wiosna!!!

chyba wreszcie jest! wiossssna! najwyższa pora! ha!
co prawda Sadyba wciąz szaro-bura, trawniki wydeptane, upstrzone pozimowymi psimi.... wiecie czym. Drzewa nadal łyse i smutne. Krzewy podobnie. Ale od kilku dni czuć wiosnę, słońce coraz dłużej i mocniej nas grzeje. Mam nadzieję że przyroda ruszy niebawem i za parę tygodni będzie pięknie, świeżo i zielono.

My jesteśmy wymęczeni zimą. Wychorowani, bladzi, zmęczeni. Czekamy na słońce, witaminy, ciepełko i kolory...

trwa właśnie weekend pod hasłem - mama pracuje w domu, chłopaki pomagają Dziadkom Ru. w ogarnięciu poremontowego bajzelku ;) i wszyscy są zadowoleni. Mama ma ciszę i spokój, Tymek atrakcje, Q robotę a Dziadkowie pomocników :)

Pomimo napiętego planu udało nam się dziś wyskoczyć na rodzinny spacerek po naszej okolicy. Zauważyłam, a raczej upewniłam się ostatnio, że Tymek nie przepada za chodzeniem. Ciekawe po kim to ma.... ;> w końcu nie po to ma furaka żeby na nogach świat przemierzać ;) co nie??
zatem na spacer wybrał się z nami ponownie Paniczowy pojazd - póki co nogo-bieżny, ale od czegoś zacząć trzeba ;)






Dotarliśmy także na pobliski plac zabaw, gdzie główną atrakcją są huśtawki




Huśtawki są atrakcyjne, ale tylko póki na horyzoncie nie pojawi się coś atrakcyjniejszego ;)
rowerek:


a oto i ja - radosna, wypoczęta, zrelaksowana, uśmiechnięta, wylansowana.....



Po dość burzliwym rozstaniu z rowerkiem, Tymuś postanowił spróbować off-road'u
(szczęśliwie w nic nie wjechał, ani nie wdepnął)


O, i tyle naszego rodzinnego spacerowania.

Doniosę zainteresowanym naszą kondycją psychiczną i wyspaniem że jest nieco lepiej ;) trójka już prawie cała po tej stronie dziąsła. Obawiam się jednak że wychodzi pojedynczo ;( więc jeszcze wieeeele zębów przed nami ;/

a z pozytywnych nowin - Q zakupił dziś materiał na łóżko! zatem warsztat stolarski "Ru. i Syn" reaktywuje niebawem swą działalność...
Aha - szafa już już prawie gotowa ;) dziś Q kupił także brakujące elementy i będzie można zakończyć budowę ;) Zostanie jedynie zamówić i zamontować lustra...


Są deski - będzie robota!

Taaak, to za Tymkiem to moja piękna szafa - dzieło Chłopaków!

Na koniec - husiawkowy Tymek :)

njusy, njusy, njusy

Znowu miałam przerwę w pisaniu - trochę praca, trochę leń, trochę brak weny
Wydawało mi się że nie mam w zasadzie o czym pisać, ale przecież nie ma tak że się nic nie dzieje w Tymkowie! No jakże mogłam w ogóle tak pomyśleć, hihi
Dziś sobie uświadomiłam że przecież w ciągu ostatnich dni wydarzyło, a w zasadzie nadal wydarza, coś bardzo dla mnie jako Mamy i Tymka- synka ważnego - od kilku dni Tymcio już nie jest Przyssawą! Pisałam jakiś czas temu że postanowiłam zakończyć karmienie, i że robię to wbrew swoim przekonaniom, planom i potrzebom psychicznym... no i dokonało się! Tymuś od kilku nocy nie konsumuje nocnych mlecznych posiłków prosto od...mamy ;D
Obyło się bez płaczu, bez histerii - spokój i spokój i spokój. Chwilowo braki nadrabiamy smokiem (zwanym także dydkiem), ale przyjdzie i na niego czas ;)

Poza tym idzie trójka.... jedna, a może nawet i dwie - nie wiem dokładnie ponieważ Panicz niezbyt chętnie poddaje się przeglądowi uzębienia - ani tego wyrżniętego, ani tego się wyżynającego też. Niestety Tymuś bardzo cierpi ;( mamy za sobą zarwaną noc pod wezwaniem "dolnej-lewej-trójki", ma chwile ze stanem podgorączkowym, marudny, śliniący i dziamgający smoczka non stop.

