remoncik

oto co robi Tymkowa mama w czwartkowy poranek, zamiast zajmować się swoimi bardzo ważnymi sprawami ;)
mam ochotę i potrzebę przemalować, przemeblować i ogólnie wiosennie odświeżyć Tymkowo

to jeszcze nie koniec zmian - efekt jeszcze mnie nie zadowala

PS pobudka dziś o 5:19...tiaaaa.... KONIECZNIE musimy jak najszybciej zamontować bardzo bardzo bardzo grube rolety w sypialni naszej ;) może pomogą....może....proszę! proszę!

Tymko solenizant i odwołanie alarmu (chyba)

Na początku wspomnę tylko że CHYBA raczej JEDNAK nie ma wirusa w Tymkowie ;P
wszystkie znaki na niebie i ziemi i w sieci i na googlach wskazują że alarm był fałszywy

zatem ZAPRASZAM do Tymkowa ;))

Dziś w Rodzinie wielkie święto - imieniny Dziedzica ;)

pozwole sobie zacytować tlenowy opis Wuja W.

Na Tymona siej jęczmiona, byś do świętej Katarzyny poobsiewał koniczyny.

obchodów hucznych nie było - miałam zajęcia na uczelni w ten weekend i ani przygotować ani sił na przyjmowanie gości, ani ogarnąć chałupę porządniej...

przed południem Tymko z Q odwiedzili Dziadków Ru., a po popołudniu przyjechał Dziadek W. z Wujem G. Umówiliśmy się że będziemy czekali na Nich pod blokiem, bo prezentem był rowerek i chcieliśmy żeby Tymcio od razu mógł wypróbować swoje trójkołowe cacuszko ;)

Niestety Tymek nie był w najlepszym humorze i mimo że bardzo się staraliśmy to zachowywał się dość powściągliwie i z dystansem... bawiliśmy się w sumie chyba lepiej niż On :)


Czekamy na Gości (i prezent)


Tymku, zobacz jaki super rower!



Siedząc na rowerku



A oto my, Rodzice Solenizanta (i naleśniki od Babci L. - piknik pod blokiem, a co!)


Rundka z mamą


Drobne poprawki




Wujo się lansuje


z Dziadkiem W.



teraz Solenizant już śpi, zmęczony wrażeniami dzisiejszego Dnia

juro idzie do żłobka po kilkudniowej przerwie spowodowanej infekcją kaszląco-katarową



siejmy jęczmiona!!!

RATUJ SIĘ KTO MOŻE!!!

Niestety Tymkowo zaatakował wirus!!!
Uciekaj więc jak najszybciej!!!

Mam nadzieję że infekcja szybko zostanie wyleczona przez Google ;(((

kwiecień 2008

drugi wpis w comiesięcznym cyklu "Rok temu...."

a zatem - Tymek w kwietniu 2008
szósty miesiąc życia



















wzruszające, nieprawdaż?

Kwiecień plecień...

Wiosna zagościła na dobre. Co prawda kwiecień plecień i przeplata i wieje chłodem i w oczy i w uszy i w szyje, ale słonko też łechce i łechta i świeci w nosy. Minus aktualnej pogody jest oczywisty - łatwo się przeziębić - no bo rano zimno, popołudniem ciepło, ale wieje chłodem i niby człowiekowi ciepło, trochę się porusza i rozgrzeje a potem siup i przewiany i przeziębienie gotowe.

Ledwo-co minione święta Wielkiejnocy były zimne i ponure nieco. I weny nie miałam do pisania.

Jesteśmy przeziębieni. Wszyscy. Najmniej Q, ja trochę, a Tymcio najbardziej i najdłużej póki co. Ma straszny mokry kaszel i od kilku dni gluciora, ja dziś obudziłam się zachrypnięta (ale tfu tfu nie boli mnie gardło póki co), a Q jakiś takiś zmęczony. Ale On dużo pracuje... ktoś musi :) Tymko nie chodzi w tym tygodniu do żłobka - oczywiście ja mu zapewniam towarzystwo, choć jutro dla odmiany z Tymciem zostaje Q, ponieważ ja udaję się daleko w celach służbowych ;). Najbliższy weekend też będzie męski bo mam zjazd na studiach i będę się pilnie uczyć... mi.in. jak zarządzać zasobami ludzkimi ;)

W niedzielę 19. kwietnia Tymcio ma imieninki ;D prezent zamówiony! A i od nas prezenty już czekają a jeden jeszcze pocztą polską (mam nadzieję że) już do nas jedzie :D

Wczoraj byliśmy na uroczym spacerku z Ciocią A. i 2-miesięczną Juleńką, oczywiście w Łazienkach ;) Łazienki coraz zieleńsze. Oj pamiętam jak rok temu.... no a teraz Juleńka, taka maleńka, krucha, jeszcze taka larweczka. Przesłodka, przeurocza... do schrupania. A jak przyssała się na koniec do Mamy to mi się łzy zakręciły... doprawdy strasznie mi tego brakuje. A Tymko zdobywał plac zabaw, szalał na zjeżdżalni. Strasznie ciężko uwierzyć że w sumie między Nimi jest "tylko" 15 miesięcy różnicy. Teraz to przepaść ale jeszcze chwila (tak tak Aniu! nawet się nie obejrzysz!) i będą razem hasać tu i tam.
Jaka szkoda że nie wzięłam z sobą wczoraj aparatu ;(
Razem z Tymkiem na zjeżdżalni bawił się jeszcze jeden chłopiec - na oko posiadający porównywalne z Tymkiem umiejętności psycho-ruchowe. Spytana, mama chłopca powiedziała że ma 2 latka...hmmm... ponad pół roku starszy od T.

