do nosy

Donoszę że:

1. pierwsze "nasze" szczepienia za nami, następne za 6 tyg :)
2. bioderka zdrowe i nie ma wskazań do usg więc luuuuz, następna kontrola za 6 tyg :)

Tymko i Tola 3-5 tygodni

Tymko i wyrzutnia fasoli

Drużyna "R-R"


Z Dziadkiem W.


wystrojona na spotkanie z Dziadkiem W.


Dzień Babci i Dziadka w przedszkolu (chciałam wrzucić filmik ale po 6h przesyłania się poddałam)


Tatki zadanie - spowodować uśnięcie


Goszcząc Blankę


W kąpieli - błogostan :)


Pierwsza przymiarka do leżaczka


Śpiąca Królewna


w ramionach Cioci Izolldy


W pracy z Tatką

lekarze...

Tola - po wizycie u kardiologa - dziurka nadal jest. Do dalszej obserwacji. Następna wizyta za 6 miesięcy.

Tymon - po wizycie pediatry - zapalenie oskrzeli znowu jest. Do leczenia i obserwacji.

Mama - wskazania do wizyty u lekarza od cierpliwości, pozytywnego myślenia i trenowania wysypiania się w 3 godziny przerywanego snu. Do obserwacji.

Rośniemy!

Tola ma już ponad 5 tygodni! Dni nam lecą jak liście jesienią, co chwilę tylko ranek-wieczór, ranek-wieczór. Niby nic się nie dzieje, niby "siedzimy w domu" ale jesteśmy strasznie zarobione! Tym bardziej że Tola robi się coraz bardziej absorbująca, domaga się uwagi i atrakcji a poza tym bardzo lubi.... ssać :) Niestety nie lubi ssać smoczków, ani nie lubi pić z butelki. Do ssania potrzebna jestem ja ;/ co jest oczywiście cudowne i wspaniałe i wzruszające ale także zajmujące mnóstwo czasu oraz unieruchamiające mnie. No ale staram się bardzo nie narzekać - bo po pierwsze tak naprawdę uwielbiam te chwile kiedy sobie tak leżymy bliziutko a po drugie....przecież właśnie za to mi płacą :D

Pogoda fatalna więc generalnie siedzimy w domu. Po kilku dniach odwilży i znośnej pogody zrobiło się wietrznie, mokro i okropnie. Żadna przyjemność spacerowanie w taką pogodę. Tola jakoś nie zgłasza sprzeciwu :)

Ponieważ Dziewczynka je - właściwie jak nie śpi to je :), czyli je sporo - to pięknie przybiera. Ostatnie wskazanie wagi pokazało 4455 gram! Czyli w 5 tygodni (od wyjścia ze szpitala) przybrała ponad 1,6kg! Imponujące, hehehe. Wczoraj przyjrzałam się Jej dokładnie i Tola zaczyna wyglądać jak dobrze odżywiony bobas ;) nóżki nabrały kształtów - nie są już patyczkami obciągniętymi zdecydowanym nadmiarem skóry :), rączki zaczynają się pomału "odkręcać", szyja powoli zanika, poliki-chomiki zahodowane. Ubranka w rozmiarze 56 przeprowadziły się do szuflady pt "za małe"... Tola z noworodka zamienia się w piękne niemowlę. I cieszę się i smucę... bo noworodki mają w sobie coś tak magicznego. Są takie schowane wewnątrz siebie, tak skrajnie bezbronne i zależne. Oczywiście Tola nadal taka jest :) ale już nie jest aż TAK bezbronna - ma świetną broń której uczy się używać do swoich (nie zawsze uczciwych:P) celów - donośny głos. Oj potrafi Księżna wrzasnąć - dyscyplinuje mamunię i tatunia i brata ;D to się nazywa władza ustawodawcza :D No i wzrok ma już taki... łapiący kontakt. I powoli zaczyna okazywać swoją radość - póki co to takie subtelne znaki, ale są :)

Tymko nadal jest wspaniałym i pomocnym bratem. Ataki nieposłuszeństwa i buntu pozostawię nieopisane. Odnotuję jedynie - dla celów archiwizacyjnych - że mają miejsce, dość licznie, dość głośno i dość wybuchowo. Za 4 lata Tola będzie miała 4 lata i być może odnajdę ten wpis i przypomnę sobie...może się pocieszę...może uspokoję - że Tymek TEŻ TAK miał :))

Dziś idziemy na wizytę do kardiologa - kontrola dziurki w serduszku - zobaczymy. Jestem dobrej myśli. Możecie trzymać kciuki!

Niedługo wrzucę trochę słitasnych foci to zobaczycie jak Tolina rośnie :D

i trochę fotek z ostatnich 2 tygodni

Pierwsze spotkanie

Jeszcze w szpitalu

W domku....

Tolka uwielbia kąpiele, szczególnie mycie głowy! (co czyni Ją totalnym przeciwieństwem Brata ;D)

Jestem czujna i spoziram okiem lewym, a miśka nie oddam!


Szoping z Mamą, i B&B mnie wykończył!

Tymko gotowy na -24 stopnie Ce!

Upiekłam bagietki... nawet nie miały szansy wystygnąć - o doczekaniu do kolacji nie wspomnę :)

Do raportu!

Poniedziałek, 30 stycznia

Zbieram się i zbieram żeby przelać tu moje galopujące wciąż i nie poukładane myśli różne. I wciąż nie wiem od czego zacząć. Może od tego że jutro Tola skończy 2 tygodnie? A może od tego że tak właściwie to wciąż powinna grzecznie siedzieć w moim brzuchu i głową w dół czekać na wydobycie z brzucha?

Ciąża minęła w miarę szybko (no bo i o miesiąc krótsza :P) ale nie bezboleśnie. Od lipca cierpiałam na okropne bóle kręgosłupa, od listopada miałam zdiagnozowaną cukrzycę, od grudnia kłułam się 2x dziennie i strzelałam w uda insuliną. Od świąt BN nie chodziłam do pracy - miałam odpoczywać, mieliśmy z Q zrobić małe odświeżenie mieszkania (malowanie i wreszcie skończyć kuchnię) no i przygotować wszystko na powitanie Toli. Tymczasem tuż po świętach zaczęliśmy chorować, co chwile ktoś z nas był przeziębiony. Ja po sylwestrze rozwaliłam się kompletnie. I już już wychodziłam z choroby, szczęśliwa że mam siłę i trochę czasu by dokończyć niedokończone sprawy w pracy i już już jechałam do fabryki gdy....zamiast przy swoim komputerze wylądowałam na porodówce :( 16.01 (poniedziałek) źle się poczułam, bardzo bolał mnie brzuch i w ogóle było jakoś dziwnie. We wtorek, podczas cotygodniowego KTG zaczęłam rozmawiać z ginekolożką o tym że mam wrażenie że ciekną mi wody... no i okazało się że faktycznie tak było!!! A że nie byłam w stanie stwierdzić od kiedy się tak sączą (bo to naprawdę było podciekanie), podjęto decyzję o terminacji ciąży. Ponieważ rano zjadłam śniadanie, musieliśmy czekać do późnego popołudnia. Dodatkowo nie miałam zaświadczenia że mam wskazania zdrowotne do porodu CC i groził mi poród SN.... było nerwowo...

Początkowo byłam zrozpaczona. I bardzo zdenerwowana. W końcu do terminu porodu zostały jeszcze 4 tygodnie! Nie wspominając o tym że byłam kompletnie nieprzygotowana - torba niespakowana, nie miałam ze sobą żadnych dokumentów ani wyników badań, nie mieliśmy opieki dla Tymka, do tego martwiłam się jak On zareaguje, a poza tym zwyczajnie psychicznie byłam niegotowa.

Po szybkiej akcji, mnóstwie telefonów i szybkich ustaleniach udało się wszystko załatwić. I zaświadczenie, i wszystkie niezbędna dla mnie i Toli rzeczy i - co najważniejsze - opiekę dla Tymka. I to nie byle jaką! Tymka przygarnęła na noc niezastąpiona Ciocia Izollda! Helena była szczęśliwa, Tymon był szczęśliwy, a my spokojni ;)

Tuż przed 18.00 pojechałam (a może poszłam??? NIE PAMIĘTAM!) na salę operacyjną. Szybkie znieczulenie, podpięcie wszystkich niezbędnych aparatur i o 18:04 rozległ się krzyk. Krzyk naszej małej córeczki. Najpiękniejszej na świecie!

Ze szpitala wyszłyśmy po niecałych 3 dobach! Tolcia wychodząc ze szpitala ważyła 2800. W porównaniu z Tymkiem, który ważył 4470 jest maleńka i wydaje się taka krucha i delikatna!

I Piękna! Jest idealna. Właśnie taka jaka powinna być. Ma śliczny nosek, całuśne usteczka, cudne czarne włosy. I figlarnie się uśmiecha ;)

Tymko jest strasznie przejętym i zaangażowanym Starszym Bratem ;) choć nie da się ukryć że nowa sytuacja daje się Mu we znaki i czasem nie wytrzymuje emocjonalnie. Ma duże wahania nastrojów, od idealnego i super grzecznego po rozbrykanego i totalnie nie do ogarnięcia. Staramy się jakoś Go tonować i dopieszczać ale czasem wystawia nasze nerwy na naprawdę najcięższe próby. Najważniejsze że strasznie kocha swoją siostrzyczkę. I póki co nie wydaje się być zazdrosny. Dużo Mu tłumaczymy i wydaje się rozumieć że teraz mama nie zawsze może przyjść/dać/zrobić coś od razu, że chcąc nie chcąc najpierw muszę np nakarmić Tolę...

Piątek, 3 lutego

Tola pięknie rośnie! W pajacyku w nogawkach pojawiły się nóżki ;D a wczoraj waga wskazała 3320!!! zatem w 14 dni od wyjścia ze szpitala Tola przybrała ponad 500 gram! Dzielna dziewczynka i dzielne moje mleczarnie ;D Bardzo się cieszę że nie mamy problemów z karmieniem. Z Tymkiem trochę się namęczyłam - nawet w poradni laktacyjnej byliśmy przecież.

Córcia zmienia się w małego przytulasa, najchętniej śpi w moich lub tatowych ramionach lub na naszych klatach ;) mruczy przy tym słodko. No sama słodycz.

Tymko chyba przechodzi bunt czterolatka. Do wtorku nie wiedziałam o istnieniu takowego, ale Ciocia Iza uświadomiła mnie, hehe. Okazuje się że Helenka tez ma podobne objawy jak Tymko. Marne to pocieszenie, bo swoje musimy z Tatką znieść i zwalczyć, ale to jednak pociesza gdy się okazuje że dziecko przechodzi jakiś normalny etap rozwoju a nie że wariuje z powodu pojawienia się siostry i utraty pozycji w rodzinie...

Za oknem trzaskające mrozy. Dziś rano było -24 stopnie!!!! Póki co siedzimy z Tolą w domu... kurczę a tak już mi się chce na spacer, popchać wózek ;) no ale co się odwlecze...

Tola

Przedstawiam Wam Tolę

Tola ur. 17.01.2012 roku, g 18.04, CC

3070g, 53 cm, 36 tc

Niedługo tu wracam! :)