Twórca i Jego Dzieło

Dziś krótko, ale treściwie:

Oto Artysta i Jego Dzieło (fresk na kuchennej ścianie)

Dzieło i Ręka Twórcy (powiększyłam abyście mogli dostrzec kunszt Artysty)


zwracam uwagę na niezwykle ciekawy dobór kolorów
dzieło utrzymane w tonacji czerwieni, wspaniale współgra z czerwienią naszej kuchni
granat nawiązuje do ciemnej podłogi


a nie dalej jak przedwczoraj ubolewałam że ta ściana taka goła i nieudekorowana...

głaz z serca

Długo nie pisałam – ale obowiązki zawodowo-uczelniano-kurodomowe mnie ostatnio tak pochłonęły że ledwom
miała czas zastanowić się w co się ubrać a co dopiero pisać cokolwiek.

No ale dziś wreszcie (!) poniedziałek i mam chwilę. Taaaaaak, Ludzie pracujący! Jest poniedziałek a ja mam wolne bo – są ferie! Ha! Praca nauczyciela ma poza minusami (obyś cudze dzieci uczył) także plusy. Yeaaaaaah

Pisałam poprzednio ze udało mi się, dzięki Listopadziątkowo-forumowej Mamie, znaleźć dorywczą opiekunkę dla Tymka (zwaną dalej Ciocią/Panią Krysią). No i dziś zostali pierwszy raz razem na 3 godzinki. Tymuś ma katar i kaszel – to w sumie nie problem bo kaszel sporadyczny a katar niewielki i wodnisty – chodził tak w zeszłym tygodniu do żłobka i nie było gorzej a nawet zaczynało być lepiej. No ale wczoraj zaczęły mu ropieć oczka, więc postanowiłam potrzymać go trochę w domu i zobaczyć jaki będzie rozwój wypadków. No a że mam swoje poniedziałkowe ważne sprawy to i Tymkowi opieka Cioci Krysi była potrzebna. Dobrze się (ponoć) bawili, Tymuś nawet nie zapłakał jak mamcia zniknęła za drzwiami, jadł, pił, nawet kupa była ;P

Nie sądziłam że świadomość że mam kogoś kto posiedzi z Tymkiem kiedy trzeba a my nie możemy, da mi takie poczucie ulgi. Czuję się jakby ktoś zdjął ze mnie kamień… chyba nawet głaz a nie kamień. A do tego Tymek bardzo lubi Ciocię Krysię, to widać, słychać i czuć (tzn. Ona czuje słodki ciężar na swych rękach/kolanach, na które Tymek pcha się nieustannie). Kolejny Ciocio-Krysiowy dyżur w czwartek bo idę do dentysty ratować resztki szóstki i siódemki.

Dziś spędziliśmy prawie cały dzień razem. Tęskniłam za takim dniem przez ostatnie ponad 2 tygodnie. Zobaczymy kiedy zatęsknię za żłobkiem,hehehehehe

Oto co dziś robiliśmy

(zdjęcia wyszły jakieś takie poruszone wszystkie – nie wiem czy to kwestia słabej baterii czy też jest to konsekwencja Tymkowych brutalnych zabaw aparatem ;/)

Przytulaliśmy podusię z Kubusiem i Osiołkiem

Robiliśmy to, co Tygryski lubią najbardziej czyli strzelaliśmy sobie z flesza po oczach


Tymek realizował się artystycznie



Podwieczorek w pozie podwieczorkowej, podłogowej, przedtelewizorowej


Konsumpcja podwieczorku była dość rozrzutna - odkurzaliśmy okruchy


A tak Tymuś "dmucha" nosek

w skrocie

Dziś na szybko, nakolanowo i niemal przezsennie
ostatnie dni ciężkie - Ja - Mama, mam bardzo pracowity tydzień - dużo lekcji w szkole, plus zjazd w najbliższy weekend. Jestem wykończona, ale jeszcze 4 dni i trochę odsapnę

Tymek znowu ma katar :( i kaszel. Idzie dolna dwójka, już prawie jest. Szczęśliwie (tfuu tfuuu tfuuu) nie gorączkuje i dzielnie chodzi do żłobka... tam wszystkie dzieci zakichane... Ale żeby nie było - prawie cały grudzień siedzieliśmy w domu i 5. stycznia Panicz poszedł do żłobka zdrów jak przysłowiowa rybka...a teraz od prawie tygodnia ma ten katar...ręce i uszy opadają. Ząb już niemal po tej stronie dziąsła no ale marna to pociecha - to dopiero "nasz" siódmy...