Dziś mieliśmy jechać do lasu, także z Julcią, ale, biorąc pod uwagę nasz niepolepszający się stan zdrowia, postanowiłam przetrzymać nas dziś w domu. I chyba dobrze się stało - Tymek spał dziś w dzień 5 godzin! I w końcu to ja Go obudziłam po tym czasie, pełna obaw o wieczorne usypianie ;). Ale usnął ładnie, trochę później niż zwykle, ale w granicach rozsądku ;) Ewidentnie potrzebna Mu była dodatkowa porcja snu.


A spał dziś między innymi w takiej pozie i w takim towarzystwie:


i zbliżenie na najcudowniejszą buzię świata:

Pa, Ciociu!

Ostatnie dni mieliśmy wypełnione po brzegi. Dobra bywała za krótka, czasu na wpisy brakowało, ale dziś chwilka oddechu i spieszę z donosami. Zacznę od tych najnajnajważniejszych i najzaleglejszych, czyli napiszę o naszej wielkiej stracie ;(((

Ciocia G. poleciała sobie ;(
Poleciała za wielką wodę, na drugi koniec świata. Poleciała daleko, dwoma samolotami. Poleciała na długo... Poleciała... po prostu spakowała, wsiadła i frruuuuuuuuu już Jej nie ma tu :(
smutne to dla nas bardzo ;(

Ciocia G. to jedna z najulubieńszych Tymkowych Cioć. Cudowna, zawsze wesoła, uśmiechnięta, pomocna, no po prostu cud-miód a nie kobieta ;P

Ciocia G. poleciała do swojego raju-na ziemi, żyć, pracować, czerpać garściami, ułożyć sobie życie na nowo. Kochana! Oby Twój "american dream" się spełnił... a nawet jeszcze więcej! I nie zapomnij o nas :)

Jakże zazdroszczę Ludziom odwagi w realizacji marzeń... dajcie mi jej trochę! A może trzeba po prostu do tego wszystkiego dojrzeć? Powoli układa mi się w głowie, tworzę nową hierarchię wartości - proces rozpoczął się wraz z pojawieniem się na tym świecie Pewnego Małego Ludzia, konsekwencji (procesu) jest już wiele, ale to jeszcze nie koniec. Wciąż są sprawy które przewalam w swojej głowie i nie wiem co z tego wszystkiego wyniknie ;) Oby samo dobro :D, he

Wraz z Tymkiem żegnaliśmy Ciocię G zarówno w mojej ex-pracy (zdjęcia robiła E.M.):

obowiązkowy pożegnalny torcik:

wspólna fotka

jak i u nas w domku (niespełna 48 h przed wylotem)


Tymek bardzo przeżył pożegnanie z Ciocią G. - pojawiły się u Niego pewne niepokojące bardzo symptomy...






Tato, polej jeszcze!

Ciociu, wypiłem Twoje zdrówko!


Tęsknimy.....

gość w dom, zabawa w dom!

Och, uwielbiamy spotykać się z ludźmi. Lubimy być goszczeni, lubimy spotykać się "na mieście", ale również bardzo bardzo bardzo lubimy kiedy nas odwiedzają fajni goście i jest fajna zabawa w naszej fajnej (a jakże!) bawialni ;)

W ubiegłym tygodniu odwiedzili nas Grześ z Mamą K. Grześ jest także Listopadziątkiem 2007. Cudownie jak spotykają się dwa takie równomiesięczne małe Stworki. Uwielbiam patrzeć jak Tymek reaguje na "konkurencję" do zabawek, niekapków, ciasteczek. Czasem mi nieco wstyd ;) bo nie zawsze jest uosobieniem słynnej polskiej gościnności, nie zawsze jest w stanie okiełznać swój lęk o dobytek zabawkowy ;) nie zawsze częstuje szacownych gości strawą i napitkiem. Ciężka praca, orka wręcz, przede mną jeszcze, hehe.

Popatrzcie jak się Chłopcy świetnie razem bawili. Fotki pstrykała Ciocia K.



Hmmm Grzesiu, soryyy ale


...na wszelki wypadek zabiorę MÓJ znikopis!


Portrety Łakomczucha



a tymczasem Grześ, póki Mama pstryka Tymkowi



Ooooooooooooooooooooooooooooooooooooo!


Ależ śmieszne te booooo-boooooo (bąbelki że w sensie)


i wkręcamy żaróweczki


Super zabawa!


Grześ wyjątkowo przypadł Tymkowi do gustu! Chłopacy fajnie ko-egzystowali w jednym pomieszczeniu, przejawiali pozytywne i w miarę pokojowe zainteresowanie sobą, no a bąbelki były ewidentnym hiciorem.

Zapraszamy ponownie!