Dziś chciałam Wam i reszcie świata pokazać, jak spędzamy poranki ;) a dokładnie poranki dni wolnych od porannego wymarszu do żłobka - a jeszcze dokładniej - jak szykujemy pierwszy Tymkowy posiłek - czyli wagonikowe śniadanko. A najdokładniej - z jakim wspaniałym asystentem mam przyjemność to śniadanko czynić ;)


Mamo! Jestem gotowy - możemy zaczynać





Po odłożeniu aparatu, spowodowałam kanapeczki
Najlepiej smakują jedzone na różowej kanapie ;)




tak tak - te skarpetki to tak specjalnie ;P

wiosna????

Och, dzieje się!
Nadchodzi wytęskniona wiosenka! wreszcie! co prawda w marcu jak w garncu i prognozy pogody zapowiadają na najbliższe dni deszcze i śnieg, ale pierwsze wiosenne dni za nami! I cudownie się złożyło że to właśnie weekend uraczył nas tak sprzyjającą aurą. Wciąż zimno ale jednak słonko i wiosenny deszcz - zapach wiosny roznosił się cudownie!
Wczoraj (sobota) byliśmy na spacerze oraz na obiedzie z naszą "paką" - długo niewidziani przyjaciele, wiele zmian i wspaniałych planów imprezowych :) gratulujemy wszystkim i każdemu (a dokładniej każdej z 3! naszych par po-słownych) z osobna.
Dziś przed obiadem u Dziadków Ru., udało nam się wyskoczyć na nasz podblokowy spacerniak. Zabraliśmy z sobą Tymkowy jeździk. Miałam przeczucie że będzie fajnie - i było! Niestety zdjęcia nie oddają radości z jaką Tymek pruł do przodu na swoich czterech kółkach ;) Zrobiliśmy wielgaśną rundę. Tymek szalał jak.... szalony :) a gdy opadał z sił Tata brał Go na hol :)) Ja jak zwykle po drugiej stronie obiektywu...cóż zrobić, taki los mój


Pierwsza prosta


Rodzinka w komplecie


Do przodu! Ku przygodzie!


Pierwszy kryzys - pierwszy hol





Tymek na smyczy.... a może to Tata na smyczy?


Czasem zbaczał z drogi


Dumny...mimo że wiatr w oczy wiał


A tu już wybieramy się na obiad do Dziadków


Film dokumentalny:

;)

uwolnieni!

co prawda nie przez naszą ped, ale też miło ;)

droga powrotna z przychodni była wspaniałym spacerkiem - niespiesznym, bezstresowym, relaksującym, w słoneczku
Tymek prawie całą drogę przeszedł na własnych nóziach! A nawet więcej...;P bo każdym 10 metrom do przodu towarzyszyło 15 metrów w bok lub w przeciwnym kierunku :)) urocze doprawdy ;)

wózek staje się wrogiem
choć miło i śmiechowo się go pcha :D

były pieski małe i duże, dzidzie małe i duże
a pośrod nich my - uradowani ledwo-co odzyskaną wolnością

teraz Tymuś śpi - po takim spacerze.... hehe


dziś zdjęcie jedno, ale wymowne
zobaczcie do czego prowadzi zamknięcie Dziecka w domu na 10 dni...
ciekawe co by było gdyby..... :>

wolności!

(u)więzienie nam nie służy
nawet jeśli to areszt domowy
męczymy się strasznie
Tymuś tęsknym wzrokiem, z poziomu kuchennego blatu, ogląda świat za oknem
smutno nam i melancholijnie
inna sprawa, że pogoda sama w sobie nie nastraja optymistycznie, a jak do tego dołożyć cierpienie ciała i ducha z powodu niemożności opuszczenia naszych czterech ścian... no ale już widać światełko w tunelu (do tematu tunelu wrócimy w dalszej części dzisiejszej mej słów-pisaniny). Ospa zdaje się być w odwrocie. Ranki się goją, strupki zaczynają odpadać. Jutro (piątek) chcę wybrać nas do naszej ped - oczekuję usłyszeć że już jest OK, że od poniedziałku możemy iść do praco-żłobka, że możemy zakończyć naszą izolację - tym bardziej że na sobotę mamy już zaplanowane atrakcje towarzyskie ;)
Prawdę pisząc już dziś chciałam wyjść na krótki spacer, ale za oknem bardzo nieciekawie niestety ;(

