smacznego!

dziś wpis kulinarny ;)

lubię gotować. I to bardzo. Ale tylko dlatego że nie robię tego codziennie. Codzienne gotowanie zepsułoby mi radość i sympatie mą do tego procesu szlag by trafił. Gotuję zatem kiedy mnie najdzie, i tylko to, na co mam ochotę :) To powoduje że nie codziennie obiad gości w naszym domu, choć dla Tymka zwykle zawsze coś domowego się znajdzie - spokojnie :), aż tak wyrodną matką nie jestem, hehehe. Jestem za to wyrodną nie-żoną, no ale cóż, nikt nie jest doskonały a poza tym to moja jedyna wada, buheheheheheee
Oczywiście gotuję bardzo dobrze, smacznie i w ogóle :) wiem - bo mi smakuje ;) i Tymkowi póki co wszystko też. I tego się trzymam!

Dziś był dzień gotowania. Gotowania i smażenia. Dzień dwóch Tymkowych debiutów smakowych - zupa porowa i placki z jabłkami ... mniamiiii

Jeśli chodzi o porową zupę to bardzo ją lubię. Rzadko robię, a więc rzadko jadamy, a to przecież prosta zupa niezwykle. A jaka pyszna! Z rozgotowanym ryżem bardzo Tymkowi smakowała, zjadł wielgaśną porcję i mlaskał, i wydawał pełne zachwytu okrzyki. Tada!

Racuszki to smak mego dzieciństwa. Obie Babcie raczyły mnie nimi dość często. Obie robiły oczywiście przepyszne, choć Każda nieco inne. Niejeden raz próbowałam zrobić TAKIE racuszki jak robiła Babcia W. I nigdy mi się nie udało. Cudowałam, kombinowałam i nigdy nie odtworzyłam TEGO smaku. A dziś? Dziś decyzja o racuchach była spontaniczna i nawet nie byłam pewna czy mam mąkę w szafce (dość rzadko robię mącznie). I co? Wsypałam, wbiłam i wlałam wszystko "na oko", szybko wkroiłam dwa jabłka, i usmażyłam. I...bingo! To jest TO! Wyszły dokładnie takie jak powinny. Idealny, babciny smak placuszków z jabłkami. Albo się starzeję, albo osiągam perfekcję albo to był mega fuks :)

oto nasza wyżeeeerraaaa


kto to wszystko zje?


no to jemy


racuszka?

pasje dwie

Tymek pokochał wyrzucanie śmieci. Konkretniej pokochał wyrzucanie samo w sobie... bo to, co z takim zapałem i umiłowaniem wyrzuca- nie zawsze jest śmieciem. Tzn nie zawsze jest śmieciem według nas - Mamy i Taty. Ale Mój Najdroższy Synuś nie wnika, nie analizuje i nie zastanawia się. Kieruje Nim potrzeba wyrzucania. Rzekłabym ze wyrzucanie jest aktualnie Jego hobby, konikiem, główną atrakcją i powodem do Tymkowej dumy. Bo przecież złapać "śmiecia", dolecieć do kuchni, otworzyć szafkę z koszem, wrzucić do kosza i zamknąć szafkę - wszystko to nie jest takie proste, czyż nie? A jeśli jeszcze zrobi się to niezauważonym przez APO (Aktualnie Pilnującą Osobę) to już mistrzostwo świata! Dziś APO - w osobie Taty, wyrzucając prawdziwego śmiecia ze zdumieniem odkryła (-a, bo APO) w koszu naszą kuchenną ścierkę do rąk... zastanawiam się tylko od jak dawna Tymuś prowadzi taką partyzancką zabawę.... i czego kosztem.....

