wtorek, 16 listopada 2010

byliśmy w Wieliczce ;)



Korzystając z możliwości i długiego weekendu udało mi się namówić moich Panów na wyprawę do Wieliczki. Żadne z nas nie było nigdy w kopalni soli. Zatem w czwartek 11.11 wsiedliśmy w pociąg Przewozów Regionalnych i pojechaliśmy do Krakowa, skąd - opóźnieni o 2h, busem zawiezieni zostaliśmy do Wieliczki.

W piątek rano - po śniadaniu, poszliśmy zwiedzać kopalnię. Razem z nami zwiedzały ją setki, jeśli nie tysiące ;) ludzi. Na każdym etapie kolejka, czekanie i ćwiczenie cierpliwości. Ale z drugiej strony nigdzie nam się nie spieszyło (o - jakie to miłe uczucie!).

Odstawszy swoje w kolejce po bilety i w kolejce do wejścia, zostaliśmy wpuszczeni ZA drzwi, a za drzwiami były schody... dużo schodów.... mnóstwo schodów.... szczęśliwie były to schody do schodzenia a nie wchodzenia ;)


patrzymy w dół


patrzymy w górę


Tymkowe nóżki nie wyrabiały tempa - Tatko dzielnie znosił Dziedzica


Oto my ;)


Widzieliśmy na własne oczy jak ciężka była praca w kopalni



Ciężko pracowali nie tylko ludzie


A za szybą makieta wioski


Niestety nieostre...ale najważniejsze widać - reszty się domyślcie





Na mnie największe wrażenie zrobiły właśnie te konstrukcje drewniane - ogromne pobielone labirynty schodów i pomostów. Wrażenie kontrastu. Niesamowite.




Sala balowa - akurat wieczorem 12.11 miała się odbyć walka bokserska. Zamiast pięknej sali oglądaliśmy przygotowania...


Zmęczeni


Po zwiedzaniu kopalni zjedliśmy w podziemnym barze obiad. Mile zaskoczeni cenami (że normalne) i zachęceni zapachami - smacznie, oryginalnie i generalnie polecamy!
Najedzeni, postanowiliśmy skorzystać z możliwości i udaliśmy się do podziemnego muzeum. Tu także było niezwykle interesująco.




Przed kopalnią znalazło się także COŚ co zrobiło (wreszcie!) wrażenie na Tymku.... jak to niewiele trzeba ;))


Poszwędaliśmy się jeszcze po Wieliczce i, zmęczeni, ledwo doczłapaliśmy do naszego pensjonatu. Wieczorem rodzinnie oglądaliśmy Shreka 3 i było bardzo miło ;)

W sobotni poranek wyruszyliśmy w drogę powrotną. Zagospodarowaliśmy kilka godzin na spacer po Krakowie i - jakże by inaczej, konsumpcję :)




Tymko postrach gołębi



Wycieczka bardzo nam się udała. Wieliczką jestem zachwycona - niby wyobrażałam sobie i spodziewałam się co zobaczę, ale jednak wrażenie na miejscu jest niesamowite. Naprawdę warto się tam wybrać! A Kraków - jak zwykle. Uroczo. Do tego pogoda piękna była (choć Tymko życzył sobie miec na głowie czapkę....no cóż)

The end

1 komentarz:

  1. Nie byłam w Wieliczce ale po Waszej relacji jeszcze bardziej się utwierdzam w przekonaniu że warto by tam zajrzeć. Jeśli macie ochotę zajrzeć do mnie napiszcie na lonia-jedryczka11@wp.pl a wyślę zaproszenie. buziaki :)

    OdpowiedzUsuń

Kto nas czyta