wiosna????

Och, dzieje się!
Nadchodzi wytęskniona wiosenka! wreszcie! co prawda w marcu jak w garncu i prognozy pogody zapowiadają na najbliższe dni deszcze i śnieg, ale pierwsze wiosenne dni za nami! I cudownie się złożyło że to właśnie weekend uraczył nas tak sprzyjającą aurą. Wciąż zimno ale jednak słonko i wiosenny deszcz - zapach wiosny roznosił się cudownie!
Wczoraj (sobota) byliśmy na spacerze oraz na obiedzie z naszą "paką" - długo niewidziani przyjaciele, wiele zmian i wspaniałych planów imprezowych :) gratulujemy wszystkim i każdemu (a dokładniej każdej z 3! naszych par po-słownych) z osobna.
Dziś przed obiadem u Dziadków Ru., udało nam się wyskoczyć na nasz podblokowy spacerniak. Zabraliśmy z sobą Tymkowy jeździk. Miałam przeczucie że będzie fajnie - i było! Niestety zdjęcia nie oddają radości z jaką Tymek pruł do przodu na swoich czterech kółkach ;) Zrobiliśmy wielgaśną rundę. Tymek szalał jak.... szalony :) a gdy opadał z sił Tata brał Go na hol :)) Ja jak zwykle po drugiej stronie obiektywu...cóż zrobić, taki los mój


Pierwsza prosta


Rodzinka w komplecie


Do przodu! Ku przygodzie!


Pierwszy kryzys - pierwszy hol





Tymek na smyczy.... a może to Tata na smyczy?


Czasem zbaczał z drogi


Dumny...mimo że wiatr w oczy wiał


A tu już wybieramy się na obiad do Dziadków


Film dokumentalny:

;)

uwolnieni!

co prawda nie przez naszą ped, ale też miło ;)

droga powrotna z przychodni była wspaniałym spacerkiem - niespiesznym, bezstresowym, relaksującym, w słoneczku
Tymek prawie całą drogę przeszedł na własnych nóziach! A nawet więcej...;P bo każdym 10 metrom do przodu towarzyszyło 15 metrów w bok lub w przeciwnym kierunku :)) urocze doprawdy ;)

wózek staje się wrogiem
choć miło i śmiechowo się go pcha :D

były pieski małe i duże, dzidzie małe i duże
a pośrod nich my - uradowani ledwo-co odzyskaną wolnością

teraz Tymuś śpi - po takim spacerze.... hehe


dziś zdjęcie jedno, ale wymowne
zobaczcie do czego prowadzi zamknięcie Dziecka w domu na 10 dni...
ciekawe co by było gdyby..... :>

wolności!

(u)więzienie nam nie służy
nawet jeśli to areszt domowy
męczymy się strasznie
Tymuś tęsknym wzrokiem, z poziomu kuchennego blatu, ogląda świat za oknem
smutno nam i melancholijnie
inna sprawa, że pogoda sama w sobie nie nastraja optymistycznie, a jak do tego dołożyć cierpienie ciała i ducha z powodu niemożności opuszczenia naszych czterech ścian... no ale już widać światełko w tunelu (do tematu tunelu wrócimy w dalszej części dzisiejszej mej słów-pisaniny). Ospa zdaje się być w odwrocie. Ranki się goją, strupki zaczynają odpadać. Jutro (piątek) chcę wybrać nas do naszej ped - oczekuję usłyszeć że już jest OK, że od poniedziałku możemy iść do praco-żłobka, że możemy zakończyć naszą izolację - tym bardziej że na sobotę mamy już zaplanowane atrakcje towarzyskie ;)
Prawdę pisząc już dziś chciałam wyjść na krótki spacer, ale za oknem bardzo nieciekawie niestety ;(