Drugą pasją Tymka w ostatnim czasie jest przesiadywanie w pudłach na zabawki.
Zabawa to o tyle ryzykowna że pudła te są wywrotne i ani do nich wejść, ani z nich wyjść samemu nie potrafi - tzn potrafi ale są ofiary. Jak już Tymek jest zapakowany do pudła - w zależności od nastroju zielonego, lub niebieskiego, to najpierw trzeba mu zrobić karuzelę, potem go powozić, a jak już Mama (no bo zwykle Mama) ma omdlałe ręce to łaskawie można wykorzystać pudło jako:

lunch box


phone box

modna asymetria

Wczoraj wieczorem, zupełnie spontanicznie, po wieczornej kąpieli...chwyciłam za nożyczki. Cel miałam jeden - przyciąć nieco już inwazyjną grzywę. Piękną, z loczkiem, romantyczną grzyweczkę. Tymek nie miał ochoty ani zamiaru ze mną współpracować. Dzięki temu efekt mych działań jest iście oszałamiający - zupełnie niezamierzenie uzyskałam efekt grzywy nowoczesnej i modnej bo - mega asymetrycznej i do tego ząbkowanej (bo "podcieniowana" to zbyt delikatne określenie).
Potem, poszłam za ciosem - w sumie sprzęt i ręce mistrza były już rozgrzane, więc niewiele się wahając ciachnęłam także Tymkową plerezkę. Dzięki tym zabiegom "upiększającym" Tymuś uzyskał zupełnie nowe oblicze. Moim skromnym zdaniem wygląda przesłodko. Fryzurka na pazia podkreśla Jego delikatną urodę :P Szkoda mi nieco tych cudnych długich loków zachwycających niejedną niewiastę, no ale mówi się trudno, trzeba iść do przodu a poza tym, cytując Panią Słowikową - "piórka głupstwo, bo odrosną"

Oto Tymuś w nowej odsłonie, oraz jego miny






Raport o stanie zdrowia: Tymuś powoli wychodzi z infekcji układu pokarmowego, nadal bierze antybiotyk na okoliczność chorych uszu, a na dokładkę dziś pojawił się katar :(... nie wiem skąd? od kilku dni siedzimy w domu, a mnie cosik gardło pobolewa a Tymek z tym glutem od rana...

Dobra wiadomość jest taka że zdałam dziś ten nieszczęsny egzamin z zarządzania :D. Nie uczyłam się do niego - nie jestem z tego dumna, ale doprawdy mimo najszczerszych chęci nie miałam jak i kiedy. No ale się udało i nawet całkiem nieźle bo 4,5 zarobiłam :)
mundram, hej!
dzięki wszystkim którzy trzymali kciuki i dobrze mi życzyli...

sypie....

Nie, nie chodzi o śnieg
sypie sie mój misterny plan na ten tydzień :(
Tymek po dwóch feriowych tygodniach w domku (w sensie - nie w żłobku), dał radę żłobkować...1,5 dnia ;( po czym podupadł na zdrowiu - układu pokarmowego konkretnie.
No żesz...parafrazując znane powiedzenie: jak nie katar to sraczka
Nie ważne że dziś środa, że w sobotę Mamcia ma ważny egzamin na studiach, że Tymek miał grzecznie żłobkować a Mama się uczyć ;( i że jak tak dalej pójdzie...tfu tfu tfu

Cudnie, po prostu cudnie

Najlepsze że scenariusz zakładał że i mamowanie i studiowanie i pracowanie i kurodomowanie dadzą się pogodzić
Pewnie się dadzą - ale to chyba nie ze mną w roli głównej
A może to był scenariusz jakiejś tragikomedii a nie "obyczajówki", he?

A tu życia stawia przede mną nowe wyzwania, otwierają się nowe możliwości i jak zrobić żeby się udało? Myślicie że będzie lepiej? Kiedyś.....?

Sorry, nie powinnam tu wylewać żali, ale życie w Tymkowie nie zawsze usłane jest różami...

Na pocieszenie, sobie i Wam zamieszczam poniżej kilka moich najulubieńszych Tymkowych zdjęć z ostatnich 2 miesięcy. Domyślacie się że kiedy je sobie oglądam i przeglądam i tak na nie patrzę, to wstępują we mnie nowe siły i wiara że "jeszcze będzie przepięknie, jeszcze będzie normalnie"... w Tymkowie :D

Tymek z Tatowa czapka


Ekipa sprzątająca


Ludzie listy piszą


Pastereczka i laseczka


Tymek je....


...je...


