byłam u Alicji!

Byłam dziś z wizytą u Maleńkiej Alicji. Ala ma prawie 2 tygodnie i kazała się wyjąć na ten świat trochę za wcześnie (ale nie zbyt wcześnie!). Urodziła się tak malutka - ważyła zaledwie 2200 gram! Ale dzielna i silna z Niej kobietka. Miałam wspaniały pretekst żeby Ją dziś poznać, nie to że wprosiłam się tak szybko z wizytą ;) Ala jest śliczna... wciąż mam przed oczami Jej widok. Takie Maleństwo jest tak bezbronne, tak ufne, tak zależne od Rodziców że to aż boli. Zawsze bardzo mnie ta zależność wzrusza.
Przy takiej Kruszynce, którą autentycznie bałam się wziąć na ręce! - Tymek to wielkie, samodzielne i rozbrykane chłopię. A przecież to nadal mój Mały Syneczek, wymagający wiele troski, opieki, uwagi. Może nawet więcej czasami.

Wciąż i wciąż zazdroszczę moim koleżankom że przeżywają to co ja już mam za sobą. Zastanawiam się w takich chwilach czy przy drugim dziecku przeżywa się te wszystkie emocje tak samo mocno? Czy może efekt "drugiego razu" powoduje że już nie jest aż tak.....hmmmmm.....po prostu - AŻ TAK? Mam nadzieję że kiedyś się przekonam, ale póki co jestem głównie zajęta opanowywaniem żywiołu któremu na imię Tymek

Tymek dziś rozebrał się w trakcie obiadu do rosołu... i konsumował makaron a la przegląd szafki będąc nagiusim jakiegom Go urodziła! Wieczorem jadł styropian a teraz już słodko śpi... regeneruje się by jutro radośnie brykać kolejne psoty.... nawet cieszę się że częścią z nich uraczy Ciocie w żłobku ;D

zapraszam!

Znowu zaniedbałam Tymkowo ;( na swą obronę i usprawiedliwienie mam jedynie to że Tymek ostatnio bardzo późno zasypia a ja zaraz po nim padam i zasypiam niemal w locie. A poza tym czytałam super książkę którą mi poleciło kilka koleżanek (niezależnie! dzięki Dziewczynki :P) i wciągnęła mnie jak czarna dziura! A to dopiero pierwszy tom! Och, ciężko pogodzić wszystkie ważne sprawy! Bo i wyspaną warto być, i zrelaksowaną (a mnie najbardziej relaksuje literatura papierowa) ale i zblogowaną warto...

Dziś zapraszam Was wszystkich!

Najpierw do wspaniałego miejsca Cioci Izollldy, Mamy Helenki. Otóż Ciocia Iza dokładnie dziś otworzyła swój prześliczny sklepik z używanymi ubrankami dla dzieci! Galeria Miś jest warta odwiedzenia nie tylko dlatego że można tam kupić śliczne, markowe ubranka w świetnym stanie i super cenie. Galerię Miś warto też odwiedzić ponieważ to miejsce jedyne w swoim rodzaju! Piękne, nastrojowe, przyjazne Mamom i Dzieciom! Jest przewijak, kącik do karmienia, nastrojowa muzyka, piękne obrazki, detale nadające charakteru i tworzące niezwykła atmosferę.
Przyjdźcie a sami się zachwycicie i zapewniam że będziecie wracać z ogromną przyjemnością... Piszę to zupełnie uczciwie i szczerze!

A Cioci Izoldzie gratuluję i życzę powodzenia!

A teraz zapraszam do Tymka na podwieczorek!
Tu także Miś w roli głównej, wraz z Kotkiem z resztą, ulubieńcy Tymkowi ostatnich tygodni.
To z resztą oczywiste że żeby zasłużyć na TAKI podwieczorek, z TAKĄ oprawą i obsługą oraz TAKIM menu, trzeba się nieźle natrudzić i w łaski Panicza się wkupić.


Konsumpcja rozpoczęta
Prowiant suchy realny i mokry wirtualny (szczęśliwie dla mnie, podłogi, wykładziny a także Misia i Kotka)


Misie pij!
(misie= misiu)


Auuu pij!
(auuu=kotek)


Auuuuu am!
(kotku, jedz!)

Misie am!



Och, ale się najedliśmy!

U nas codzienność wpadła w rutynę. Popołudniami pożlobkowymi najpierw się szlajamy po opuszczonych przez dzieci i ich mamy parkowych alejkach (gdzie są te wszystkie dzieci których latem było więcej niż mrówek?) - w miarę pogodowych możliwości oczywiście. Potem spędzamy czas w domku, bawimy się, czasem gościmy gości lub u gości, oglądamy bajki. I tak mija dzień za dniem. Byle do wiosny!
Dziś pierwszy dzień mrozu. Już dopiero jak mawiał mój brat (o właśne, ciekawe co u Wujka G.??? żyje???). Chyba pora sprawić Paniczowi zimowy obuw. Ogłaszam konkurs na obuwie chłopięce zimowe w niedoprowadzających mnie do depresji kolorach żałobnych!

Jeśli chodzi o umiejętności różne to przeżywamy rozkwit umiejętności oratorskich. Tymek powtarza coraz więcej słów, pięknie mówi "osze!" czyli proszę, wóz, doda (woda) itee itede. Wraz z rozwojem mowy zaliczamy zwój sikowy. Tymek siusia często w majtki, czym udaje mu się doprowadzić mnie do rozpaczy - zwłaszcza gdy zsiusia się 15 sekund po tym jak Go pytam czy chce siusiu i usiłuję posadzić na nocnik....