Dziś mieliśmy mały sukces! Tymuś przespał calusią noc w swoim łóżeczku! Co prawda dwukrotnie musiałam zwlekać się do Niego na nocne karmienie, ale udało mi się powstrzymać się (i jego) przed zabraniem go do nas. Jestem z nas obojga bardzo dumna! Mam nadzieję że uda nam się ten stan utrzymać. Póki co zmiany zachodzą niemal bezboleśnie i bezłzowo. Grunt to spokój! I opanowanie! I nie stawianie na ostrzu noża. Bo oboje wiemy i czujemy ze to nasz wybór a nie konieczność (przynajmniej ja tak czuję i mam nadzieje że udziela się to też Tymkowi)

Kiedy Tata był w Ikei po łóżeczko, zamówiłam wtedy dla Tymka kilka rzeczy. Tak właściwie to nie dla Tymka, tylko dla mnie - nazwałam to zestawem ratunkowym ;D wiecie, jak już jest źle, nuda wygląda z każdego kąta, zabawki już się opatrzyły, książeczki wyczytały, koty pouciekały, zjadło się wszystko co było do zjedzenia - to wtedy mama może wyciągnąć z sekretnego schowka COŚ ;) coś, co uratuje nas z opresji, coś co sprawi że choć na moment nuda zniknie a widmo katastrofy nieco chociaż się odsunie. Tym razem tym czymś był tunel!

Tunel to super sprawa!



Przedstawiam Wam mój tunel ;)



A ku ku!



Tymczasem po drugiej stronie....


Uwaga! Idę!


Super zabawa!


No to pa!

marzec 2008

dziś wpis wspominkowy

Jak wygląda obecnie Tymek - wierni nasi Odwiedzacze wiedzą doskonale
ale jak wyglądał rok temu?
poniżej kilka fotek sprzed roku

Oto Tymek w piątym miesiącu swego życia:

w Bełchatowie



początki dźwigania głowiny (tak tak! tę umiejętność posiadł Panicz dość późno, ale z jakim efektem!)



z moim ulubionym bodziakiem-pasiakiem


Dwa kolejne zdjęcia autorstwa Wujka N. - z wizytą w Chełmie



ech... kiedy to było

weekend w Ospusiowie

Mija niedziela

dziś Dzień Kobiet! z tej okazji najpierw dostałam dużo szybciej niż zwykle poranną kawkę ;), następnie piękny bukiet tulipanów od moich Panów (patrz niżej), a na końcu porzuciłam Ich oraz me więzienie, i udałam się tradycyjnie na Manifę ;P Aura w tym roku nas nie rozpieszczała, ale było jak zwykle wesoło, kolorowo, głośno, tłumnie i dzieciowo :) Mam dla Tymka znaczek "Będę Feministą!" :)
No a poza tym przewietrzyłam się, odstresowałam, nieco odpoczęłam od... niesamowite że wystarczy czasem wyjść na 3h żeby zregenerować się psychicznie.

Pięęęęekne prawda? :D



A w domu...ospa nadal rządzi naszym życiem. Miniona noc już (tfu tfu tfu) znacznie lepsza od poprzedniej a i humor dziś Ospuś ma lepszy. Właściwie to lepszy ma od wczorajszego wieczora. Już już miał iść wczoraj spanki kiedy to nie wiem skąd, dostał turbodoładowania ;) porcja mocy z kosmosu...
Tata wykorzystał sprzyjające okoliczności i zajął Tymka i siebie kolejnym etapem budowania szafy - SZUFLADY. Taaaak, od wczorajszego wieczora Chłopaki budowali szuflady. Jeszcze "tylko" fronty i szafa będzie go-to-wa! Sialalalalalalaaaa!

Tymek bawił się świetnie, pomagał dzielnie i robił śmieszne miny....a z resztą - zobaczcie sami!


Tata nabrudził - Synuś ogarnia




Mój biedny OspuśO jejq, jejq


Śmieszna mina ;)