...i je!

cóż to był za weekend

Och działo się, działo

To był wesoły weekend – w nocy z piątku na sobotę przyjechały do nas Tosia z Marysią! Zabrały łaskawie ze sobą Rodziców – się Staruszki w domu same nudzić miały?

Atrakcji i zajęć wszyscy mieliśmy wieeeele – dzieciaki bawiły, wyrywały, sprzeczały, szalały

Mamy – zabawiały, godziły, rozdzielały, upominały, karmiły, przytulały, myły, czesały, pilnowały, gotowały, poiły, pocieszały, rozśmieszały,

Tatowie – siedzieli, leżeli…..poszli po pieczywo…..piwo pili :P

Drugie (i chyba ostatnie) życie przewijaka:

Poza błogim wspólnym nic(?)nierobieniem byliśmy na spacerze w Łazienkach, Tatkowie zabrali dzieciarnię na sanki oraz szaleliśmy w Ikei (do tej pory bolą mnie nogi :P). Z Ikei poza kilkunastoma niezwykle niezbędnymi drobiazgami przytachaliśmy wypasione igloo. Igloo – norka dla Tymka.

Jak się okazało z igloo można robić wiele:

Można warować przed igloo

Można siedzieć w igloo

Można patrzeć do góry w igloo

Można leżeć na brzuchu w igloo

Można przytulać igloo

A dziś Tymuś skończył 15 miesięcy!
Ostatnio jest strasznie wesoły - ciągle się uśmiecha, śmieje, rży, wygłupia, śpiewa i tańczy i hopsa-hopsuje. Nieustannie poprawia mi humor. Gdyby tak dało się robić z tej jego radosci życia tabletki rozweselające, albo choć napar, wywar czy inny dżem. Koiłby niejedną zranioną i cierpiącą duszę. Relaksowałyby niejedną zestresowaną psychikę. Rozweselałby niejednego smutnego ludzia.

Dziś znowu trochę prywaty. Właściwie blog miał być o Tymku i dla Tymka. Ale wokół nas toczy się życie, dzieją się różne rzeczy, jedne smutne, drugie wesołe. Nie są one bez wpływu na moje nastroje, a tym samym na Tymkowe życie. Bardzo chciałabym żeby wszyscy bliscy mi Ludzie byli szczęśliwi, a przynajmniej żeby nie spotykało Ich nic złego. Niestety nie mam Mocy. Nikt ani nic jej nie ma...

Przytulamy bardzo mocno i pozdrawiamy serdecznie Cierpiacą Duszę Cioci E.

i jednocześnie cieszymy się ogromnie radością Cioci A. i Wujka K., do ktorych dziś dołączyła Juleńka.

Spacerowo, wyprawowo

Ostatnie dni wypełnione atrakcjami. Od 3 dni wreszcie ruszamy się z domu na dłuższe spacery i wyprawy. I pogoda znośna bo temperatura przyzwoita i się nie przemarza i nie przymarza zbytnio. Spacerowanie jest wspaniałe! W środę i dziś spacerowaliśmy po Łazienkach. Wróciły wspomnienia sprzed roku, kiedy to maleńki Tymuś i ja przemierzaliśmy dzielnie, pilnie i regularnie zaśnieżone Łazienkowskie alejki. A tu mój Tuptuś czasem sam tup-tup-tupta tu i tam i tylko alejki wciąż te same. A perspektywa całkiem inna…

Oba spacery w uroczym Towarzystwie Dwóch Dam – niezwykle to towarzystwo miłe, wesołe i (chyba) obustronnie inspirujące ;)

A z kolei wczoraj byliśmy baaaaardzo daleko. No, może nie aż tak bardzo bardzo, ale biorąc pod uwagę że pojechaliśmy TAM autobusami (trzema! w jedną stronę), i że tak długo jechaliśmy tylko we dwoje i po raz pierwszy, to możecie chyba przyznać iż była to niezła wyprawa! A byliśmy w Legionowie, u naszych formowych znajomych – Ignasia i Jego Mamy Ani, zwanej dalej Clakierem ;). Przyszła jeszcze Olga z Mamą Bogusią.