Dziś mieliśmy mały sukces! Tymuś przespał calusią noc w swoim łóżeczku! Co prawda dwukrotnie musiałam zwlekać się do Niego na nocne karmienie, ale udało mi się powstrzymać się (i jego) przed zabraniem go do nas. Jestem z nas obojga bardzo dumna! Mam nadzieję że uda nam się ten stan utrzymać. Póki co zmiany zachodzą niemal bezboleśnie i bezłzowo. Grunt to spokój! I opanowanie! I nie stawianie na ostrzu noża. Bo oboje wiemy i czujemy ze to nasz wybór a nie konieczność (przynajmniej ja tak czuję i mam nadzieje że udziela się to też Tymkowi)

Kiedy Tata był w Ikei po łóżeczko, zamówiłam wtedy dla Tymka kilka rzeczy. Tak właściwie to nie dla Tymka, tylko dla mnie - nazwałam to zestawem ratunkowym ;D wiecie, jak już jest źle, nuda wygląda z każdego kąta, zabawki już się opatrzyły, książeczki wyczytały, koty pouciekały, zjadło się wszystko co było do zjedzenia - to wtedy mama może wyciągnąć z sekretnego schowka COŚ ;) coś, co uratuje nas z opresji, coś co sprawi że choć na moment nuda zniknie a widmo katastrofy nieco chociaż się odsunie. Tym razem tym czymś był tunel!

Tunel to super sprawa!



Przedstawiam Wam mój tunel ;)



A ku ku!



Tymczasem po drugiej stronie....


Uwaga! Idę!


Super zabawa!


No to pa!

marzec 2008

dziś wpis wspominkowy

Jak wygląda obecnie Tymek - wierni nasi Odwiedzacze wiedzą doskonale
ale jak wyglądał rok temu?
poniżej kilka fotek sprzed roku

Oto Tymek w piątym miesiącu swego życia:

w Bełchatowie



początki dźwigania głowiny (tak tak! tę umiejętność posiadł Panicz dość późno, ale z jakim efektem!)



z moim ulubionym bodziakiem-pasiakiem


Dwa kolejne zdjęcia autorstwa Wujka N. - z wizytą w Chełmie



ech... kiedy to było

weekend w Ospusiowie

Mija niedziela

dziś Dzień Kobiet! z tej okazji najpierw dostałam dużo szybciej niż zwykle poranną kawkę ;), następnie piękny bukiet tulipanów od moich Panów (patrz niżej), a na końcu porzuciłam Ich oraz me więzienie, i udałam się tradycyjnie na Manifę ;P Aura w tym roku nas nie rozpieszczała, ale było jak zwykle wesoło, kolorowo, głośno, tłumnie i dzieciowo :) Mam dla Tymka znaczek "Będę Feministą!" :)
No a poza tym przewietrzyłam się, odstresowałam, nieco odpoczęłam od... niesamowite że wystarczy czasem wyjść na 3h żeby zregenerować się psychicznie.

Pięęęęekne prawda? :D



A w domu...ospa nadal rządzi naszym życiem. Miniona noc już (tfu tfu tfu) znacznie lepsza od poprzedniej a i humor dziś Ospuś ma lepszy. Właściwie to lepszy ma od wczorajszego wieczora. Już już miał iść wczoraj spanki kiedy to nie wiem skąd, dostał turbodoładowania ;) porcja mocy z kosmosu...
Tata wykorzystał sprzyjające okoliczności i zajął Tymka i siebie kolejnym etapem budowania szafy - SZUFLADY. Taaaak, od wczorajszego wieczora Chłopaki budowali szuflady. Jeszcze "tylko" fronty i szafa będzie go-to-wa! Sialalalalalalaaaa!

Tymek bawił się świetnie, pomagał dzielnie i robił śmieszne miny....a z resztą - zobaczcie sami!