Zdesperowana i nieźle zestresowana sytuacją zdrowotno-pracową intensywnie rozpoczęłam w ostatnią niedzielę poszukiwania dorywczej Opiekunki i dziś była u nas Pani Krysia. Bardzo się Tymkowi spodobała, popisywał się przed nią aż miło było patrzeć :) mam nadzieję że współpraca będzie się nam dobrze układała.

Kończę bo już mi powieki widok zasłaniają
dziś bez zdjęcia...
BO TAK!

niespodziankowa wizyta

Dziś mieliśmy super fajną i dość spontaniczną wizytację. Goście mili, a konkretniej dwie miłe Gościówy (no dobra - 2 Gościówy i Ktosiątko :) ) odwiedziły nas porą popołudniową, zapowiadając się 1,5h wcześniej i wprowadzając niewielki zamęt w nasz leniwy sobotni bajzel. Doprawdy jestem wdzięczna, gdyby nie to, to spędziłabym caaaaałą sobotę w piżamie, ze stertą niepozmywanych rzeczy w kuchni i w ogólnym rozmemłaniu. A tak - szybka i pełna mobilizacja. 150% normy!

Pewnie z niecierpliwością szarpiecie biedne myszki...gryziecie monitory.... klikacie nerwowo w boguduchawinną strzałkę i zadajecie sobie w myślach jedno pytanie: Któż to zawitał w nasze skromne progi?
Ha! Nieszczęśni! Cierpliwości...niedługo wszystko się wyjaśni.

Fotorelacja z odwiedzin poniżej. Zdjęcia niestety wyszły kiepsko ;( ale całą odpowiedzialność biorę na siebie, bo przecież Modelki i Model jak zwykle piękni i fachowi w pozowaniu.


W ramach rozluźniania atmosfery i zapoznawania z nowym otoczeniem Młodzież raczyła się (i podłogę) jabłuszkiem. Poznajecie (Niektórzy z Was, Drodzy Czytelnicy) tę Młodą Damę obok Tymka?


Taak! To Pięknooka Nataszka (pseudonimy artystyczne - Taszka, Natka, Nacia). Taszka jak na Prawdziwą Damę przystało zachowywała się skromnie i pozowała dyskretnie. Za to Tymek - gwiazda pierwszego planu.......


..........i drugiego też (tu po konsumpcji deserków)

a kuku! Oto i Ewcia - Mama Naci (i Ktosiątka)


Tymek objaśnia - bo pewnie Dziewczyny same by nie wpadły gdzie i jak pacnąć łapką


A na koniec....hmmmmm....no nie wiem..... a z resztą napiszę! Ta oto Młoda Dama wykonała dziś zamach na LOKI! I do tego posłużyła się podstępem! Mała Spryciara, he? Najpierw że niby milusia, że się chce do Tymcia poprzytulać, a potem, jak tylko chłopina wykazał zaniepokojenie tymi pieszczotami, haaaaaaps za loki i ciągnie (no jak dziadek rzepkę niemal) i ciągnie. A Tymek ryczy. I my ryczymy. Tyle że my ze śmiechu a Biedne Dziecko z przerażenia, no i bólu. Najgorsze że Ona nie chciała wypuścić Tymowych włosów i ciągnęła, ciągnęła (szczęśliwie nie wyciągnęła). Potem ja trzymałam włosy, Ewa usiłowała wyrwać Taszce je z piąstki. Ta szarpanina trwała wieki. Ale w końcu się udało. Tymek natychmiast przestał płakać i po chwili już wszystko było OK ;P
Droga Taszko! Już Ty wiesz co! buhehehehe
Nie możemy się doczekać następnego spotkania ;>


Na koniec zdjęcie które mnie rozwaliło. Proszszszsz:


Dzięki za wizytę Dziewczyny! Zapraszamy ponownie!

sankowo...zimowo...