Chłopaki świetnie się bawili, Olga nie miała jakoś przekonania i śmiałości by dołączyć do chłopakowych igraszek i psot. A faceci jak to faceci – przepychali się i sprzeczali o różne rzeczy… Teraz o zabawki a w przyszłości o…. Oni rywalizację i polowanie mają ewidentnie w genach :)

Teraz o książeczkę, chwile wcześiej o stojące obok auto :)

O kiszoniaka:

Na koniec naszej wizyty Panowie załagodzili wszystkie nieporozumienia – tyle przytulasów i buziaków dawno nie widziałam ;) prawdziwie męska to przyjaźń.

Teraz kilka fotek z Tymkiem solo - widać że nie miał oporów, wstyd zostawił w domu i czuł się jak u siebie

Zdjęcia robiła Ciocia Clakier, dlatego są takie ładne i fachowe :)

Tak właściwie to była to nasza druga wizyta u Ignasia, poprzednim razem byliśmy w Legionowie w kwietniu zeszłego roku, czyli 9 miesięcy temu. Wtedy także była Olga. Dla porównania zdjęcie Krasnali z kwietnia’08

Teraz Tymuś już śpi, a my nie ;) my ogarniamy chałupkę bo niebawem zjadą do nas nasi nocni goście – nasze bełchatowskie dobre duszyczki. Posiedzą u nas calusi weekend, zapowiada się więc wesołe i szalone zakończenie ferii zimowych. Nie oczekujcie zatem nowego wpisu przed poniedziałkiem :P

He can dance!

Tymek uwielbia tańczyć

Dużo u nas w domu muzyki - nic konkretnego, słuchamy głównie radio - czyli leci mydło-powidło, eterowa sieczka. Do niedawna oraz przez całą ciążę raczyłam nas Antyradiem, czyli dobrymi rockowymi klasykami i nie tylko. Ale od kilku miesięcy (zimowych) wyjątkowo mam ochotę na coś ....hmmmm.....lżejszego i słoneczniejszego. No i słuchamy radio Pogoda. Trochę mych ukochanych hiciorów '70, '80, '90. Jest git. Lubimy sobie przy nich radośnie pląsać.

Tu tylko wspomnę o moim planie wychowania sobie (?) synka-tancerza. Niestety Q to mój królewicz z drewna i tylko poddany mej presji (prośby, groźby, błagania lub podstęp alkoholowy, heee) porusza się w takt ruchem posuwistym poparkietowym...

Ku mej radości Tymek wygina śmiało ciało przy każdej nadarzającej się okazji. Muzyka mu zwykle nie przeszkadza :P, czasem go "uruchamia", choć nie jest czynnikiem niezbędnym. Czasem wystarczy że zawołamy radośnie "Tymek! tany-tany!" i Panicz rozpoczyna swój szoł. Czasem wyzwala go jakaś grająca zabawka. Ale naszym pewniakiem jest.... znienawidzony przeze mnie program w TiViPi "Jaka to melodia". Moim zdaniem totalna bzdura to jest, nie mam żadnej frajdy z oglądania ludzi którzy po jednej nutce rzucają najbardziej znanymi tytułami danego wykonawcy mając nadzieję że producenci programu są aż tak tendencyjni... i zwykle trafiają! Ot, rozrywka dla mas.... i nas! Bo Tymek przy "Jaka to melodia" potrafi przetany-tanać dobre kilka lub nawet kilkanaście minut. Więc program ten gości w naszym domu, na naszym 14" (chyba) pudelku, dość często. Bo moja chęć sprawienia dziecku pretekstu do wygibasów, które niezmiernie mnie bawią i cieszą, jest silniejsza niż moja irytacja Panem R.J. (prowadzący) i graczami...

Niedawno korzystając ze sprzyjających okoliczności :) pojechaliśmy do Dziadka W. I tam Tymek zaprezentował się na tle wieeeeeeelkiego telepudełka. Niestety fonii niet, ale wizja (moim skromnym zdaniem) jest rewelacyjna. Sesja wykonana przez Wujka G.
wieeem, zdjęć dużo ale nie miałam sumienia....