie...
No ale kiedy wreszcie wszystkie niezbędne elementy zostały zdobyte i skompletowane, Chłopaki zabrali się za robotę. Tata dzielnie pomagał Tymkowi, trochę czasem przeszkadzał.....a z resztą - zobaczcie sami. Nie do przecenienia jest także wkład Kotek naszych - pełniły funkcje nadzorcze. Ja, jedynie jako skromny fotograf-dokumentalista.
Tato! Co to jest?
Aha! Poziomica!
Kurczaczki, jak się jej używa?
No to skręcam
Co dwa śrubokręty to nie jeden...
Na cztery ręce
Wkręcanie synchroniczne
szesnaście, dwanaście, siedem
Mierz Tato! Ja tu pilnuję!
Hmmmmmm.....coś mi sie nie podoba. Gdzie ta poziomica ?!?
(fachura, nie?)
Szafki nadal nie ma..tzn jest ale pojawiło się pewne ALE, które przedstawię w formie równania matematycznego, mam nadzieję że odpowiednio sobie je zinterpretujecie ;)
szafka idealnie prosta + krzywe ściany = stuk stuk, puk puk + mnóstwo sprzątania
ech
Jest szansa że jeszcze w tym dziesięcioleciu..... ;P
U nas rzadko kiedy jest tak, że nie ma jakiś pr...zygód (żeby nie napisać problemów, hehe) - kłopociki były już na etapie kupowania i wycinania płyt na tę szafkę. Raz nawet wzywałam kierownika bo zostaliśmy niezbyt fajnie potraktowani przez stolarza... generalnie coraz mniej lubimy L.M. w Ursusie...
No ale kiedy wreszcie wszystkie niezbędne elementy zostały zdobyte i skompletowane, Chłopaki zabrali się za robotę. Tata dzielnie pomagał Tymkowi, trochę czasem przeszkadzał.....a z resztą - zobaczcie sami. Nie do przecenienia jest także wkład Kotek naszych - pełniły funkcje nadzorcze. Ja, jedynie jako skromny fotograf-dokumentalista.
Tato! Co to jest?
Aha! Poziomica!
Kurczaczki, jak się jej używa?
No to skręcam
Co dwa śrubokręty to nie jeden...
Na cztery ręce
Wkręcanie synchroniczne
szesnaście, dwanaście, siedem
Mierz Tato! Ja tu pilnuję!
Hmmmmmm.....coś mi sie nie podoba. Gdzie ta poziomica ?!?
(fachura, nie?)
Szafki nadal nie ma..tzn jest ale pojawiło się pewne ALE, które przedstawię w formie równania matematycznego, mam nadzieję że odpowiednio sobie je zinterpretujecie ;)
szafka idealnie prosta + krzywe ściany = stuk stuk, puk puk + mnóstwo sprzątania
ech
niedziela, 15 lutego 2009
znowu...śniegowo
wpis o tematyce sezonowej ;)
po kilku dniach zwiastujących rychłą (?) wiosnę - wczorajszy ranek zaskoczył nas zimową oprawą. W nocy z piątku na sobotę spadło sporo śniegu! Nie czekając na lepsze (bo jak wiadomo lepsze jest wrogiem dobrego) pognaliśmy na przedobiadowe sankowanie. Wszystko byłoby super i fajnie gdyby... nie śnieg. Tymek ma do śniegu stosunek ambiwalentny. Bo z jednej strony zdaje się być ( ten śnieg) ciekawym zjawiskiem, taki biały i czysty gdy świeży i sanki po nim mkną napędzane siłą maminych lub tacinych (?) mięśni, a jednak z drugiej strony ten śnieg to zimny taki i się do rękawiczek przyczepia jak rzep jaki, a potem w rączki zimno i mokro. Nie wspominając że przez śniegowe zaspy strasznie ciężko się przedostać, łatwo upaść, nosem w to białe i zimne coś zaryć. Właściwie więcej minusów niż plusów... ot i ambiwalencja okazała się być jednak raczej antypatią. Szczęśliwie Tymek nie jest uprzedzony i daje się przekonać że na śniegu może być fajnie i miło. Zwłaszcza gdy Rodzice pokażą że śnieg nie gryzie, a nawet można z niego coś wybudować! O, na przykład wieżę! (bo bałwany są takie... tendencyjne!)
Tymek sprawdza, czy śnieg faktycznie nie gryzie
Przedziera się przez świeżo spadnięty, nieudeptany śnieg
Buduje z Tatą wieżę
Wieeeeeelką wieżę! Gładzimy, myziu myziu
po kilku dniach zwiastujących rychłą (?) wiosnę - wczorajszy ranek zaskoczył nas zimową oprawą. W nocy z piątku na sobotę spadło sporo śniegu! Nie czekając na lepsze (bo jak wiadomo lepsze jest wrogiem dobrego) pognaliśmy na przedobiadowe sankowanie. Wszystko byłoby super i fajnie gdyby... nie śnieg. Tymek ma do śniegu stosunek ambiwalentny. Bo z jednej strony zdaje się być ( ten śnieg) ciekawym zjawiskiem, taki biały i czysty gdy świeży i sanki po nim mkną napędzane siłą maminych lub tacinych (?) mięśni, a jednak z drugiej strony ten śnieg to zimny taki i się do rękawiczek przyczepia jak rzep jaki, a potem w rączki zimno i mokro. Nie wspominając że przez śniegowe zaspy strasznie ciężko się przedostać, łatwo upaść, nosem w to białe i zimne coś zaryć. Właściwie więcej minusów niż plusów... ot i ambiwalencja okazała się być jednak raczej antypatią. Szczęśliwie Tymek nie jest uprzedzony i daje się przekonać że na śniegu może być fajnie i miło. Zwłaszcza gdy Rodzice pokażą że śnieg nie gryzie, a nawet można z niego coś wybudować! O, na przykład wieżę! (bo bałwany są takie... tendencyjne!)
Tymek sprawdza, czy śnieg faktycznie nie gryzie
Przedziera się przez świeżo spadnięty, nieudeptany śnieg
Buduje z Tatą wieżę
Wieeeeeelką wieżę! Gładzimy, myziu myziu
Subskrybuj:
Posty (Atom)