Po dniu przerwy :) spieszę z nowinami

Wczoraj wieczór pełen wrażeń
Hmmm, właściwie odkąd Q wraca późno to wieczory stały się najatrakcyjniejszą częścią dnia. No bo Tata sam w sobie jest niezłą atrakcją - robi się z Nim przecież same fajne psoty! A czasem bywa tak, że Tata przynosi COŚ. I COŚ staje się atrakcją Nr 1. No i wczoraj właśnie Tata przytachał (wreszcie!) zdobyte nie bez trudu SANKI dzidziusiowe. Ponieważ jest oczywistą oczywistością że w związku z wrodzonym sceptycyzmem NIE kupiliśmy sanek dla Tymka kiedy to w każdym odwiedzanym przez nas sklepie stały ich cale piramidy. O nie! To byłoby zbyt proste. My czekaliśmy aż spadnie śnieg. No i spadł. Leży już od dni kilku. Za to oczywiście sanek już nigdzie nie uświadczysz. Wygrzebałam na allegro że w Falenicy.... no i Q wczoraj był w Falenicy i zanabył śliczne i bajeranckie sanki dla Tymcia. I wczoraj wieczorem...

Szczęśliwie udało mi się zmusić Ich żeby najpierw wykąpali Panicza ( bo to Taty zadanie - o ile jest w domu), a dopiero potem zajęli się przymierzaniem i zabawą sankami... Dlatego na poniższych zdjęciach Tymek w odzieniu nocnym-piżamowym


Nauka prawidłowej pozycji (Nóżki razem Synku)

Hmmmm jakie miękkie oparcie :)


Wio Tato! Wio! (Nóżki RAZEM Synku!)


Są sanki - jest impreza!


Dziś po raz pierwszy zapchaliśmy Tymka do żłobka na sankach. Po raz pierwszy i OSTATNI. Never ever! Nie chce mi się opisywać ile się naszarpałam z Tymkiem, sankami, Tymkiem na sankach - zwłaszcza przy przechodzeniu przez ulicę - musiałam przenosić sanki z jakże Drogą mi Zawartością.... Po dotarciu na nasze osiedle udaliśmy się na spacerek. I chyba się podobało, bo Mama pchała, ciągnęła, biegała, skakała, robiła głupie miny... więc dziecko się śmiało i zdawało być zadowolonym


Nowy kombinezon, nowe sanki, Mama się wydurnia - są powody do radości




Potem Dziecku się zachciało do domu. Histeria na pół osiedla. Mama bardzo, ale to bardzo nie miała ochoty nieść Dzieciny na rękach a sanek pchać nie wiem czym. Byłam już doprawdy wykończona wcześniejszą walką z asfaltem. Tymek zaprezentował cały swój urok osobisty, rzucając się na śnieg, spełzając z sanek, wrzeszcząc i wyprężając do tyłu. Kilka razy także zleciał z sanek, raz niestety zarył buzią w śniegu... To była ewidentna próba sił, wojna na asertywność. Matka vs Dziecko. Nawet dwie "urocze" ciągnące za sobą wózeczki z zakupami z pobliskiego Kerfura emerytki (znacie TEN typ troskliwych emerytek prawda?) z nienawiścią do mnie w oczach i oburzeniem na twarzach miały czelność mówić do Tymka coś w stylu "nie płacz Dziewczynko"... jeszcze słowo by padło z ich ust i zaproponowałabym żeby w takim razie zaniosły mi to urocze Dziecko do "o! tamtego bloku" skoro mają w sobie tyle empatii

szczęśliwie pod blokiem spotkaliśmy Tatę
szczęśliwie dla Tymka
szczęśliwie dla mnie
szczęśliwie dla sanek

i tak to właśnie skończył się nasz pierwszy sankowy spacer
jestem padnięta, Chłopaki JUŻ padli. Tymek dziś usnął o 19.20! Alleluja!

Na zakończenie jeszcze 2 specjalne pozdrowienia

Po pierwsze baaaardzo serdecznie pozdrawiamy Ciocię B. która ma dziś urodzinki! :) Sto lat Ciociu B.! I żeby udało się co ma się udać!