Ale generalnie jest OK
niech się tylko wreszcie ten bunt dwulatka skończy ... ale to na inną opowieść

bo to piękne zdjęcia

Dziś mało słów bo czasem wystarczy patrzenie

W minioną niedzielę byliśmy u Znajomych - Cioci A i Wujka M. Było miło i została nam po tym spotkaniu wspaniała pamiątka - zdjęcia autorstwa Cioci A




gościmy się


z Wujem




Wujki pożyczyli Tymkowi swój aparacik i Tymek także mógł robić zdjęcia ze spotkania! Tu Tatka udziela instrukcji


a tak fachowo Tymuś robił pyyyyk


a oto mała próbka Tymkowej twórczości

Nogi me


Ciocia w jedynej odsłonie (?) i Eza lub Wirek

Niezły z Niego Artysta

Dziś kolejna odsłona artysty, przepraszam - Artysty

tym razem Tymon - Artysta Plastyk

foty ze żłobkowych wystaw Twórczości, wykonane telefonem, więc nieco wątpliwej jakości. Ułożone chronologicznie. Wszystkie autorstwa Tymka, zdecydowanie wyróżniają się na tle prac innych dzieci ;) pozytywnie rzecz jasna, heehehee




okej, tu ledwo co widać więc opowiem co artysta stworzył - tu są narysowane woskiem na kartce liście, które uwidoczniły się po pomalowaniu kartki zieloną farbą



plastycznie króluje jesień. A oto i Artysta we własnej osobie odzianej w (maminy) beret (NIEmoherowy! acz z antenką i korale wspaniale podkreślające artyzm i natchnienie twórcze



A to Artysta w drodze na gościnne występy :)
zdjęcie także znalezione w komórce, urocze

bo Misie zawsze wracają!

Odnalazł się MIŚ!!!!

wczoraj popołudniu, gdy czekaliśmy na windę w naszej klatce, spotkaliśmy Panią Dozorczynię i Ona spytała czy nie zgubiliśmy misia....takiego pomarańczowego!

Radość była wielka!

bo czasem krzyczę :(

niestety ;(

oazą spokoju i oceanem cierpliwości to ja nie jestem
chociaż bardzo się staram

ale T jak każde najnormalniejsze w swym dziecięcym geniuszu Dziecię potrafi w kilka minut wyprowadzić nawet głaz z równowagi.

Zatem czasem krzyczę. Staram się czasem, rzadko, jak najrzadziej. Się zdarza.

Tymek czasem wtóruje mi histerią
A czasem nie
Czasem powoduje że okropnie się wstydzę, że mam ochotę zapaść się pod ziemię, że mam mega wyrzuty sumienia i że od razu się reflektuję i muszę Go natychmiast przytulić i przeprosić za swoje zachowanie, wycałować i powiedzieć że Go kocham okrutnie.

Czasem stoi ze spuszczoną główką, albo patrzy mi w oczy tymi swoimi wielkimi ślepkami i mówi Mamo... i mówi to takim tonem jakby chciał mi powiedzieć "mamo, czemu na mnie krzyczysz, przecież jestem tylko małym chłopcem....." i wtedy właśnie trafia mnie w mózg, serce, brzuch i całą resztę i mam ochotę zapaść się, zniknąć i cofnąć czas o te sekundy...

a od 2 dni Tymek nie mówi Mamo tylko Mamuś, i na Tatkę woła Tatuś i to jest tak słodkie że rozmiękcza nawet najbardziej zdenerwowaną Mamcię i najbardziej wściekłego Tatę

i jak się dziś obudził w swoim łóżeczku (co się rzadko zdarza) to siedział i wołał "Mamuś! Tatuś! Mamuś" i leciałam do Niego na skrzydłach swej mamusiowej miłości.

bo On tego chce

Zadziwia mnie mój Synek. Zadziwia mnie najpozytywniej. Zadziwia mnie jak wspaniale się rozwija, jak zdobywa nowe umiejętności i jak zaczyna pokazywać swą odrębność, swoje zdanie. Bo On ma swoje potrzeby i pragnienia i umie je wyrazić i walczyć o respektowanie ich i bywa nieugięty... no to akurat nie zawsze wzbudza aż taki zachwyt ;)
Ostatnio Tymko ma ochotę zasypiać w towarzystwie zabawek. I nie mam tu na myśli tak oczywistych jak pluszaki (z Nowym Ukochanym Kotkiem na czele)! O wcale a wcale! Tymek zasypia z zabawkami typu koparka (przedprzedwczoraj), tir z przyczepą do przewożenia aut z załadowanym autem sztuk jeden (przedwczoraj), czy tory kolejowe sztuk 3 oraz wagonik kolejowy sztuk jeden (dziś) :



Wagonik i jeden tor są POD Tymkiem stąd ich brak na zdjęciu. Jako troskliwa Mama, dbająca o komfort Panicza (i swój), niedługo po zaśnięciu pozbawiam T uroczego acz nieco twardawego towarzystwa.

Kolejną Tymkową pasją z niemal ostatniej chwili jest pozowanie do zdjęć. Codziennie każe mi robić sobie zdjęcia. Najpierw niezbyt subtelnie sugeruje abym wzięła aparat i robiła mu pyyyyk, a następnie biegnie pozować. Najczęściej pozuje na tle komody. O tak:




Mamy kilka nowych słówek! Moim ulubionym jest rura, która w wykonaniu Tymka brzmi arcycudnie - uwielbiam jak mówi rura i ciągle Go proszę żeby mówił ru-ra. Tymko zaczyna się irytować ;) muszę KONIECZNIE spróbować Go nagrać i będę sobie w kółko słuchała :D