Tata nabrudził - Synuś ogarnia




Mój biedny OspuśO jejq, jejq


Śmieszna mina ;)

Potop ospowy

Wieści z frontu

ospa nadal atakuje, za nami bardzo ciężka i niemal nieprzespana noc
rano odkryliśmy nowe pokolenie krostek :(
niech już sobie idą
kysz! kysz!

biedny mój Synuś ;(

wieści z Gencjanowa

Ospa atakuje

wczoraj było całkiem znośnie - krostek niewiele, zbytnio nie dokuczały, Tymek długo spał w ciągu dnia, był osłabiony i czasem cieplejszy - no, w końcu chory, ale tragedii nie było

dziś gorzej - marudzi, słaby, krostek znacznie przybyło (ale wciąż nie ma ich jakoś strasznie dużo), swędzą. Dużo ma na głowinie i w buzi i te są najgorsze ;( Tymek cieplutki, poszedł spać o 11 i wciąż śpi, no a ja mam chwilkę żeby tu skrobnąć. Zrobiłam mu dziś kilka fotek, ale wygląda na nich tak żałośnie i smutno że postanowiłam nie wrzucać ich tu, pomimo że krwiożercze Ciotki się domagają ;P i problem nie w tym że jest cały w fioletowe plamy ale jest na tych zdjęciach zwyczajnie nieszczęśliwy i zmęczony. Jeśli uda mi się zrobić korzystniejszą sesję to może się skuszę :)

Z okazji naszego aresztu domowego postanowiliśmy z Q jakoś umilić Tymkowi (i mnie!) ten czas oraz wykorzystać go praktycznie. Od pewnego czasu nosiliśmy się z zamiarem kupienia Tymkowi dorosłego łóżka. Ponieważ Tymek śpi z nami na materacu, łóżeczka pozbyliśmy się już dawno - jako zbędnego mebla, zbieracza kurzu i prowodyra bajzlu. A że Tymek coraz lepiej przesypia noce, często budzi się nie z własnej potrzeby tylko budzony przez nas - np. gdy przekładamy go kiedy idziemy spać, pomyślałam że może spróbujemy oddzielnego spania. No i stąd pomysł i potrzeba zakupu.
Zatem Q wczoraj pojechał do Ikei i zanabył upatrzone łóżeczko. Potem do sklepu z materacami po materacyk do kompletu (bo te z Ikei jakieś siakieś niefajne i drogie). Nooooo! A potem wieczorne szaleństwo! Ależ się Tymuś cieszył! Oczywiście nie cieszył się z łóżeczka jako takiego ;) , ale te kartony, kolorowe deski, śrubki, deseczki, śrubokręty! WOOOOOW! Akcja "łóżeczko" była wspaniała, radosna i oczywiście zakończona sukcesem ;)

oto "skromna" fotorelacja



Rany, ile roboty!

Eeeee, Tato, nie rób wiochy! Schowaj tę instrukcję! Obserwują nas!


A więc to jest kotek...


Dobra Tato, ogarniam dechę!


Ale fajnieeee!


Mamo, potrzymałabyś a nie tylko ciągle tym fleszem po oczach, wiesz...


Stoi!


No przecież muszę po Ojcu podokręcać bo chłopina siły nie ma!


Bez komentarza!


Hmmm a te druty po co?

Równo deseczki! Równo! Żeby mi się wygodnie spało!


O, o!


A na koniec...Tymek sadysta. (biedny kotek)


Łózio stanęło o 21 w naszej sypialni. Pora to straszna i późno było, dziecię zmęczone ale zadowolone. Usnął wczoraj w nowym, własnym łóżku! Było mu co prawda nieco ciasno, bo Tata się rozpychał... (dobrą wiadomością jest że łóżeczko pozytywnie przeszło testy obciążeniowe). Po 2 w nocy, gdy się obudził na cyca, wzięłam go do nas i spał z nami do rana. Spokojnie. Przyjdzie czas kiedy będzie spał sam do rana....kiedyś. Na razie to początki, poza tym Tymek jest chory i często się przebudzał zeszłej nocy. Biedulek mój. Ech, musimy przeżyć te kilka dni...

Zatem śpimy osobno ale zarazem razem, bo póki co nasz materac nadal w Tymkowym pokoju. Jest szansa że jeszcze w tym roku doczekamy się naszej sypialni ;)