A po drugie przytulamy szczególnie mocno Ciocię Lulę. Kochana! Jeszcze będzie wspaniale!

przedwczesne pożegnanie choinki

Nasza pierwsza choinka - kupiona w pędzie i ostatniej chwili w wigilię, tania, śliczna i pachnąca...
Ma jednak jedną, ale dość kluczową wadę - gubi igiełki na potęgę, a niektóre jej gałązki zamieniły się już w łyse patyczki

Dziś nadszedł kres jej żywota jako drzewka świątecznego. Po spacerkowym powrocie ze żłobka, babcinym rosołku na rozgrzanie (dziś było - 20 st C!), zabraliśmy się z Tymciem za robotę.

Tu, ostatnie pożegnanie z choinką i jej anielskimi mieszkańcami:


Tymek najchętniej zdejmował, a następnie konsumował, TE ozdóbki :)


Nawet mi się dostało pierniczkiem


Ciekawe że dzisiejszego dnia doczekały tylko te pierniczki, które wisiały .... wysoko :P
po wiszących niżej już wcześniej znajdowałam walające się tu i ówdzie wstążki :)



Muszę uczciwie przyznać że w porządki pochoinkowe zaangażowanych było nieco więcej łapek...



A propos tych łańcuchów - Tymkowi nie przypadły one totalnie do gustu. Brał je dziś w dwa paluszki (znacie TEN chwyt dwupalcowy prawda?) i z miną pełna obrzydzenia oraz wymownym "yyyyy yyyyyy" na ustach wręczał mi je z nadzieją zapewne że schowam gdzieś głęboko :)

Za to lampki - dziękuję, świetne, rewelacja, git i superowe.
I można nimi machać i majtać
ha!



Najlepsze że choinka nadal stoi. Smutna, łysawa i naga.
Bez wnikania w szczegóły ;P - dopiero jutro się rozstaniemy

Listopadziątkowy temat topowy - usypianie

Usypianie Bardzo Młodego Ludzia spędza sen z powiek niejednej Mamie i niejednemu Tacie.
Każdy Rodzic próbuje opracować najskuteczniejszą technikę. Niejedno drzewo ścięto byśmy mogli czytać wspaniałe książki-poradniki o tym kiedy, jak, gdzie i jak szybko POWINNO usypiać nasze dziecko.
Pozwoliłam sobie wyrzucić te wszystkie mądre księgi, z pamięci wymazać to co z nich wyczytałam, uodpornić się na pełne zdziwienia lub politowania komentarze i dać szansę naturze, naszej miłości i Tymkowym potrzebom.
Ileż radości dają nam nasze wieczorne przytulaski
Ileż byśmy stracili gdyby usypianie sprowadzało się do buziaczka w czółko i zamknięcia za sobą drzwi...

Oczywiście nie zawsze usypianie Tymkowe jest miłe, łatwe, przyjemne i szybkie, ale zwykle winowajcy takich sytuacji są znani i nie do przeskoczenia. No bo na ząbkowanie lub choroby nie poradzimy...

Dziś wieczór z Tymkiem był z tych moich najulubieńszych. Tymcio rozkoszny, przytulasiński, wymęczony żłobkowymi wrażeniami... Najpierw szybka kąpiel. Szybka bo.... Tymek rozprawił się z korkiem i woda uciekła :) Potem piżamka (pajacyk - I love Daddy) i fru do kuchni zrobić kaszencję. Jednak zamiast kaszki na kolacje Tymek skonsumował kolejną porcje rozrywki:


Po chwili zabawy poszliśmy do sypialni, zapakowałam Tymka do śpiworka, zgasiliśmy lampkę, położyliśmy się i... wrócił Tata. Ta da!

Tymek sprawdza czy Tatuś dokładnie umył ręce:


Tymek zaganiany na materac wygląda tak:


Gasimy światełko (uprzejmie proszę o przemilczenie tematu estetyki drugiego planu - ale oto dowód że łóżeczko nie stoi bezużytecznie, ;P )




Teraz wszyscy leżymy na naszym wypaśnym, 7-dmio strefowym materacu. Trochę Tymuś cyca, trochę śpiewa, trochę się przytula.

Efekt końcowy wygląda TAK: