sierpień

Nie było mnie tu cały sierpień! Nie było mnie tu, ponieważ byłam tam, albo tutam, albo jeszcze gdzieś indziej ;) Sierpień obfitował w relaks, duuuużo pracy, potem znowu relaks a teraz się już kończy i został jedynie 1 sierpniowy wolny dzień. A pojutrze już wrzesień i czas do przedszkola!

Ale zanim powrót do rzeczywistości i rutyny roku pracowo-przedszkolnego, wspomnienie ledwo-co mijających wakacji.

Pierwsze 2 tygodnie sierpnia spędziłam z Tymkiem na działce w Broku. My się wypoczywaliśmy i relaksowaliśmy działkowo, a w tym samym czasie Tata walczył w domu z podłogą - tzn zrywał starą peerelowską podłogę klasy PCV i kładł nową, drewnianą, deskowo-jesionową.

Pierwszy tydzień spędziliśmy z T samotnie na działce. Co prawda plany i zapowiedzi były nieco inne, ale wiadomo - Ktoś się rozchorował, Ktoś rozmyślił a Ktoś jeszcze trochę olał. Dzięki temu mieliśmy dla siebie mnóstwo czasu i było doprawdy miło. I - o zgrozo! - totalnie bez pośpiechu! Cudnie! Czytaliśmy, rysowaliśmy, malowaliśmy, wycinaliśmy, lepiliśmy, rozmawialiśmy, wspominaliśmy, słuchaliśmy odgłosów, przeżywaliśmy (na szczęście) burze, oglądaliśmy tęcze i podglądaliśmy naturę. Ależ było odkrywczo!




Dzięki hektolitrom wylanej codziennie wody, trawa na działce nigdy nie była bardziej zielona i bujna w sierpniu ;)


Tymek ulepił mi z plasteliny...torebkę :) w moim ulubionym torebkowym kolorze ;)


Nasza najnajpiękniejsza tęcza (była calusia - od morza do morza)


Co wieczór Tymko zarządzał zawijanie Go w kocyk - tak jak był dzidzią ;) (bo jak był noworodkiem to Go tak "pętałam", tyle że wtedy mieścił się we flanelowej pieluszce a nie standardowej wielkości kocu :D)


Tymko wymyślał różne fajne (serio serio fajne!) zabawy


Szorował nam czerwoną strzałę


A to wcale nie Tymek;) tylko nasze blokowe! kicie. Po przyjeździe do Broku zarzucają kanapowy styl życia i zamieniają się w najdziksze pantery. Polują, brykają. Szczęśliwie, w tym sezonie. żadna nie przypomniała sobie o wchodzeniu na drzewa.


Brokowski bębniarz w stroju tradycyjnym


Walka na miny :)


Pewnego dnia w nasze skromne progi zawitały 3 urocze Damy. Ciocia D. z Tosią oraz Marysią, zwaną też Marianem ;)

Tu pierwsze podejście do basenu - wszyscy w obowiązkowych "k'stiumach" - po ok 3 minutach biegali już jak żeśmy ich urodziły ;) i tak do końca pobytu - a zatem zdjęć basenowych więcej tu nie będzie ;)


Suszenie


Lodów jedzenie



Tymek był bardzo opiekuńczy dla swojego ukochanego Kotka


a to widok z naszego sypialnianego okna.....mmmmm...... mogłabym TAK zawsze ;)


A tu plener malarski. Malujemy żywą naturę, nieco niestety mało statyczną, choć koń na okrzyki "nie ruszaj się koniu!" i "koniu stóóóój!" reagował dość posłusznie (w sensie że na okoliczność wrzasków nie odwrócił się i nie odszedł dumnie w drugi koniec swego pola)


Tosia malowała konia, Maryś DLA konia, a Tymko.....malował.



A po uroczych 14 dniach porzuciłam T na działce - na całe 7 dni!!! i wróciłam do domu pomagać, poganiać i sprzątać po remoncie. Udało mi się to prawie ;)
Tydzień rozłąki dobrze nam zrobił. Tymko się stęsknił, ja się stęskniłam okropnie! Spędził czas z Dziadkami, Arkiem i ponoć był grzeczny ;) a ponieważ miałam tu mnóstwo pracy to prawdę pisząc nawet nie zauważyłam kiedy te dni zleciały....

A ostatnie dni sierpnia spędziliśmy na re-wizycie ;) czyli tym razem my u Dziewczynek w Bełchatowie ;) Prawie nie robiłam zdjęć. Prawie - ponieważ Tymko rozczulił mnie strasznie i skłonił do wyjęcia aparatu - zobaczcie sami czym:



Chodził i wszystkim tłumaczył "Mama mnie tak na brzuszku i na plecach nosiła jak byłem dzidzią". No miód na moje serce. Nosiłam Cię Kochanie i bardzo mi przykro, że tak szybko wyrosłeś z tego naszego noszenia...

I tak to zleciał nam sierpień. Jutro wrzucę kilka moich "złotych myśli" pisanych na gorąco w Broku. Niewiele tego, ale zawsze coś tam zostanie "ku pamięci"

radośnie ;)

ja tylko na chwileńkę
ja tylko donieść cudne wieści
Dziś Natalka i Szymek P. wydostani zostali z maminego brzucha ;)
Witajcie na świecie!

A Miśkom ogromne gratulacje!

to już jest koniec....

I stało się! Pożegnaliśmy dziś Żłobek na dobre. Ponieważ upominki wręczyliśmy Ciociom już wczoraj, dziś cała "akcja" odbyła się szybko i sprawnie. Tymek dziarsko wymaszerował z salki, cofnięty przeze mnie - ucałował uroczyście Ciocie na "do wiedzenia". Jeszcze w locie wręczenie pięknego dyplomu






I wyszliśmy.... i to by było na tyle. A więc mam w domu Absolwenta ;)

Teraz przed nami miesiąc wakacji...

w skrócie

znowu zastój na Tymkowie. Jakoś nie mogę się ostatnio zmusić, zapał opada, słomiany...cała ja!

No ale skoro już tu zajrzałam ;) to napiszę co u nas

M:Tymku, zdejmij sandały!
T: robi się!

No i się robi...wiele się robi. Robi się na przykład znowu ciepło. Po kilku tygodniach okrutnych upałów nastąpiło kilka dni deszczu, burz i zimna. Tzn zimno nie było bardzo zimne, bo około dwudziestostopniowe, ale biorąc pod uwagę że zanim się ochłodziło było w granicach 30-36 stopni, to odczuwaliśmy wszyscy to ochłodzenie dość mocno.

Robi się także mi smutno, bo jutro Tymko idzie ostatni raz do żłobka... I sama nie wiem czy się cieszyć czy smucić, bo to pierwszy etap "edukacji" zakończony. I to dyplomem! Na pamiątkę i w podzięce przygotowałam dla Cioć kubki z Tymkiem ;) o takim Tymkiem:



Ciocie wyglądały dziś na szczerze wzruszone i zaskoczone. I tak miało być ;)

Robi się także powoli remont, a właściwie to przygotowania do remontu się robią. Kupiliśmy już drewno na podłogę, wynosimy powoli mieszkanie na korytarz (nie mówcie nic straży pożarnej!). W weekend opuszczę z Synem lokal i udamy się w kierunku działki, a pozostawiony na stanowisku Tata będzie zrywał zalegające na podłogach wykładziny, płytki PCV, będzie kuł, równał i kładł dechy. I będzie pięęęęknie. Niestety ma na to tylko 2 tygodnie. Marnie to widzę.... ;/

Robi się także małe zamieszanie, ponieważ dziś rano, w trakcie podróży do żłobka, Tatko miał stłuczkę. Pewna pani swoim seatem postanowiła zaparkować w naszym punto. Na całe szczęście Tymkowi ani Tacie nic się nie stało, ale auto najprawdopodobniej nie będzie się już nadawało do czegokolwiek. To w obliczu wakacji, remontu oraz tatkowej pracy jest bardzo fatalnym wydarzeniem.

Pomimo tego staram się cieszyć że już za niecałą dobę będę na urlopie ;) doprawdy zasłużonym. Ostatnie miesiące w pracy były ciężkie a i Tymko przechodzi(ł?) znowu jakiś okres buntu i próby sił były częste. Mam nadzieję że uda nam się spędzić miło czas na działce, w doborowym towarzystwie (to aluzja do towarzystwa :P). Szkoda tylko ze w tym roku urlop bez tatki się szykuje no i działkowy znowu. Ech kiedyś sobie odbijemy Synku!

wymiękam

ja przepraszam, bardzo bardzo, ale z okazji megaupałów nie mam sił ani ochoty.
Proszę - oto porcja zdjęc z ostatnich dni. Mam jeszcze boskie basenowo-działkowe foty ale autocenzura nie pozwala mi ich tu zamieścić. Zatem oglądajcie i enjoy!


U Helenki na działce








w okołoblokowym parku i nowym placu zabaw










Na dziadkowej działce



ja osobiście i bardzo serdecznie dziekuję upałom! a kysz!

wczoraj i dziś siedzimy w domu ponieważ Tymko miał wysoką gorączkę (nawet 39 st C). Nie wiem czy to wirus, czy reakacja na upały. Dziś już nie ma temparatury ale nie poszedł do żłobka na wszelki wypadek.

zooo

Kilka łyków na wzmocnienie



Obowiązkowa sesja na kucyku



A co Ty zrobiłeś dla.......


.....pingwinów?


....rozwoju i modernizacji kolei?



.........żyraf?


........lwów?


Hę?

koniec...

Nie nie, to nie będzie relacja z zajezdni drewnianych ciuchć. Dziś dawno zapowiadane pożegnanie ze żłobkiem.

Było pysznie. Wybór łakoci godny. Zatroszczyłi się o to tłumnie przybyli rodzice oraz żłobkowe ciocie.


Przygrywała kapela, dzieci taczyły, albo nie tańczyły. Tańczyły z ciociami, albo rodzicami, albo z innymi dziećmi, albo się bawiły, albo kazały brać na ręce, albo tańczyły tylko od pasa w górę...jak Tymko ;)


Pamiątkowa książka z dyplomem wręczana przez samą Panią Kierownik


przymiarka pamiątkowej czapki


warszawski żłobkowicz w pełnej krasie i odzieniu


mam czekoladkę :D


pyyyszną ;)


Ech, łza mi się w oku kręciła. A nawet kilka. Dziś pierwszy dzien ostatniego miesiąca Tymkowego żłobkowania. I cieszę się bo widzę że Tymkowemu w żłobku bardzo dobrze, lubi tam chodzić, świetnie się czuje z ciociami. Cieszę się bo wiem że posłanie Tymka do żłobka to był dobry wybór. Wszystkim wahającym się mamom szczerze polecam i uspokajam.
Żal mi że już koniec. Mój prawie absolwent ;) cieszy się że idzie do przedszkola. Jest pełen nadziei i nie może się już doczekać. Mam silną nadzieję że przedszkole Go nie rozczaruje i że będzie się w nim czuł równie dobrze jak w żłobku. Życzę Ci tego Synku z całego serca!